ถัดไปเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเก้าอีกห้าคน กับศิษย์พรรคอีกยี่สิบคน ทุกคนเหน็บดาบไว้ข้างเอว บนสาบเสื้อมีป้ายไม้รูปใบไผ่ติดอยู่
พรรคไผ่เขียว
ฟางซิวหรี่ตาลง
ชายร่างผอมแห้งหยุดยืนห่างออกไปสิบก้าว วางดาบวงแหวนลงกับพื้นแล้วเท้าสองมือบนด้าม ใบหน้าผุดรอยยิ้มบาง
“ลู่ชวน รองประมุขพรรคไผ่เขียว”
เขาพยักหน้าให้ฟางซิว น้ำเสียงสุภาพราวกับทักทายคนคุ้นเคยในโรงน้ำชา
“คารวะคุณชายฟาง”
ฟางซิวมองเขา แล้วเหลือบมองคนกว่ายี่สิบคนที่อยู่เบื้องหลัง
“พรรคไผ่เขียวก็คิดจะลงมาเล่นน้ำโคลนด้วยหรือ?”
ลู่ชวนยิ้ม
“ขอคุณชายฟางโปรดอภัย”
เขาดึงดาบวงแหวนขึ้นจากพื้นแล้วพาดบ่า
“เงินสามหมื่นตำลึงมิใช่จำนวนน้อยเลย”
“จึงต้องขอยืมศีรษะของคุณชายฟางไปใช้สักหน่อย”
สิ้นเสียง ศิษย์พรรคกว่ายี่สิบคนด้านหลังต่างชักดาบออกจากฝักพร้อมกัน
คมดาบสะท้อนแสงอาทิตย์ วาววับเป็นแถบสีขาวเย็นเยียบ
ฟางซิวพาดดาบซิ่วชุนไว้เบื้องหน้า
แสงโลหิตสีแดงคล้ำบนคมดาบยังไม่จางหาย ปราณเก้าสุริยันไหลบรรจุเข้าสู่ตัวดาบ พลันมีพลังสีแดงชาดแผ่ขึ้นตามคมดาบอีกชั้น
ลู่ชวนไม่ขยับ
เพียงเชิดคางขึ้นเล็กน้อย
“บุกเข้าไป ฆ่ามันเสีย เมื่อครู่มันใช้ปราณแท้ไปไม่น้อย”
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเก้าทั้งห้าคนกับศิษย์พรรคอีกยี่สิบคนกำด้ามดาบแน่น
บางคนลูกกระเดือกขยับกลืนน้ำลาย บางคนฝ่ามือชุ่มเหงื่อ แต่ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งรองประมุข
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเก้าคนหนึ่งกัดฟันพุ่งเข้าใส่เป็นคนแรก
ดาบของฟางซิวเร็วกว่าคู่ต่อสู้อย่างเทียบไม่ติด
ดาบซิ่วชุนกวาดฟัน พลังสีแดงชาดบนคมดาบกรีดผ่านอากาศ ทิ้งเงาพร่าเป็นทาง ก่อนฟันผ่านเอวของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเก้าคนนั้น