ระบบ：【เลิกทำเป็นไม่รู้เรื่องได้แล้ว เหวินเย่หลานเข้าร่วมรายการวาไรตีกับเธอเพื่ออะไรล่ะ? ก็เพราะอยากฉวยโอกาสนี้จีบเธอให้ติดไง ส่วนเธอ ที่ตกลงไปกับเขาก็เพราะอยากเปิดโอกาสให้พี่ชายเขาจีบเธอไม่ใช่เหรอ ฉันมองพวกเธอสองคนออกตั้งนานแล้ว】
จวงชูฉิงลองคิดดูอย่างละเอียดแล้ว ฟังดูเหมือนจะมีเหตุผลอยู่เหมือนกัน
หลังเครื่องบินทะยานขึ้น เหวินเย่หลานถามจวงชูฉิงว่า “ยังอยากฟังเรื่องซุบซิบอยู่ไหม?”
จวงชูฉิงหาวหวอด “ช่างเถอะ ฉันก็ไม่ได้สนใจเรื่องส่วนตัวของคนอื่นขนาดนั้น”
เหวินเย่หลานมองเธออย่างมีความหมาย “ดูท่าจะมีคนเล่าให้เธอฟังหมดแล้ว ก่อนฉันสินะ”
จวงชูฉิงหาวค้างไปครึ่งหนึ่ง ก่อนจะชะงักกึก
【แง ๆ คุณเหวินของเราฉลาดเกินไปหรือเปล่า ฉันถึงกับรู้สึกเหมือนเขารู้แล้วว่าฉันมีตัวตนอยู่】ระบบอดร้องอุทานไม่ได้
จวงชูฉิงถึงกับเหงื่อตก
ด้วยความฉลาดของเหวินเย่หลาน เขาคงมองออกนานแล้วว่าเธอมีอะไรผิดปกติ ต่อให้เดาไม่ได้ว่าเธอมีระบบ แต่ก็น่าจะเดาได้ใกล้เคียงแล้ว
เหวินเย่หลานขอผ้าห่มจากแอร์โฮสเตส จากนั้นก็ช่วยคลุมขาให้จวงชูฉิงอย่างใจดี “แอร์เย็นไปหน่อย”
วันนี้จวงชูฉิงใส่กระโปรงสั้น พอโดนลมแอร์ก็รู้สึกเย็นอยู่จริง ๆ
หลายชั่วโมงต่อมา เครื่องบินก็ลงจอด
ทุกคนออกจากสนามบินแล้วขึ้นรถบัส หลังจากนั่งรถบัสสามชั่วโมง ก็เปลี่ยนไปขึ้นรถของผู้สนับสนุนซึ่งเป็นบริษัทรถยนต์ มุ่งหน้าไปยังสถานที่ถ่ายทำ