[ทะยานคลื่น: ได้ ฉันรู้แล้ว เธอมาที่ลานหมู่บ้านมือใหม่สิ เดี๋ยวฉันให้คนเอาเมล็ดพันธุ์ไปส่ง]
[ขนมบัวลอยในฝัน: พี่คลื่น ไม่ไหวหรอก! ฉันเพิ่งเลเวล 1 ยังผ่านเขตมอนสเตอร์ป่าไม่ได้เลย]
[ทะยานคลื่น: แล้วตอนนี้เธออยู่ไหน?]
[ขนมบัวลอยในฝัน: อยู่ที่ฟาร์มค่ะ เอ็นพีซีพาฉันมาที่นี่]
[ทะยานคลื่น: งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว ฉันจะให้คนไปหาเธอ เธอฝึกค่าความชำนาญไปก่อน พรุ่งนี้ฉันจะส่งรายการภารกิจของเดือนนี้ให้ ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกล่วงหน้า]
[ขนมบัวลอยในฝัน: โอเค]
หลังจบการสนทนากับเสิ่นอวี้ หยวนเมิ่งฉีก็เปิดดูค่าสถานะของตัวเอง
ผู้เล่น: ขนมบัวลอยในฝัน
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
อาชีพ: ไม่มี
พรสวรรค์: ทำให้เป็นรูปธรรม (ระดับอี)
ค่าประสบการณ์พรสวรรค์: 2/100
เลเวล: 1
ค่าประสบการณ์เลเวล: 110/200
ทักษะดำรงชีพ: เพาะปลูก
ค่าความชำนาญการเพาะปลูก: 2200/5000
ค่าความหิว: 10% (เมื่อค่าความหิวเพิ่มขึ้น จะส่งผลต่อสภาพตัวละคร)
ร่างกาย: 6 (พลังชีวิต, พลังป้องกันกายภาพ)
จิตใจ: 7 (พลังเวท, พลังป้องกันเวทมนตร์)
พละกำลัง: 9 (พลังโจมตีกายภาพ, น้ำหนักบรรทุก)
สติปัญญา: 6 (พลังโจมตีเวทมนตร์, ต้านทานสถานะ)
ความว่องไว: 8 (ความเร็ว, หลบหลีก, ความแม่นยำ)
ความทรหด: 7 (เจตจำนง, อารมณ์)
แต้มคุณสมบัติอิสระ: 5 แต้ม
“พี่คลื่นจะให้คนเอาเมล็ดพันธุ์มาส่ง ช่องเก็บของที่เหลืออยู่ 2 ช่องก็ต้องเว้นไว้สินะ”
“ยังพอมีเวลา ออกไปล่ามอนสเตอร์ดีกว่า! เลเวล 1 ต่ำเกินไปจริง ๆ ถึงขั้นออกจากฟาร์มไม่ได้เลย”
คิดได้ดังนั้น หยวนเมิ่งฉีก็บอกเสิ่นหวยหยวน แล้วเดินออกจากฟาร์ม
ตอนเดินทางมากับหลี่ไฉ่เวย หยวนเมิ่งฉีเคยเห็นมอนสเตอร์แถวฟาร์มแล้ว มันคือแกะพละกำลัง เลเวล 4 มีพลังชีวิต 500 หน่วย
หลี่ไฉ่เวยเคยบอกว่า ถึงชื่อของแกะพละกำลังจะมีคำว่าพละกำลัง แต่ที่จริงแล้วเพราะมันเคลื่อนที่เร็ว จึงพุ่งชนได้รุนแรง ความจริงแกะพละกำลังมีพลังป้องกันต่ำ ขอแค่ไม่ถูกมันชน การจัดการมันก็เป็นเรื่องง่ายมาก
บังเอิญว่าความว่องไวของเธอก็สูงถึง 8 แต้ม แม้จะเทียบกับแกะพละกำลังเลเวล 4 ไม่ได้ แต่ถ้ายืนห่างออกมาหน่อยแล้วค่อย ๆ จัดการทีละตัวก็น่าจะไหว
หยวนเมิ่งฉีเก็บก้อนหินขนาดประมาณฝ่ามือได้สี่ก้อนจากพื้น สองก้อนใส่ช่องเก็บของ อีกสองก้อนถือไว้ในมือ จากนั้นก็หาแกะพละกำลังที่พลัดจากฝูงตัวหนึ่งเจอ
“ฟิ้ว!”
