ฟู่หมิงหยวนกล่าวว่า “ไม่ใช่ว่าดูไม่ได้ แต่ไม่ควรดูบ่อยเกินไป”
เจียงเสี่ยวสุ่ยผิดหวังเล็กน้อย “ก็ได้ค่ะ”
เธอตามครูพิเศษที่ฟู่หมิงหยวนจัดหาไว้ไปเรียน ฟู่หมิงหยวนยกมือคลึงหว่างคิ้ว ข่มอารมณ์หงุดหงิดที่พลุ่งพล่านลงไป
ฟู่หมิงหยวนกล่าวว่า “ผู้ช่วยฉิน เอาสำนวนคดีของเจียงปินมาให้ฉันดูหน่อย”
โครงการก่อสร้างที่เกี่ยวข้องกับคดีของเจียงปินเกิดเหตุที่อุโมงค์ปากแม่น้ำอู่ในภูเขาเป่ยซาน ห่างจากหมู่บ้านที่เกิดเหตุเมื่อวานเพียง 10 กิโลเมตร และห่างจากเขตเมืองเกือบ 100 กิโลเมตร
หลังตื่นนอนวันนี้ อาการปวดศีรษะทุเลาลง แต่จู่ ๆ ในใจก็เกิดแรงกระตุ้นประหลาด อยากไปดูที่ภูเขาเป่ยซาน ราวกับมีบางสิ่งสำคัญมากดึงดูดเขาอยู่ที่นั่น
เขาเปิดแผนที่ดูแล้ว ที่นั่นก็คือจุดเกิดเหตุในคดีของเจียงปิน
ก่อนจะรู้จักเจียงเสี่ยวสุ่ย เขาเป็นคนวัตถุนิยมอย่างแท้จริง
ถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่แน่ใจว่าโลกนี้มีเรื่องลี้ลับเหนือคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์หรือไม่
ผู้ช่วยฉินกล่าวว่า “ผู้เสียหายยังหมดสติ ญาติคิดว่าไม่มีการปฏิบัติงานผิดขั้นตอน ตอนนี้จุดเกิดเหตุก็ไม่มีกล้องวงจรปิด ซึ่งไม่เป็นผลดีกับเจียงปิน แม้คดีจะไม่ใหญ่ แต่เกี่ยวข้องกับปัญหาการบริหารภายในของเรา ต้องตรวจสอบกันตั้งแต่บนลงล่าง เป็นงานใหญ่ทีเดียวครับ”
ตอนฟู่หมิงหยวนยังไม่ฟื้น ต่อให้ฟู่ไท่ไท่กดดัน ก็ยากจะสืบต่อไปได้ ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคงเป็นญาติผู้เสียหายถอนฟ้องและยอมไกล่เกลี่ย ส่วนเจียงปินก็ได้รับโทษสถานเบา
แต่จากท่าทีของฟู่หมิงหยวน ดูเหมือนเขาต้องการสืบหาความจริง ไม่ใช่ทำลวก ๆ ให้เรื่องผ่านไป