เคร้ง!
เขาถึงกับใช้ฝ่ามือเปล่าหนีบคมดาบของฟางซิวเอาไว้ได้ทั้งอย่างนั้น!
ปราณแท้ขั้นแปดไหลเวียนเข้าสู่สองแขน ฝ่ามือของหานมือเหล็กเปล่งประกายวาววับคล้ายโลหะ
เขาหนีบคมดาบไว้ด้วยสองมือ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม “มีฝีมือแค่นี้...”
ฟางซิวปล่อยด้ามดาบ
มือขวาปล่อยดาบ มือซ้ายกำหมัดแล้วชกใส่หน้าอกของหานมือเหล็ก
หมัดนี้ไม่มีลีลาพิสดารใด ๆ เป็นเพียงหมัดตรง ๆ ที่พุ่งเข้าใส่
พลังกายอันน่าสะพรึงกลัวที่หล่อหลอมจากม่านระฆังทองด่านที่สิบสาม ผสานกับปราณแท้ทั้งหมดของขั้นพลังปราณแท้ขั้นแปด ล้วนถูกรวมไว้ในหมัดนี้!
หมัดแหวกอากาศ เกิดเสียงระเบิดทุ้มต่ำ
รูม่านตาของหานมือเหล็กหดวูบ เขาชักมือกลับมาป้องกันโดยสัญชาตญาณ
ฝ่ามือเหล็กปะทะกับหมัดของฟางซิว เกิดเสียงกึกก้องประหนึ่งโลหะกระทบกัน
เคร้ง!
หานมือเหล็กถูกหมัดซัดจนถอยไถลไปด้านหลัง แผ่นหลังชนเสาของหอชั้นบน เสาไม้หนาขนาดเท่าปากชามส่งเสียงเป๊าะแล้วแตกร้าว
สองแขนของเขาชาเล็กน้อย ฝ่ามือเจ็บแปลบขึ้นมา
«นี่มันแรงประหลาดอันใด!»
หานมือเหล็กทั้งตกใจทั้งเดือดดาล
เขาฝึกฝ่ามือเหล็กมาทั้งชีวิต แต่ในอำเภอเทียนเหมินยังไม่เคยพบผู้ใดที่ใช้หมัดกดข่มเขาได้
ชายหนุ่มตรงหน้าที่อายุยังไม่ถึงยี่สิบปี กลับมีหมัดหนักหน่วงและแข็งแกร่งยิ่งกว่าเขาเสียอีก!
ฟางซิวไม่ตอบ
เมื่อหมัดขวาถูกปัดป้อง หมัดซ้ายก็ซัดตามทันที จากนั้นหมัดขวาและหมัดซ้ายก็สลับกันกระหน่ำใส่หานมือเหล็กประหนึ่งพายุคลั่ง
ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ!
เสียงหมัดกระแทกเนื้อดังทึบสนั่นไปทั่วหอชั้นบน
ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือดในพื้นที่คับแคบ แรงลมจากหมัดและฝ่ามือที่ปะทะกันฉีกกระดาษหน้าต่างจนขาดวิ่น ถ้วยชาบนโต๊ะสั่นกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง