เขาทุ่มเงินก้อนโตเชิญอาจารย์เหยียนเจินมาวางกับดักให้ฟู่หมิงหยวน อย่างน้อยก็ต้องรอให้เขาจากไปก่อนค่อยเปิดโปง
พอบริษัทใหญ่เข้ามารับช่วงโครงการ สถานที่ก่อสร้างก็คงเกิดเรื่องขึ้นในไม่ช้า
ถึงตอนนั้นเขาก็ไปอยู่ต่างประเทศแล้ว
เหยียนเจินเคยบอกว่า เรื่องนี้เกี่ยวพันกับชีวิตคนนับสิบหรืออาจถึงร้อยคน
ถึงตอนนั้น ต่อให้ฟู่หมิงหยวนมีสามหัวหกแขนก็หนีไม่พ้น
เจียงปิน เจ้าหนุ่มจากตระกูลเจียง เกือบถูกจับเพราะคนงานบาดเจ็บสาหัสสองคน หากมีคนงานหลายสิบคนเสียชีวิต ฟู่หมิงหยวนก็อย่าหวังว่าจะได้ออกจากคุกไปตลอดชีวิต
ถึงตอนนั้น ตระกูลฟู่ที่กว้างใหญ่ก็จะเหลือเพียงคุณย่าที่จัดการเรื่องต่าง ๆ
คุณย่าเรี่ยวแรงถดถอย ส่วนคุณชายสามก็ไม่ได้เรื่อง มีเพียงเขาเท่านั้นที่รับช่วงต่อได้
แม่หนูคนนี้ดันเข้ามาขวางกลางคัน หากกระทบแผนการใหญ่ขึ้นมา แผนที่เขาวางไว้ก็เสียเปล่าน่ะสิ
ฟู่หมิงหยวนไม่ฟังคำทัดทานแม้แต่น้อย เขามองอีกฝ่ายอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่า «อารอง ผู้รับผิดชอบบริษัทย่อยเป็นคนของคุณไม่ใช่หรือ คุณไปเตือนเขาน่าจะได้ผลกว่า พนักงานเสียชีวิต เรื่องนี้ต้องสืบสวนให้ถึงที่สุด หวังว่าตอนผมกลับมา จะได้เห็นผลลัพธ์»
ฟู่อารองหน้าบึ้ง ยังคิดจะพูดอะไรต่อ แต่เจียงเสี่ยวสุ่ยรอไม่ไหวแล้ว จึงดึงฟู่หมิงหยวนจากไป
ฟู่อารองถ่มน้ำลาย «บัดซบ ดูไม่ออกเลย หน้าตาก็ดูเป็นผู้เป็นคนแท้ ๆ ที่แท้ก็เป็นหญิงแพศยา!»
จู่ ๆ เท้าของเขาก็เหยียบพลาด พลันตกลงไปในหลุมฐานรากลึกกว่าสองเมตร
ฟู่อารองตกกระแทกอย่างแรง ปวดแปลบไปถึงกระดูกที่ขา ไม่ก็ข้อเคลื่อน ไม่ก็ร้าว
เขาเงยหน้าขึ้น «เยว่เหยา รีบดึงฉันขึ้นไป!»
เยว่เหยาโผล่หน้าออกมาจากด้านบน ดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่กลางฟ้า ใบหน้าของเธอขาวดุจหยก ดูชวนขนลุกอยู่บ้างในคืนเดือนหงาย
