เมื่อลูกสาวกลับมา ทุกอย่างก็จะพลิกจากร้ายกลายเป็นดี
เซียนดอกท้อไม่ได้ไร้ประโยชน์ไปเสียทุกอย่าง พลังวิญญาณธาตุไม้ของเขาใกล้ชิดกับฟ้าดิน ทั้งยังช่วยหล่อเลี้ยงได้ดีที่สุด
เมล็ดพันธุ์นี้ได้รับการบำรุงจากเขามานานกว่าสิบปี จึงมีพลังวิญญาณบางส่วนแผ่กระจายออกมา เป็นประโยชน์ต่อสุขภาพของผู้เฒ่าทั้งสอง
เธอกล่าวว่า “คุณวางใจได้ค่ะ ขอแค่กลับไปคอยรดน้ำเมล็ดพันธุ์ทุกวัน คุณจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่ใช่แค่ 49 วัน แต่ยังอยู่ต่อไปได้อีกหลายปี”
ชายชราทำหน้าไม่อยากเชื่อ ยังคิดจะพูดอะไรต่อ แต่เจียงเสี่ยวสุ่ยวิ่งหนีไปเสียแล้ว
ฟู่หมิงหยวนยังคงรอเธออยู่ในรถ
เซียวหนานซานต้องพาเซียวหย่าฉิงกลับไปตรวจร่างกายก่อน เขาเดินเข้ามาขอบคุณ “คุณหนูเจียง คุณช่วยผมไว้อีกครั้งแล้ว ต้องการอะไรบอกผมได้เลยนะครับ พอหย่าฉิงฟื้นแล้ว ผมจะพาเธอไปขอบคุณคุณถึงบ้าน”
สายตาของเจียงเสี่ยวสุ่ยเลื่อนต่ำลงไปหยุดอยู่ตรงเอวเขา
เมื่อนึกถึงคำขอสุดพิสดารของเจียงเสี่ยวสุ่ยก่อนหน้านี้ เซียวหนานซานก็ยกมือปิดเอวตัวเองโดยไม่รู้ตัว
บาดแผลตรงเอวของเขาหายดีเกือบหมดแล้ว เหลือไว้เพียงรอยแผลเป็น
เขาสัมผัสได้แล้วว่าสายตาของฟู่หมิงหยวน ผู้เป็นเพื่อนสนิท กำลังจ้องเขาราวกับคมดาบ
เจียงเสี่ยวสุ่ยย่นจมูก ถึงอย่างไรก็ยังเป็นเหมือนเดิม ทั้งที่เธอได้กลิ่นอายเศษเสี้ยววิญญาณจากตัวเขาอย่างชัดเจน แต่ทำไมถึงดูดซับไม่ได้กันนะ
เฒ่าเซียวกระจายร่างของตัวเองไปทั่วทุกแห่งหน วิญญาณสุดท้ายจะกลายเป็นกลุ่มพลังงาน ไร้โอกาสได้กลับชาติมาเกิด แล้วทำไมเซียวหนานซานถึงมีหน้าตาเหมือนเขา
เจียงเสี่ยวสุ่ยคิดไม่ตก แต่ก็เข้าใจว่าทุกอย่างฝืนกันไม่ได้ บางทีอาจยังไม่ถึงเวลา
เธอเอ่ยชวน “คุณเซียวสนใจเข้าร่วมสำนักเทียนเสวียนไหมคะ?”