“แบะ!”
ก้อนหินกระแทกโดนแกะพละกำลัง ตัวเลข ‘-10’ ลอยขึ้นเหนือหัวมัน
แกะพละกำลังร้องด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะตะกุยพื้นด้วยกีบทั้งสี่แล้วพุ่งเข้าใส่หยวนเมิ่งฉี
หยวนเมิ่งฉีเตรียมตัวไว้แล้ว จึงรีบหันหลังวิ่งกลับเข้าฟาร์มทันที
พอเธอเข้าไปในฟาร์ม แกะพละกำลังก็หมดความเป็นศัตรู มันหยุดยืนอย่างงุนงง ก้มลงแทะหญ้าบนพื้นคำหนึ่ง แล้วหันหลังเดินเอื่อย ๆ ไปข้างหน้า
พอเห็นแกะพละกำลังหันก้นมาทางเธอ หยวนเมิ่งฉีก็รีบออกจากฟาร์มอีกครั้งแล้วขว้างก้อนหินสองก้อนใส่ มันหันกลับมา ก้มหน้าพุ่งชนอีกหน
ทำซ้ำอยู่หลายครั้ง แกะพละกำลังก็ฉลาดขึ้น มันตัดสินใจไม่สนใจการก่อกวนของหยวนเมิ่งฉี และมุ่งหน้ากลับไปหาฝูงอย่างเดียว
หยวนเมิ่งฉีฉวยโอกาสขว้างก้อนหินทั้งสี่ออกไปอย่างรวดเร็ว ก้อนหนึ่งกระแทกกะโหลกตรงกลางระหว่างเขาทั้งสองข้างของแกะพละกำลัง ทำให้เกิดความเสียหายร้ายแรง ตัวเลขความเสียหาย -100 ลอยขึ้นเหนือหัวมัน แต่ก็ยังไม่ตาย
ขณะที่แกะพละกำลังใกล้จะหนีไปได้ ชายคนหนึ่งก็ถือดาบพุ่งเข้าใส่ แล้วฟันมันตายได้ในดาบเดียว
“เธอคือขนมบัวลอยในฝัน ผู้เล่นใหม่ที่พี่คลื่นพูดถึงใช่ไหม? ฉันชื่อดาบกระบี่ดั่งฝัน อาชีพนักรบ เห็นเธอสู้กับแกะพละกำลังตัวนี้อยู่นานแล้วยังจัดการไม่ได้ เลยอดเข้าไปช่วยไม่ได้ อย่าถือสานะ”
หยวนเมิ่งฉีหน้าแดง “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอ่อนแอเกินไปเอง”
“แค่เลเวลต่ำเท่านั้น แต่ดูแล้วเธอเล็งแม่นมาก ขว้างไม่พลาดเลยสักครั้ง เลือกอาชีพนักธนูก็ได้นะ”
หยวนเมิ่งฉีชะงักไป “นักธนูเหรอ? เรียนได้ที่ไหนคะ?”
ดาบกระบี่ดั่งฝันยิ้ม “ในค่ายทหารของหมู่บ้านมือใหม่มีครูฝึกอาชีพ ไปเรียนที่นั่นได้ ค่าเรียน 1 เหรียญเงิน”
“ขอบคุณค่ะ เข้าใจแล้ว เดี๋ยวกลับหมู่บ้านมือใหม่แล้วจะไปเรียน”
“ไม่ต้องรีบหรอก เธอเป็นนักเพาะปลูกที่เวิร์กช็อปจ้างมาโดยเฉพาะ หน้าที่คือจัดหาวัตถุดิบที่ทุกคนต้องใช้ ส่วนการต่อสู้ไม่ใช่งานของเธอ”
“มาเป็นเพื่อนกันเถอะ ฉันจะแลกเปลี่ยนเมล็ดพันธุ์ให้”
หลังจากหยวนเมิ่งฉีกับดาบกระบี่ดั่งฝันเพิ่มเพื่อนกันแล้ว เธอก็ได้รับเมล็ดพันธุ์ชุดใหม่จากอีกฝ่าย
มีทั้งหมดสามชนิด ได้แก่ แครอต มะเขือเทศ และแตงกวา
“เธอเพิ่งเริ่มเล่นเกม ค่าความชำนาญการเพาะปลูกยังไม่สูง ชนิดพืชที่ปลูกได้ก็มีไม่มาก ฉันเลยให้เมล็ดพันธุ์สามชนิดนี้ไปก่อน พอระดับนักเพาะปลูกของเธอถึงขั้นเริ่มต้นระดับหนึ่งแล้ว ฉันจะเอาเมล็ดพันธุ์ใหม่มาให้”
“ได้เลยค่ะ ขอบคุณที่อุตส่าห์มาส่ง ฉันจะรีบเพิ่มค่าความชำนาญให้เร็วที่สุด!”
