กลิ่นนี้...
ประตูผีกำลังจะเปิดแล้ว
อาคารเริ่มสั่น หม้อแรงดันบนเตาแกว่งไปมา
เธอจ้องหม้อแรงดัน ก่อนส่งพลังวิญญาณสายสุดท้ายเข้าไป พลังวิญญาณภายในหม้อไหลเวียนทั่วถึง แก่นทองสำเร็จสมบูรณ์
ในวินาทีสุดท้าย เธอเก็บหม้อแรงดันเข้าไปในมิติเล็ก ๆ ของเต่าเงิน
เต่าเงินตัวน้อยเปล่งประกายสีทองไปทั้งตัว มันเรอออกมาครั้งหนึ่ง ลมหายใจที่พ่นออกมาก็ยังเป็นสีทอง
มิติของมันมีขนาดเพียงห้องห้องหนึ่ง หลังจากนำหม้อแรงดันเข้าไป แก่นทองก็สำเร็จสมบูรณ์ แสงสีทองเจิดจ้าขึ้น พลังวิญญาณที่ปลดปล่อยออกมาแผ่ไปทั่วทั้งมิติ ไหลทะลวงผ่านเส้นชีพจรทั่วร่างของเต่าเงิน ทำให้เส้นชีพจรของมันขยายขึ้นในพริบตา มิติเองก็ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเท่าตัว
เดิมทีมิติของเต่าเงินเป็นพื้นที่ว่างเปล่าอันวุ่นวาย ตรงกลางเต็มไปด้วยสินเดิมของเจียงเสี่ยวสุ่ย
หลังจากหม้อแรงดันเข้าไป พลังวิญญาณที่กระจายออกมาก็ถูกเต่าเงินดูดซับ ไม่นานนักพื้นที่ว่างเปล่าอันวุ่นวายก็ขยายออกไป ด้านในตรงกลางถึงกับปรากฏผืนดินเล็ก ๆ ขึ้นมา
เมื่อพื้นที่ว่างเปล่าอันวุ่นวายมีผืนดิน ก็จะก่อเกิดเป็นโลกใบเล็กขึ้นมาเอง
โลกใบเล็กไม่เหมือนกับมิติอันว่างเปล่า มิติอันว่างเปล่ารองรับได้เพียงสิ่งไม่มีชีวิต ทั้งยังไม่มีการไหลของเวลา
ส่วนโลกใบเล็กสามารถรองรับสิ่งมีชีวิตได้ และการไหลของเวลาก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเต่าเงินตัวน้อย
ตอนนี้มันยังเด็ก ทั้งยังไม่เปิดสติปัญญา จึงยังใช้ความสามารถได้ไม่คล่องนัก
แต่เชื่อฟังดี เจียงเสี่ยวสุ่ยสั่งให้ทำอะไรก็ทำตามทุกอย่าง
ไฉ่ไฉ่พลันปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า “อาจารย์ เรารีบหนีกันเถอะ! แผ่นดินไหวแล้ว! อาจารย์ ทำไมตาถึงแดงล่ะ”
เจียงเสี่ยวสุ่ยกะพริบตา รูม่านตากลับมาเป็นสีดำ “เหรอ?”