ฟางซิวฟังเสียงหายใจที่ข่มกลั้นจนถึงขีดสุดจากนอกกระโจม
เขาไม่ได้มีรสนิยมประหลาดอะไร
อวี่เหวินเซวียนเป็นเชื้อพระวงศ์แห่งราชวงศ์ต้าเว่ย และเป็นอ๋องผู้ครองมรรคาเลี่ยหยาง ทั้งยังมีโชคชะตาแห่งราชวงศ์คุ้มครอง
โชคชะตาสายนั้นเชื่อมโยงกับโชคชะตาของราชวงศ์ต้าเว่ยทั้งปวง วิธีปลูกเมล็ดมารธรรมดาย่อมแทรกซึมเข้าไปไม่ได้
หากต้องการทำลายปราการนี้ ก็ต้องทำลายจิตใจของเขาเสียก่อน
เมื่อจิตแห่งมรรคาแตกสลาย โชคชะตาก็ย่อมคลายตัว
ลมพัดอยู่นอกกระโจมตลอดทั้งวันทั้งคืน
อวี่เหวินเซวียนนั่งขัดสมาธิอยู่หน้ากระโจม หลับตาสนิท กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเป็นพัก ๆ
ลมปราณและโลหิตในกายเขาสงบลงไม่ได้เลย
เส้นเลือดบนหน้าผากของอวี่เหวินเซวียนเต้นตุบ ๆ
แรงกดดันขั้นหนึ่งจากด้านหลังยังคงทับลงบนร่างเขาอย่างมั่นคง ทำให้ไม่กล้าขยับ
ลมปราณและโลหิตในกายยิ่งปั่นป่วนรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
บาดแผลเก่ายังไม่หายดี ความโกรธครั้งใหม่ก็ถาโถมเข้าใส่ ตันเถียนเริ่มปั่นป่วนแล้ว
จิตใจไม่สงบ จิตแห่งมรรคาพังทลาย
ภายในกระโจม ฟางซิวลืมตาขึ้น มุมปากยกเล็กน้อย
สำเร็จแล้ว
เทพญาณแผ่ออกไป
คลื่นไร้รูปร่างสายหนึ่งทะลุม่านกระโจม ซึมเข้าสู่หว่างคิ้วของอวี่เหวินเซวียน
นอกกระโจม ร่างอวี่เหวินเซวียนสั่นสะท้าน ดวงตาพร่าเลือนชั่วขณะ ก่อนจะกลับมามีสมาธิอีกครั้ง