เจียงปินกล่าวว่า “เด็กผู้หญิงที่ไม่เคยหยิบจับงานบ้าน ไม่รู้จักแม้กระทั่งธัญพืชทั้งห้า นอกจากทรัพย์สินมหาศาลที่ติดตัวมาแล้ว ยังมีอะไรให้ใช้ประโยชน์ได้อีก?”
“ใครเป็นคนสอนยันต์คุ้มภัยให้เจียงหมิงจู๋? นอกจากจะนำโชคดีมาให้เธอแล้ว ยันต์คุ้มภัยยังมีประโยชน์อะไรอีก? แล้วค่ายกลในบ้าน ใครเป็นคนวางไว้?”
สีหน้าเขาเย็นชา “อุบัติเหตุเครื่องบินตกครั้งนั้น เป็นอุบัติเหตุจริง ๆ หรือเปล่า?”
เจียงหมิงนึกบางอย่างขึ้นมาได้ สีหน้าพลันเคร่งขรึม
เจียงปินกล่าวว่า “นอกจากจูจูแล้ว อีกสองครอบครัวที่เสวียนจิ้งสลับตัวเด็กให้ ต่างก็สูญสิ้นทายาทกันไปเมื่อสองปีก่อน ลูกบุญธรรมชายหญิงของพวกเขามีสถานการณ์เหมือนจูจู คือสามารถนำโชควาสนามาให้คนรอบข้างได้”
เจียงหมิงถามว่า “บ้านพวกเขามีค่ายกลด้วยหรือเปล่า?”
เจียงปินตอบว่า “ฉันซื้อกิจการของพวกเขากลับมาแล้ว หาใครไปตรวจดูก็ได้”
เจียงหมิงถามว่า “เสี่ยวสุ่ยรู้เรื่องพวกนี้ ให้เธอไปดูดีไหม?”
“อืม”
เจียงหมิงยังไม่ค่อยวางใจ “ตระกูลเซียวก็มีกลไกค่ายกล หรือว่าเด็กของตระกูลเซียวก็ถูกสลับตัวเหมือนกัน?”
เจียงปินตอบว่า “ยังไม่รู้ กำลังตรวจสอบอยู่”
“คนที่อยู่เบื้องหลังต้องการอะไรกันแน่?”
เจียงปินกล่าวว่า “ไม่ว่าเขาจะต้องการอะไร ตราบใดที่พวกเรายังไม่ตายกันหมด เขาต้องพาเจียงหมิงจู๋กลับมาแน่ พวกเรารอดูสถานการณ์ไปก่อนก็พอ”
เจียงหมิงลังเล “พี่ใหญ่ พี่คิดว่าจูจูรู้เรื่องแผนการร้ายเบื้องหลังหรือเปล่า?”
เจียงปินเลิกคิ้ว “แล้วนายคิดว่ายังไง?”
เจียงหมิงไม่ตอบ เขาคิดว่าด้วยสติปัญญาของเจียงหมิงจู๋ เธอคงไม่รู้เรื่องทั้งหมด
ตั้งแต่เสี่ยวสุ่ยกลับมา จูจูก็ทำอะไรผิดพลาดเต็มไปหมด ดูไม่เหมือนคนวางแผนอย่างรอบคอบ