หงฮ่าวคุนจ้องจวงชูฉิงอย่างเดือดดาล
จวงชูฉิงคว้าแขนเหวินเย่หลานไว้ มองนาฬิกาข้อมือของเขาแล้วเริ่มนับถอยหลัง “อีกสามนาที”
“สามนาทีอะไร?” เหวินเย่หลานถามอย่างสงสัย
จวงชูฉิงเงยหน้ามองคนตระกูลหงทั้งสามคน ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า “ก็ผลกรรมของพวกเขาไง”
คุณปู่หงผิดหวังกับคนทั้งสามคนนี้อย่างสิ้นเชิง จึงไม่คิดรักษาหน้ากันอีกต่อไป
ในเมื่อคนทั้งสามคิดจะเอาชีวิตเขา เขาก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจอีก จะทำให้เรื่องที่ลูกชายวางแผนฆ่าพ่อตัวเองกลายเป็นเรื่องใหญ่ให้ได้
เหวินเย่หลานมองมือที่เกาะแขนตัวเอง แววตาฉายรอยยิ้มที่แทบสังเกตไม่เห็น
“ทำเป็นลึกลับ” หงฮ่าวคุนพูดอย่างดูแคลน
จวงชูฉิงตอบอย่างใจเย็น “เดี๋ยวก็รู้เองว่าแกล้งทำเป็นลึกลับหรือเปล่า”
สองนาทีต่อมา มีแขกไม่ได้รับเชิญสามคนมาถึงหน้าห้องผู้ป่วย
“สวัสดีครับ ผมเหออวี้ หัวหน้าหน่วยสืบสวนคดีอาญาของกรมตำรวจเมือง” เหออวี้ในชุดลำลองแสดงบัตรประจำตัวให้ทุกคนดู “เราได้รับแจ้งว่ามีคนวางยาพยายามฆ่าคุณหงเจิง หวังว่าทุกคนจะให้ความร่วมมือในการสอบสวนครับ”
จวงชูฉิงแปลกใจอยู่บ้าง หัวหน้าเหอคนนี้ดูอายุแค่ยี่สิบเจ็ดหรือยี่สิบแปด แต่กลับได้เป็นหัวหน้าหน่วยสืบสวนคดีอาญาของกรมตำรวจเมืองแล้ว
「เหออวี้ ชาย อายุ 28 ปี เป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลเหอแห่งเมืองหลวง เคยคลี่คลายคดีใหญ่และคดีสำคัญมามากมาย เป็นคนซื่อตรงและประพฤติตนสุจริต ถ้าหงฮ่าวคุนกับพวกพ้องตกอยู่ในมือเขา เกรงว่าคงไม่มีวันดี ๆ ให้ใช้แล้ว」