เขาอ้ำอึ้งเหมือนอยากพูดแต่ก็ไม่พูด
คนที่นี่เยอะเกินไป เขาจึงพูดออกมาไม่ได้
ตอนฝังศพครั้งนั้น เขาเห็นกับตาว่าพี่เซียงอวิ๋นยังมีชีวิตอยู่
“พี่จู้จื่อบอกว่าพี่เซียงอวิ๋นเป็นวีรสตรีผู้ช่วยทั้งหมู่บ้านไว้ ผมก็เลยแกะรูปเจ้าแม่กวนอิมให้มีหน้าตาเหมือนพี่เซียงอวิ๋น”
เจียงเสี่ยวสุ่ยมองโหงวเฮ้งของเขาแล้วรู้ว่าเขาไม่ได้โกหก
ตอนนั้นเขาเพิ่งอายุเจ็ดแปดขวบ จึงไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด แต่ภายหลังเขาก็บูรณะโถงเจ้าแม่กวนอิม และปั้นรูปทองของเซียงอวิ๋นขึ้นมาใหม่
ครั้งนี้เซียงอวิ๋นควรจะวิญญาณสลายไปแล้ว แต่เพราะมีรูปทองในโถงเจ้าแม่กวนอิม เศษเสี้ยววิญญาณของนางจึงเกาะอยู่บนนั้น หากบำเพ็ญตบะสักร้อยหรือพันปี บางทีนางอาจมีโอกาสได้กลับชาติมาเกิด
เมื่อความจริงทั้งหมดกระจ่าง ทีมก่อสร้างก็กลับมาเริ่มงานอีกครั้ง และถมหลุมฝังศพกลับคืน
จี้หรานบริจาคเงิน 5 ล้านในนามส่วนตัวให้หมู่บ้าน ส่วนหนึ่งนำไปเป็นทุนการศึกษาของเด็ก ๆ อีกส่วนใช้บูรณะรูปเจ้าแม่กวนอิมในหมู่บ้าน
หลังจุดรวมพลังมังกรถูกทำลาย ต้องใช้เวลาหลายร้อยปีกว่าจะฟื้นฟูได้
ข้อเสนอของหยวนเหมยและคนอื่น ๆ ที่จะขุดลำน้ำใหม่ แล้วเปลี่ยนอ่างเก็บน้ำให้เป็นจุดรวมพลังมังกรนั้นเป็นทางเลือกที่แย่ที่สุด
สิ่งที่ฟ้าดินและสรรพสิ่งบ่มเพาะขึ้นมาตามธรรมชาตินั้นวิเศษที่สุด หากมนุษย์ฝืนเปลี่ยนแปลง ก็จะพัวพันกับเหตุและผล
เหตุและผลจากการเปลี่ยนจุดรวมพลังมังกรนั้นหนักหนาเกินไป ไม่มีใครในที่นี้แบกรับไหว
เมื่อจุดรวมพลังมังกรถูกทำลาย พลังวิญญาณบางส่วนก็รั่วไหลออกไป เพียงใช้พลังวิญญาณชั้นยอดเติมเต็มก็พอ
ในมิติของเต่าวิญญาณยังเก็บกระบี่หักของเซียวอู๋จื้อไว้