【ฮ่า ๆ สองคนนี้ให้ความรู้สึกขัดแย้งกันสุด ๆ สร้อยคอราคาหลายสิบล้านหยวนก็ใส่ได้สบาย ๆ แต่ตอนนี้กลับเถียงกันหัวชนฝาเพราะน่องไก่ราคา 5 หยวน】
【ฟังจากที่คุณเหวินพูด ดูท่าเมื่อก่อนจวงชูฉิงคงเคยแย่งของกินเขา】
【จวงชูฉิงกินเก่งจริง ๆ นะ ไม่ใช่ว่าในเน็ตบอกกันว่าดาราหญิงแทบไม่กินอะไรเพื่อให้ขึ้นกล้องแล้วดูดีหรอกเหรอ ทำไมเธอกินเยอะขนาดนี้ล่ะ】
【ยังเด็กอยู่ ก็กินเก่งหน่อย เข้าใจกันเถอะ】
ไม่นาน บะหมี่สองชามก็ถูกยกมาเสิร์ฟ ทั้งคู่กินไปคุยเรื่องงานช่วงเช้าไปด้วย
【ใส่ใจรายละเอียดมาก เหวินเย่หลานดูแลจวงชูฉิงเก่งจริง ๆ แม้แต่ตะเกียบยังเช็ดด้วยทิชชูให้ก่อนส่งถึงมือเธอ】
【บะหมี่แผ่นชามนี้ดูน่าอร่อยมากเลย】
【เห็นจวงชูฉิงกินแล้วรู้สึกมีความสุขตามจริง ๆ ถ้าได้นั่งกินข้าวกับเธอ คงเจริญอาหารขึ้นแน่】
【ทุกครั้งที่เหวินเย่หลานมองจวงชูฉิงกินข้าว สายตาเขาอ่อนโยนมากเลย】
“งานของคุณเสร็จหมดแล้ว ช่วงบ่ายจะทำอะไรเหรอ?” จวงชูฉิงถาม
เหวินเย่หลานวางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว “ช่วงบ่ายผมจะไปสอนแทนคุณ คุณกลับไปพักเถอะ”
จวงชูฉิงไม่ค่อยชินกับที่นอนใหม่ แถมอากาศยังร้อนอบอ้าว เมื่อคืนเธอเลยนอนไม่ค่อยหลับ
“ไม่ได้” จวงชูฉิงส่ายหน้า “คุณไปจัดการธุระของคุณเถอะ ช่วงบ่ายฉันจะไปสอนต่อ”
เห็นจวงชูฉิงยืนกรานขนาดนี้ เหวินเย่หลานจึงได้แต่ตามใจเธอ
หลังจากกินมื้อกลางวันกับเหวินเย่หลานเสร็จ จวงชูฉิงก็ต้องกลับไปสอนที่โรงเรียนอีกครั้ง