เขาก้าวฉับ ๆ จากไป แผ่นหลังที่ดูราวกับหนีเตลิดของเขาตกอยู่ในสายตาฉินซู ทำให้เธอรู้สึกงุนงงอย่างยิ่ง ฉินซูใช้มือพยุงเอวลุกจากเตียง เดิมทีเธอคิดว่าหลังถูกเซี่ยหลานจือทรมาน คงต้องเจ็บจนกัดฟันหน้าบูดเบี้ยวแน่
แต่พอเธอเพิ่งลุกขึ้นนั่ง ความเจ็บปวดก่อนหน้านี้กลับหายไป แม้แต่อาการปวดเมื่อยจากการขึ้นเขาตอนกลางวันก็ทุเลาลงด้วย
ฉินซูคุ้นเคยกับตำแหน่งจุดฝังเข็มบนร่างกายเป็นอย่างดี จึงเข้าใจได้ทันที
เซี่ยหลานจือคลึงจุดฝังเข็มบริเวณเอวด้านหลังของเธอจนคลายแล้ว
ฉินซูได้ยินเสียงสลักประตูเหล็กด้านนอกถูกเลื่อนเปิด เธอคลานเข่าไปยังหน้าต่างด้านในของเตียง
ภายใต้แสงไฟสีเหลืองนวลจากเสาไฟฟ้า เธอเห็นเซี่ยหลานจือเดินไปหยุดหน้าแปลงผัก เขาเอียงศีรษะอย่างคล่องแคล่ว จุดบุหรี่ที่คาบอยู่ในปาก
ชายหนุ่มล้วงมือลงกระเป๋ากางเกงข้างหนึ่ง พลางทอดสายตามองไปข้างหน้า ปลายนิ้วมีจุดแดงวาบ ๆ สว่างดับสลับกัน
เมื่อมองเซี่ยหลานจือในยามนี้ ฉินซูรู้สึกว่าสีหน้าของเขาคงเรียบเฉย ดวงตาดำสนิทคู่นั้นยังแฝงความเย็นชาเข้าถึงใจ
ที่เธอหวาดเกรงเซี่ยหลานจือมาตลอด ก็เพราะโดยเนื้อแท้แล้วเขาเป็นคนเย็นชา มีกลิ่นอายดุดันราวกับหมาป่า
ยิ่งกว่าบรรดาคนไข้ตำแหน่งสูงที่ฉินซูเคยพบเจอในชาติก่อนเสียอีก ทำให้เธอต้องระแวดระวัง
ฉินซูที่เคยใช้ชีวิตมาครึ่งค่อนชีวิตในชาติที่แล้ว ย่อมพบเห็นผู้คนมามากมาย
ผู้ชายอย่างเซี่ยหลานจือที่ลึกล้ำยากหยั่งถึง ทั้งยังเจ้าแผนการ ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงอันตราย เขาไม่ใช่คนดีแน่นอน
หลังสูบบุหรี่หมดมวน เซี่ยหลานจือก็สงบลงทั้งกายและใจ เขารอให้กลิ่นบุหรี่บนตัวจางลงก่อนจึงกลับเข้าห้อง
นิ้วเรียวยาวของเขาเลิกม่านประตูขึ้น แล้วพบว่าฉินซูนอนหลับอยู่ด้านในของเตียง
เขาจงใจย่องเบา ๆ มาหยุดข้างเตียง
เซี่ยหลานจือจ้องใบหน้าหลับสนิทแสนสงบของฉินซู แววตาลึกล้ำเผยความเย็นชาและห่างเหินอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาเปิดผ้าห่มแล้วนอนลงบนเตียง สูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายเธอที่อบอวลอยู่ปลายจมูก ก่อนจะค่อย ๆ หลับตาลง