เจียงเสี่ยวสุ่ยยิ้มตาหยี “ให้กรรมการดูหลักฐานของคุณสิ”
เหล่ากรรมการเปิดคอมพิวเตอร์ คลิกไฟล์ที่เริ่นจิ้งพูดถึง แล้วเปิดวิดีโอ
แต่ในคลิปที่เธออ้างว่าหลี่มู่จื่อขโมยต้นฉบับภาพวาดของเธอไป กลับปรากฏใบหน้าของเจียงหมิงจู๋อย่างชัดเจน
นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องทำงานของอาจารย์หลิว เจียงหมิงจู๋เปิดลิ้นชักของอาจารย์หลิว หยิบต้นฉบับออกมาดู ก่อนรีบยัดใส่กระเป๋าตัวเอง
เริ่นจิ้งยิ้มอย่างได้ใจ “เห็นแล้วใช่ไหม ต้นฉบับถูกขโมยไป แชมป์คนนี้ต้องเป็นของฉัน!”
กรรมการเห็นสภาพจิตใจของเธอไม่ค่อยปกติ จึงประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแสดงสีหน้าเห็นอกเห็นใจ
คนหนึ่งเอ่ยอย่างเสียดาย “คุณเริ่นจิ้ง ต้นฉบับของคุณถูกเจียงหมิงจู๋เอาไป เธอไม่ได้รางวัลอะไรเลย”
เริ่นจิ้งร้อง “เป็นไปได้ยังไง!”
เธอชี้ไปยังนางแบบบนเวที “นี่มันผลงานของฉันชัด ๆ!”
วิญญาณที่สิงอยู่ด้านหลังเธอใช้มือข้างหนึ่งปิดตาเธอ ส่วนอีกข้างชี้ไปยังเวที เริ่นจิ้งจ้องคนบนเวทีด้วยสายตาเย็นเยียบ ราวกับหุ่นเชิดที่ถูกชักใย
ทั้งร่างกายและสติของเธอถูกมนตร์พรางตาควบคุมไว้ ตอนนี้เธอรู้เพียงว่ามีคนเอาผลงานของเธอไปใช้ และแย่งตำแหน่งแชมป์ที่ควรเป็นของเธอไป ส่วนเรื่องอื่นเธอมองไม่เห็นเลย
หลังกรรมการปรึกษากันอยู่ครู่หนึ่ง ก็ให้คนไปตามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
“พาคุณเริ่นจิ้งออกไป อย่าให้รบกวนช่วงมอบรางวัล”
“ไม่ ฉันไม่ออกไป!” ร่างผอมเล็กของเริ่นจิ้งกลับมีเรี่ยวแรงมหาศาล เธอผลักเจ้าหน้าที่ร่างใหญ่จนกระเด็นไปหลายเมตรในคราวเดียว
เธอคว่ำโต๊ะกรรมการแล้วแย่งคอมพิวเตอร์กลับมา “มีการล็อกผล! เรื่องนี้มีเบื้องหลัง!”
ระหว่างการถ่ายทอดสดทั่วโลก บรรดานักข่าวเพิ่งเคยเจอสถานการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก แต่ละคนตื่นเต้นราวกับได้ฉีดยากระตุ้น เบียดกันไปข้างหน้าเพื่อถ่ายภาพที่ทรงพลังที่สุด