เงาเทพอัคนีที่อยู่เบื้องหลังฟางซิวขยับอีกครั้ง คราวนี้มิได้ผลักฝ่ามือทั้งสองออกไปพร้อมกัน แต่กำหมัดแน่น
ร่างธรรมสูงร้อยจั้งกำหมัดขวาแน่น แสงเพลิงสีทองแดงเจิดจ้าระเบิดออกจากกำปั้น ก่อนซัดเข้าใส่รอยประทับฝ่ามือนั้น
หมัดปะทะฝ่ามือ
ฟ้าดินแปรเปลี่ยนสี
คลื่นอากาศที่ระเบิดออกจากจุดปะทะกวาดไปทั่วท้องฟ้า
ชั้นเมฆถูกฉีกกระจายเป็นริ้ว เศษซากบนพื้นดินถูกยกขึ้นทั้งผืน เศษหินและเถ้าถ่านปลิวว่อนราวกับห่าฝนไปทุกทิศทาง
อวี่เหวินซั่วครางอู้อี้ ร่างทั้งร่างถูกแรงกระแทกซัดจนร่วงลงไปหลายสิบจั้ง รองเท้าบู๊ตเหยียบอากาศว่างเปล่าจนเกิดคลื่นอากาศเป็นวงที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าสองสาย
ดวงตาแก่ชราขุ่นมัวคู่นั้นไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงความบ้าคลั่งที่พร้อมทุ่มสุดตัว
ฟางซิวก้มมองเขา เงาเทพอัคนีเบื้องหลังกำหมัดอีกครั้ง
ทั้งสองไม่พูดจาไร้สาระ มีเพียงหมัดต่อหมัด ฝ่ามือต่อฝ่ามือที่เข้าปะทะกันอย่างดุเดือด
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งไม่คิดปิดบัง แผ่ปกคลุมทั่วทั้งเมืองมรรคาเลี่ยหยาง กดดันจนผู้คนแทบหายใจไม่ออก
ตระกูลเถียนทางตะวันออกของเมือง ชายชราผมและหนวดขาวโพลนทะยานขึ้นไปบนหลังคา หรี่ตามองทะเลเพลิงผืนนั้น
ตระกูลซ่งทางใต้ของเมืองก็มีคนทะยานขึ้นสู่อากาศเช่นกัน สีหน้าเคร่งขรึม
จากนั้น ภายในสำนักทั้งสามนอกเมือง ได้แก่ หุบเขาเลี่ยเฟิง สำนักชิงหมิง และอารามหยางบริสุทธิ์ ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองต่างทะยานขึ้นสู่ฟ้า มุ่งหน้ามายังเมืองมรรคาเลี่ยหยางอย่างรวดเร็ว
ห้าขุมกำลังมารวมตัวกัน เงาร่างห้าสายลอยอยู่กลางอากาศรอบนอกซากจวนอ๋องเลี่ยหยาง ไม่มีใครเข้าใกล้แม้แต่คนเดียว