ฉินซูเพิ่งจะลงเข็มให้พ่อของเซี่ยเพียงหนึ่งเข็ม เสื้อผ้าก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อไปหมดแล้ว
เข็มคืนชีพเก้ารอบ เป็นเคล็ดวิชาลับที่สามารถชุบชีวิตคนให้ฟื้นคืนได้จริงๆ
แต่มีน้อยคนนักที่รู้ว่า ผู้ลงเข็มนั้นต้องใช้พลังของตนเอง เพื่อแลกเปลี่ยนกับชีวิตของผู้อื่น
ปลายนิ้วที่สั่นเทาของฉินซูคีบเข็มทองคำไว้ ค่อยๆ เข้าใกล้จุดตายของพ่อของเซี่ย——จุดจวี้เชวี่ย
มือของนางสั่นเทา แต่ขณะที่ลงเข็มนั้น กลับรวดเร็วและแม่นยำ
หยานหูซัวเป็นเพียงคนเดียวในห้องที่เข้าใจวิชาแพทย์
ตอนที่ฉินซูลงเข็ม เขากัดปากแน่น เกือบจะร้องอุทานออกมาไม่ได้
จุดตาย!
นางกล้าลงเข็มที่จุดตาย!
นี่มันชัดเจนว่าจะปองร้ายชีวิตคนชัดๆ!
แต่ในวินาทีถัดมา ภาพมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น
คุณพ่อเซี่ยที่สีหน้าฟื้นคืนกลับมาเป็นสีแดงเรื่อ ค่อยๆ ลืมตาขึ้น แต่แววตาของท่านขุ่นมัว ราวกับถูกหมอกบางๆ ปิดบังไว้
“ท่านเซี่ยฟื้นแล้ว!” มีคนในห้องพูดด้วยเสียงสะอื้นและตื่นเต้น แต่อดกลั้นเสียงให้เบาลง
คนข้างๆ รีบทำท่าปิดปากให้เขาเงียบ
นอกจากเซี่ยลานจือกับหยานหูซัวแล้ว ไม่มีใครสนใจฉินซู หลังจากที่นางลงเข็มเข็มที่สอง นางก็เหงื่อท่วมตัว ใบหน้าซีดขาวราวกับจะโปร่งใส
ครั้งนี้ฉินซูไม่ได้แค่มือสั่น สองขาที่ตรงและเรียวงามของนางก็เริ่มไร้เรี่ยวแรง
“ตึง!”
ในที่สุดนางก็ทนไม่ไหว คุกเข่าลงกับพื้น
เซี่ยลานจือเห็นภาพนั้น ก็รีบพุ่งเข้าไปทันที
“ห้ามแตะต้องฉัน!”
ฉินซูสองมือยันขอบเตียงไว้ หันหลังให้เสียงร้องอย่างออดอ้อนแต่ดุดัน
เหลือเข็มสุดท้ายแล้ว
ห้ามยอมแพ้กลางคันเด็ดขาดในเวลานี้!
มือที่ยื่นออกมาของเซี่ยลานจือหยุดค้างอยู่ในอากาศ
คนในห้องเริ่มรู้ว่าฉินซูผิดปกติ แต่ก็ไม่เข้าใจว่านางเป็นอะไร
แค่รู้สึกว่านางที่อ่อนแอขนาดนี้ ต้องเกี่ยวข้องกับพ่อของเซี่ยอย่างแน่นอน
ฉินซูหายใจเข้าลึกๆ ยกมือขึ้น แตะจุดกวนหยวนบนตัวพ่อของเซี่ยที่หยานหูซัวเช็ดด้วยผ้าขนหนูไว้
ต้องยอมรับว่า...
นี่เป็นจุดที่ละเอียดอ่อนและน่าอายมาก
ฉินซูไม่กล้ามองนาน รีบหาจุดฝังเข็มที่ต้องการ แล้วใช้เข็มทองคำที่ปลายนิ้วแทงลงไปในผิวเนื้อ
“เฮ้อๆ——!”
พ่อของเซี่ยที่นอนอยู่บนเตียง ส่งเสียงแหบแห้งออกมาจากลำคอ แล้วลุกขึ้นนั่งอย่างกะทันหัน