ระดับน้ำในอ่างเก็บน้ำสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง พื้นที่นาใกล้เคียงถูกน้ำพัดจนแทบไม่มีที่ให้ยืน
หมู่บ้านถูกน้ำท่วมไปครึ่งหนึ่ง ชาวบ้านปีนขึ้นไปบนซากปรักหักพัง บนยอดไม้ใหญ่ หลังคาสำนักงานคณะกรรมการหมู่บ้าน และหลังคารถ เพื่อหลบหนีน้ำหลาก
ฝนตกหนักยังคงกระหน่ำไม่หยุด
พวกเขารู้สึกว่าน้ำหลากวันนี้น่ากลัวเป็นพิเศษ ราวกับมีสิ่งมีชีวิตกำลังจ้องมองพวกเขาอยู่ในน้ำ มืดดำจนชวนขนลุก
เจียงปินกับบอดี้การ์ดหลายคนยืนอยู่บนหลังคาสำนักงานคณะกรรมการหมู่บ้าน ตอนนี้พวกเขาทำอะไรไม่ได้ นอกจากรอความช่วยเหลือ
โทรศัพท์ของตำรวจไม่มีสัญญาณแล้ว เหลือเพียงเจียงปินที่ยังติดต่อกับโลกภายนอกได้
เขาได้รับโทรศัพท์จากสถานีตำรวจ
รถที่เจียงหมิงโดยสารยังไปไม่ถึงสถานีตำรวจ เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว หากตอนนี้ยังไปไม่ถึง บางทีอาจเกิดเรื่องขึ้นระหว่างทาง
เมื่อครู่น้ำสูงขนาดนั้น รถจะถูกพัดลงไปในน้ำหรือเปล่า
เจียงปินยืนอยู่บนหลังคาด้วยความกังวล มองไปยังทิศทางที่เจียงหมิงจากไป พยายามหาเบาะแสบางอย่าง
ใครจะคิดว่าแสงสีแดงจะวาบขึ้น เขาเห็นเงาร่างเล็กบอบบางยืนอยู่ริมอ่างเก็บน้ำอย่างเลือนราง
สายฟ้าสีม่วงฟาดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน
เผยให้เห็นใบหน้าเกลี้ยงเกลางดงามของเด็กสาว
“เจียงเสี่ยวสุ่ย?”
เงาร่างนั้นยืนอยู่บนก้อนหินใหญ่ริมอ่างเก็บน้ำ เบื้องล่างคือกระแสน้ำเชี่ยวกราก เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวนวล กระโปรงหม่าเมี่ยนสีดำปักลายดิ้นทอง และปิ่นหยกปักอยู่บนมวยผม
ยืนยันได้ไม่ผิดแน่ว่าเป็นเจียงเสี่ยวสุ่ย
เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!
อันตรายเกินไปแล้ว!
น้ำท่วมถึงข้อเท้าของเธอแล้ว เธออาจถูกกระแสน้ำพัดลงไปได้ทุกเมื่อ