ห้องทำงาน
หลังส่งเจ้าหน้าที่สำนักอุตสาหกรรมและพาณิชย์กลับไป และแน่ใจว่าทางเจียงเสี่ยวสุ่ยไม่มีปัญหาอะไร ฟู่หมิงหยวนจึงกลับเข้าห้องทำงาน
ผู้ช่วยฉินรับโทรศัพท์สายหนึ่ง ก่อนถามอย่างลังเลว่า “เอ่อ คุณฟู่ครับ คุณนายฟู่กับคุณหนูอินถูกจับที่อเมริกาแล้วครับ”
ฟู่หมิงหยวนเลิกคิ้ว “อ้อ?”
“ผมส่งหลักฐานเรื่องการติดต่อทางการเงินระหว่างคุณนายกับตงอิ๋งไปตามที่คุณสั่งแล้วครับ ตอนนี้พวกเธอกำลังถูกสอบสวน คุณนายฟู่ให้คนโทรมาขอให้คุณไปจัดการครับ”
ฟู่หมิงหยวนไม่ได้สนใจมากนัก “คุณนายฟู่ทำเรื่องแบบนี้ ตระกูลฟู่ไม่มีหน้าตาพอจะช่วยปกป้องเธอ จัดการตามขั้นตอนเถอะ ค่าปรับก็หักจากบัญชีของคุณนายฟู่”
ผู้ช่วยฉินกล่าวว่า “หลังจ่ายค่าปรับแล้ว เงินที่เหลืออยู่กับคุณนายคงไม่มากครับ”
ฟู่หมิงหยวนถาม “คุณเป็นห่วงเธอหรือ?”
“ไม่ครับ ไม่ใช่แบบนั้นครับ”
“ถ้าอย่างนั้น ถ้าคุณนายอยากกลับประเทศล่ะครับ?” ผู้ช่วยฉินถามอย่างกระอักกระอ่วน “ต้องเตรียมที่พักให้เธอล่วงหน้าหรือเปล่าครับ?”
ฟู่หมิงหยวนตอบว่า “ไปยื่นฟ้องและแจ้งความไว้ หากพวกเธอกลับประเทศ คดีจ้างวานคนลักพาตัว ซึ่งมีผู้เสียหายเป็นผู้เยาว์ โทษจำคุกเริ่มต้นที่ 10 ปี ฉันว่าเธอคงไม่กล้าเสี่ยงกลับมา”
ผู้ช่วยฉินตอบ “เข้าใจแล้วครับ”
ฟู่หมิงหยวนกล่าว “สองคนนี้ดื้อรั้นไม่ยอมกลับตัว เห็นทีคงไม่ต้องพึ่งพาตระกูลฟู่แล้ว ตัดเงินเลี้ยงชีพของพวกเธอเสีย ยึดอสังหาริมทรัพย์ในต่างประเทศคืน แล้วจัดห้องพักผู้ป่วยให้แม่ฉันที่สถานพักฟื้นแห่งเดียวกับที่พ่อฉันเคยอยู่”
แม่ต้องสงบสติอารมณ์สักหน่อย บางทีมีเพียงสถานที่อย่างสถานพักฟื้นเท่านั้นที่ทำให้ใจสงบลงได้