จอมยุทธ์: สังหารศัตรูรับวิชา! ข้าถามยุทธภพด้วยดาบ!

ตอนที่ 145 ถวายฎีกา

7 นาที· 1.6K คำ

เดิมทีค่าประสบการณ์ที่ได้จากการสังหารคนของลัทธิอู๋เซิงเจี้ยวและตระกูลใหญ่ทั้งหลาย ฟางซิวได้ทุ่มลงในมหาวิชาใจเต๋าเพาะมารจนหมดแล้ว

แต่ตอนนี้ค่าประสบการณ์กลับเพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง

ฟางซิวกวาดตามองแผงข้อมูล มุมปากกระตุกเล็กน้อย

เหล่าลูกหลานตระกูลใหญ่ต่างหากที่เป็นก้อนโตอย่างแท้จริง มหาปรมาจารย์หนึ่งคนมีค่าเท่ากับ 10,000 แต้ม ส่วนปรมาจารย์หลายคนรวมกันก็ไม่น้อย

น่าเสียดายที่คนจากตระกูลใหญ่จำนวนไม่น้อยหนีรอดไปได้ ตอนนั้นจวนผู้ว่าการมณฑลและประมุขตระกูลต่าง ๆ ล้วนอยู่ในฐานที่มั่นของลัทธิอู๋เซิงเจี้ยว และถูกเขาสังหารจนสิ้น

ทว่าคนอื่น ๆ ในแต่ละตระกูลปะปนอยู่ในฝูงชนทั่วทั้งเมืองที่กำลังหนีเอาชีวิตรอด ฉวยจังหวะที่เขากับหานเซียวต่อสู้กัน ลอบหนีออกจากเมืองไป

ฟางซิวมองตัวเลขแถวนั้น แม้จะไม่น้อย แต่ก็ยังห่างไกลจากค่าประสบการณ์ที่เขาต้องการ

ฟางซิวตัดสินใจแล้วว่าจะอาศัยสถานะนี้กอบโกยค่าประสบการณ์ครั้งใหญ่

ดาบมาร

ผู้สร้างวิชาดาบนี้เชื่อมั่นว่านี่คือวิชาดาบสมบูรณ์แบบไร้จุดบกพร่องที่สุดในโลก

แก่นสำคัญของวิชามีเพียงแปดคำ

สละเทพ ละทิ้งพุทธา ฝืนคัมภีร์ ท้าทายมรรคา

เน้นเข่นฆ่าและอำมหิตถึงขีดสุด โจมตีทะลวงการป้องกันอย่างหนักหน่วง พลังระเบิดเหนือกว่าหกเคล็ดวิชาอ้าวหาน

เมื่อมีระบบอยู่ ฟางซิวย่อมไม่กังวลว่าดาบมารจะมีข้อเสียทำให้จิตใจหลงทาง

เขาขยับความคิด

[ใช้ค่าประสบการณ์ 449999]

[ดาบมาร (ขั้นสมบูรณ์)]

เจตจำนงมารอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกจากส่วนลึกของทะเลจิต

มันไม่ใช่เจตจำนงดาบ ไม่ใช่พลังดาบ หากเป็นมารบริสุทธิ์ที่สุด

เจตจำนงมารนั้นราวกับสัตว์ร้ายดุร้ายที่ถูกจองจำมานับหมื่นปี หลุดพ้นจากส่วนลึกในจิตใจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป