หึงเหรอ?
จวงชูฉิงเบิกตากว้าง เธอไม่รู้เลยว่าเหวินเย่หลานสรุปแบบนั้นออกมาได้ยังไง
เธอยังไม่ทันหายตกใจ ก็ได้ยินเหวินเย่หลานพูดว่า “ไม่ต้องห่วง ถึงเราสองคนจะแต่งงานกันตามสัญญา แต่ฉันก็มีจรรยาบรรณในอาชีพ ก่อนจะหย่ากันอย่างเป็นทางการ ฉันจะไม่ทำอะไรที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อชีวิตคู่แน่นอน”
พูดจบ เหวินเย่หลานก็มองเธอด้วยแววตาจริงจัง ราวกับกำลังรอให้เธอแสดงท่าที
คำพูดของเขาทำให้จวงชูฉิงเผลอคล้อยตามไปด้วย เธอจึงพูดว่า “ฉันก็เป็นคนมีจรรยาบรรณในอาชีพเหมือนกัน จะไม่แอบนอกใจระหว่างแต่งงานแน่นอน”
เดี๋ยวนะ ทำไมเรื่องมันชักจะแปลก ๆ แล้วล่ะ?
ระบบไม่ได้บอกหรือว่าสัญญาของพวกเขาระบุไว้ว่าจะไม่ก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของกันและกัน? แล้วทำไมตอนนี้ถึงดูไม่ตรงกับสัญญาเลย?
ช่างเถอะ ยังไงอีกสองเดือนนี้ก็ต้องหย่ากันอยู่แล้ว ปล่อยเขาไปก็แล้วกัน
พอคุณปู่เหวินได้ยินว่าคืนนี้จวงชูฉิงเจอเรื่องไม่สบายใจ ก่อนกลับท่านก็สั่งให้พ่อบ้านเอาของขวัญมาปลอบใจเธอเป็นพิเศษ
มันคือเข็มกลัดรูปใบเมเปิล ระบบบอกว่ามีมูลค่ากว่าล้านหยวน
คืนนี้จวงชูฉิงไม่เพียงตบหน้าเสิ่นจิ้งเหยา แต่ยังทำให้คนตระกูลจวงเสียหน้าต่อหน้าทุกคน แถมตอนนี้ยังได้ของขวัญล้ำค่ามาโดยไม่คาดคิด เธอจึงยิ้มดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
เหวินเย่หลานย่อมสังเกตเห็นอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของเธอ
“ชอบเข็มกลัดอันนี้เหรอ?” เขาถาม
นับตั้งแต่แต่งงานกัน เขาเคยสั่งเลขาของตัวเองให้เตรียมของขวัญให้จวงชูฉิงในวันสำคัญหลายครั้ง