ทางเจียงเนี่ยนอวิ๋นได้ยินว่าเหวินเย่หลานสนใจบทละคร จึงรีบให้คนนำบทละครไปส่งถึงบ้าน
หลังจากอ่านบทละครแล้ว เหวินเย่หลานไม่เพียงตกลงรับบทพระเอก แต่ยังเพิ่มเงินลงทุนให้กองถ่ายด้วย
ตอนแรกจวงชูฉิงคิดว่าเขาแค่พูดไปอย่างนั้น ไม่คิดเลยว่าเขาจะรับเล่นบทนี้จริง ๆ
เมื่อเหวินเย่หลานเข้าร่วมด้วย การเตรียมงานของกองถ่ายก็ราบรื่นขึ้นมากในพริบตา
ต้นเดือนเมษายน ท่ามกลางฤดูใบไม้ผลิที่อากาศอบอุ่นและดอกไม้ผลิบาน เหวินเย่หลานก็อายุครบ 30 ปี
เหวินเย่หลานไม่ชอบงานที่ครึกครื้นเกินไป ทุกปีวันเกิดของเขาจึงแค่กินข้าวเรียบง่ายกับครอบครัวและเพื่อน ๆ
ก่อนถึงวันเกิดเขาครึ่งเดือน จวงชูฉิงก็เริ่มคิดแล้วว่าจะซื้อของขวัญวันเกิดอะไรให้ดี
ตอนวันเกิดของเธอก่อนหน้านี้ เหวินเย่หลานใจกว้างมาก ถึงกับมอบเครื่องประดับราคาหลายล้านให้เธอ
เพื่อจะได้มอบของขวัญที่ถูกใจเขา จวงชูฉิงยังถามระบบเป็นพิเศษว่าเหวินเย่หลานชอบอะไร แต่ระบบกลับบอกว่าเขาไม่มีสิ่งที่ชอบเป็นพิเศษ
เหวินเย่หลานเติบโตมาอย่างสุขสบาย อยากได้อะไรก็แค่โบกมือเรียกก็ได้มาแล้ว เมื่อเติบโตภายใต้สภาพแวดล้อมแบบนี้ เขาจึงไม่มีอะไรที่ทำให้สนใจได้จริง ๆ
หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันเกิดเหวินเย่หลาน พอดีมีงานประมูลจัดขึ้นที่เมืองหลวง จวงชูฉิงจึงตั้งใจไปดูที่งานว่ามีของขวัญชิ้นไหนเหมาะจะมอบให้เขาบ้าง
จวงชูฉิงไม่ได้บอกเหวินเย่หลานว่าจะไปงานประมูล เพราะอยากทำเซอร์ไพรส์ให้เขา