ดาบกระบี่ดั่งฝันโบกมือ แล้วชี้ไปยังจุดที่แกะพละกำลังล้มลง
“ฉันไปก่อนนะ! พอมอนสเตอร์ตายแล้วมีโอกาสดรอปของ แกะพละกำลังตัวนั้นเป็นของเธอ อย่าลืมไปค้นดู!”
พอดาบกระบี่ดั่งฝันจากไป หยวนเมิ่งฉีก็เดินไปข้างตัวแกะพละกำลัง ย่อตัวลงคลำใต้ซากของมัน แล้วก็ได้ของมาจริง ๆ
【ยินดีด้วย คุณได้รับหนังสติ๊กพละกำลัง อาวุธสีน้ำเงิน】
【หนังสติ๊กพละกำลัง: อาวุธสีน้ำเงิน, ไม่กำหนดเลเวลที่ต้องการในการสวมใส่, พละกำลัง +3, ความว่องไว +3】
“โอ้โห! อาวุธสีน้ำเงินเลยเหรอ!”
หยวนเมิ่งฉีมองตามดาบกระบี่ดั่งฝันที่หายลับไปแล้ว ก่อนเอียงคอยิ้ม แล้วสวมใส่ทันทีโดยไม่เกรงใจ
ดาบกระบี่ดั่งฝันพูดถูก แกะพละกำลังตัวนี้เป็นมอนสเตอร์ของเธออยู่แล้ว ไม่ถือว่าเธอฉกฉวยของคนอื่น
ได้เมล็ดพันธุ์ชุดใหม่มาแล้ว หยวนเมิ่งฉีก็ไม่ล่ามอนสเตอร์ต่อ กลับไปยังฟาร์มเพื่อเพิ่มค่าความชำนาญการเพาะปลูก
แต่ช่องเก็บของของเธอเล็กเกินไป แค่ผักกาดเขียวก็ใส่จนเต็มได้ง่าย ๆ แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเมล็ดพันธุ์ใหม่ทั้งสามชนิด
เธอไม่อยากเสียเวลาช่วงค่ำ จึงไปหาเสิ่นหวยหยวน
“ผู้ดูแลเสิ่น ฉันอยากถามว่าพืชผลที่ปลูกได้ต้องเอาไปไว้ที่ไหนคะ? ผักกาดเขียวที่คุณให้ฉันปลูก งอกออกมาเยอะแล้ว แต่ไม่มีที่เก็บค่ะ”
“หืม? ปลูกได้เท่าไรแล้ว?”
“2,000 ต้นแล้วค่ะ”
“เยอะขนาดนั้นเชียว!”
เสิ่นหวยหยวนประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็เผยรอยยิ้มพึงพอใจ
“ดีมาก ๆ! สมกับเป็นคนที่ภรรยาข้าหามาให้จริง ๆ ทั้งฉลาดและขยัน! ในเมื่อเจ้าปลูกผักกาดเขียวได้แล้ว ก็ถือว่าเป็นคนงานประจำของฟาร์มอย่างเป็นทางการ!”
“เอาผักกาดเขียวที่เจ้าปลูกไปลงทะเบียนรับเข้าคลังหมายเลข 1 ของฟาร์ม ฟาร์มจะคำนวณค่าจ้างให้ตามปริมาณที่เจ้าส่งเข้าคลังในแต่ละวัน!”
“ฉันยังได้ค่าจ้างด้วยเหรอคะ? ถ้าอย่างนั้นผู้ดูแลเสิ่น ฉันจะได้ค่าจ้างเท่าไรคะ?”
“จากผักกาดเขียว 2,000 ต้นที่เจ้าปลูกวันนี้ ค่าจ้างของเจ้าวันนี้คือ 20 เหรียญทองแดง”