เสียงดังโครมมาจากห้องข้าง ๆ คล้ายมีของหนักตกกระแทกพื้น ราวกับมีคนล้มตัวลงนอนเหยียดตรง พอนึกถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง โยวเหวินหลงก็ขนลุกซู่
“ให้ตายสิ ไม่จริงน่า ไฟดับเหรอ?”
เขาชะโงกหน้าไปดู แสงจากไฟฉายส่องให้เห็นห้องข้างห้องเล็ก ๆ ชัดเจน ภาพศพนอนอยู่บนพื้นอย่างที่จินตนาการไว้ไม่ได้ปรากฏขึ้น
ชายหนุ่มยกเตียงหินขึ้นแล้วย้ายไปไว้อีกตำแหน่ง
“รีบมาช่วยหน่อย ตรงนี้ก็มีเหรียญ!”
ข้าวของในห้องทั้งสองจัดวางเหมือนกันทุกประการ เมื่อครู่หัวเตียงในห้องแรกหันไปทางเหนือ ส่วนห้องนี้หันไปทางใต้
บ้านเกิดของพวกเขามีคำกล่าวว่า คนเป็นนอนหันหัวไปทางเหนือหรือใต้ ส่วนศพจะวางหันหัวไปทางตะวันออกหรือตะวันตก
แต่ทางใต้ก็มีคำกล่าวว่าศพต้องวางหันหัวไปทางเหนือหรือใต้เช่นกัน
ชาวเน็ตแซวกันอย่างเผ็ดร้อน: คนเป็นนอนได้แค่ท่ายืนเท่านั้นแหละ
ตอนนี้ไม่ว่าโยวเหวินหลงจะมองห้องใต้ดินนี้อย่างไรก็รู้สึกสยองขวัญไปหมด
เขาพินิจชายหนุ่มอย่างละเอียด เงาของอีกฝ่ายทอดลงบนกำแพง ยืดยาวเหยียด
โยวเหวินหลงค่อยโล่งอก กลั้นใจเดินเข้าไปดู ใต้เตียงมีหีบใส่เหรียญทองแดงอยู่อีกใบจริง ๆ เหมือนกับในห้องข้าง ๆ ทั้งรูปแบบและตำแหน่งการจัดวางก็ตรงกัน
ชายหนุ่มร้องลั่น “เชี่ย ตรงนี้ก็มีแหวนวงหนึ่งด้วย ทำไมเหมือนแหวนของปู่ฉันเป๊ะเลยวะ?”
โยวเหวินหลงสะดุ้งโหยง “อย่าหยิบด้วยมือเปล่า”
“ใช่ ๆ ลืมไปเลย ตกใจหมด เกือบโดนพิษตายแล้วไหมล่ะ”
โยวเหวินหลงตรวจดูเหรียญในหีบด้วยตัวเอง ช่วงเวลาที่ผลิตเหรียญเหล่านี้ห่างกันมาก เบื้องต้นคาดว่าเป็นของประเภทเดียวกับในห้องข้าง ๆ
สิ่งเดียวที่ต่างออกไปคือมีแหวนสวมนิ้วหัวแม่มือเพิ่มมาหนึ่งวง เนื้อหยกใสกระจ่างไร้ตำหนิ โยวเหวินหลงเปิดไฟฉายจากโทรศัพท์ส่องดู ด้านในไม่มีเส้นใยขาวปนอยู่เลย เป็นหยกเขียวจักรพรรดิชั้นดี