“เซี่ยหลานจือ ขยับหน่อยสิ!”
ฉินซูนั่งคร่อมบนช่วงเอวที่แข็งราวกับม้านั่งหินของชายหนุ่ม ส่งเสียงออดอ้อนทั้งอ่อนหวานและนุ่มนวล
แต่น่าเสียดายที่เซี่ยหลานจือซึ่งสายตาเร่าร้อนราวกับไฟไม่อาจได้ยินอะไรเข้าไปอีกแล้ว
ความสนใจของเขาถูกดึงไปที่ลำคอระหงของฉินซู ผิวขาวน่ามองชวนให้อยากซบลงไปสัมผัส
เซี่ยหลานจือเป็นคนที่ลงมือทำทันทีเมื่อคิดได้
คิดแล้วก็ต้องทำ
แขนขวาที่เต็มไปด้วยพลังหลุดจากมือของฉินซู แล้วพลิกกลับโอบกอดคนตัวเล็กเข้ามาอย่างดุดัน
เอวบางที่เอื้อมมือไปโอบได้รอบหนึ่งตกอยู่ในอุ้งมือ ทำให้รู้สึกว่าสัมผัสดีจริงๆ
เซี่ยหลานจือกวาดสายตามองผิวกายขาวเนียนของฉินซู แล้วอดที่จะลูบไล้เบาๆ ไม่ได้ สมจริงอย่างที่คิดไว้จริงๆ
ฉินซูที่ถูกโอบกอดอย่างไม่ทันตั้งตัวเสียหลักล้มลงไปทับบนแผ่นอกเปลือยเปล่าของชายหนุ่ม
เธอสัมผัสได้ชัดเจนผ่านผ้าเพียงชั้นเดียวถึงกล้ามเนื้อที่ชัดเป็นมัดๆ กลิ่นอายฮอร์โมนเย็นเฉียบแห่งความเป็นชายพลุ่งพล่านปกคลุมทั่วทั้งร่างในชั่วพริบตา
ขนทั่วร่างกายของฉินซูตั้งชัน มือทั้งสองข้างกดลงบนตำแหน่งหัวใจที่เต้นแรงของชายหนุ่ม
“เซี่ยหลานจือ เธอจะทำอะไร?”
ทันทีที่เอ่ยคำถามออกไป เซี่ยหลานจือก็ก้มหน้าลง ริมฝีปากบางทาบลงบนลำคอของเธอ
ฉินซูเบิกตากว้าง หลังโดยไม่รู้ตัวตึงเครียดขึ้นมา มองเซี่ยหลานจือด้วยความไม่อยากเชื่อ
ในดวงตาของชายหนุ่มมีแสงวาววับราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะฉีกทุกสิ่งที่เอื้อมถึงเป็นชิ้นๆ
ฉินซูสัมผัสได้ถึงสัญญาณเตือนภัยในสมอง กลั้นหายใจ แล้วแอบหยิบเข็มเงินออกมาจากเสื้อผ้าด้านบน
น้ำเสียงของเธอไม่นิ่ง กังวลและถามขึ้นว่า “เซี่ยหลานจือ เธอจะไม่ให้ฉันช่วยจัดการให้ใช่ไหม?”