ฟู่หมิงหยวนกล่าวว่า “เรื่องเผยเจียหวังตายอย่างไร เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลซุน และเหตุใดที่ดินผืนนี้ถึงพัฒนาไม่ได้อย่างราบรื่นมาหลายปี เรื่องทั้งหมดนี้มีความเชื่อมโยงกันอย่างไร ต้องสืบให้กระจ่าง”
“ครับ”
ฟู่หมิงหยวนอยู่จัดการเรื่องในพื้นที่ก่อสร้างต่อ ส่วนเจียงเสี่ยวสุ่ยกลับบริษัทไปก่อน
พ่อบ้านหลี่โทรมา “คุณนายครับ กระจกทองแดงส่งไปไว้ที่ชั้นบนสุดของฟู่ซื่อแล้ว วางไว้ในห้องทำงานของคุณนาย ต้องจัดมาตรการรักษาความปลอดภัยอะไรไหมครับ?”
เจียงเสี่ยวสุ่ยตอบ “อ้อ ไม่ต้องค่ะ”
เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเปิดถุงผี หน้ากากบนถุงผีส่องประกายวูบ จากนั้นลมพัดทรายปลิวหินกระเด็น พนักงานหลายคนที่กำลังติดยันต์ผนึกพลันตาพร่า แล้วก็ได้เห็นชายสวมหน้ากากในชุดนักพรตสีขาวอีกครั้ง
พวกเขาตกใจจนยืนนิ่งงันอยู่กับที่ พากันกวาดตามองไปรอบด้าน ทว่าทุกอย่างถูกพายุทรายบดบังไว้จนมองไม่เห็นโลกภายนอกเลย
“หัวหน้าครับ เกิดอะไรขึ้น? พวกคนงานล่ะ? ผู้จัดการของฟู่ซื่ออยู่ที่ไหน?”
หัวหน้าตื่นตระหนกไปชั่วขณะ “ฉันจะไปรู้ได้ยังไง! นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น!”
“ทุกคนอย่าขยับ ไม่ว่าผู้ชายคนนี้จะพูดอะไร ห้ามฟัง ห้ามขยับเด็ดขาด!”
ถ้าพวกเขาถูกควบคุมจิตใจให้ไปทำเรื่องหาเรื่องตายเหมือนเมื่อครู่
พรุ่งนี้ข่าวของพวกเขาคงได้ขึ้นพาดหัวข่าวท้องถิ่นตัวอักษรขาวบนพื้นสีน้ำเงินแน่