“เย่ฟาน เจ้าเป็นตัวอะไร กล้าถึงขั้นถอนหมั้นกับข้าเชียวหรือ? ช่างเป็นเรื่องตลกสิ้นดี!” หลิวหรูเยียนโกรธจนใบหน้าซีดเผือด
ในความคิดของหลิวหรูเยียน เย่ฟานในอดีตทะนุถนอมนางสารพัด ต่อให้นางต้องการยกเลิกการหมั้นหมายกับเย่ฟาน คนที่ควรคุกเข่าอ้อนวอนนางก็ควรเป็นเย่ฟานต่างหาก
ใครจะคิดว่าเย่ฟานในตอนนี้กลับเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน ไม่เพียงฉีกหนังสือหมั้นต่อหน้าทุกคน ยังให้นางคืนทุกสิ่งที่เคยได้รับจากเย่ฟานอีกด้วย
“ศิษย์พี่หลิว จะเสียเวลาพูดกับเจ้าหนูนี่ไปทำไม! ข้าว่ามันคงลืมไปแล้วว่าการถูกทำลายพลังบำเพ็ญเป็นเช่นไร!” เซียวหานเลียริมฝีปาก พลางกล่าวอย่างเหี้ยมเกรียม
“ก็จริง! บางคนมันก็สมควรถูกสั่งสอน เซียวหาน จัดการมันเสีย!” หลิวหรูเยียนกล่าวด้วยแววตาเย็นชา ขยะในขอบเขตหลอมกายกล้าพูดจาเช่นนี้ จิตสังหารในใจนางพลันพลุ่งพล่านขึ้นมา
“ตูม!” พลังของเซียวหานในขอบเขตหยั่งรู้ความลับขั้นสองระเบิดออกมาอย่างฉับพลัน พลังวิญญาณรวมตัวเต็มกำลังอยู่บนหมัดทั้งสอง เขากระทืบพื้นอย่างแรง แล้วพุ่งเข้าโจมตีเย่ฟานอย่างตรงไปตรงมาโดยไร้ลูกเล่น!
ในสายตาของเซียวหาน เย่ฟานที่อยู่จุดสูงสุดของขอบเขตหลอมกายเป็นเพียงตัวตลก เขาสามารถจัดการได้อย่างง่ายดายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!
เมื่อเห็นเซียวหานพุ่งเข้าจู่โจมตนด้วยความเร็วประหนึ่งสายฟ้า แววตาของเย่ฟานก็ฉายประกายเย็นเยียบ พลังวิญญาณในร่างไหลเวียนออกมาอย่างรวดเร็วไม่ขาดสาย
เปลวเพลิงสีทองอ่อนควบแน่นอยู่บนฝ่ามือทั้งสองของเย่ฟาน ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นรับหมัดของเซียวหานอย่างจัง!
“ปัง!”
คลื่นพลังมหาศาลกวาดซัดไปทั่วลาน!
ภาพเย่ฟานพ่ายแพ้ย่อยยับอย่างที่ทุกคนคาดคิดกลับไม่เกิดขึ้น!
เมื่อเผชิญกับพลังอันแข็งแกร่ง ร่างของเซียวหานพลันถูกกระแทกจนถอยไปหลายเมตร ฝีเท้าครูดพื้นจนเกิดรอยขึ้น หมัดทั้งสองของเขาถูกแรงปะทะจากเย่ฟานจนชาหนึบไปทั้งมือ!