ลู่เฉินหยวนหดม่านตาวูบ
เจตจำนงดาบของฟางซิวตรึงเขาไว้แน่นหนา จนถอยก็ไม่ได้ หลบก็ไม่พ้น
แต่ประมุขตระกูลลู่ผู้นี้เป็นถึงมหาปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียงมาหลายปีแล้ว ครั้นเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย เขาก็ตวาดลั่น ก่อนอัดพลังแท้ของมหาปรมาจารย์เข้าไปในกระบี่ยาวโดยไม่เหลือออม
ปราณกระบี่สีเขียวบนคมกระบี่พุ่งทะยานถึงขีดสุด อากาศในรัศมีหลายสิบจั้งยังถูกเจตจำนงกระบี่กดจนทรุดต่ำ เขาใช้กระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดในชีวิตออกมา
“รุ้งขาวผ่าขุนเขา!”
กระบวนท่านี้เป็นวิชาลับที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคนในตระกูลลู่ เมื่อกระบี่ฟาดออก เจตจำนงกระบี่ก็พุ่งตรงขึ้นสู่เมฆา
แม้แต่ชาวยุทธ์ที่เฝ้ามองอยู่ไกล ๆ ยังถูกเจตจำนงกระบี่นี้บีบให้ถอยกรูดไม่หยุด
ดาบเทพสังหาร
เมื่อดาบฟาดออก ก็ครอบคลุมสรรพวิชา สะเทือนเลื่อนลั่นราวกับศิลาถล่มฟ้าทลาย
ปราณดาบสีดำสนิททะลักออกจากดาบเจิ้นเยว่ กลืนกินแสงตะวันรอบข้างจนสิ้น
กระบี่ชิงหมิงผ่าขุนเขาของลู่เฉินหยวนปะทะเข้ากับปราณดาบจากดาบเทพสังหาร ปราณกระบี่ต้านไว้ได้เพียงชั่วพริบตา
ยังไม่ทันครบหนึ่งลมหายใจ ปราณกระบี่สีเขียวก็ถูกเจตจำนงดาบสีดำสนิทฟันแหลกเป็นเสี่ยง ๆ
ดาบเจิ้นเยว่กรีดผ่านร่างเขา ผ่าตั้งแต่ศีรษะลงไปถึงหว่างขา ร่างทั้งร่างแยกออกเป็นสองซีก เลือดและเครื่องในสาดกระจายเกลื่อนพื้น
จนตายลู่เฉินหยวนก็ยังไม่เข้าใจว่า เหตุใดกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดจากการฝึกฝนมาหลายสิบปีของตน ถึงต้านดาบของปรมาจารย์คนหนึ่งไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว
[ค่าประสบการณ์ +10000, หมัดน้ำค้างสวรรค์ +1]
ภายในหุบเขาเงียบงันไปชั่วขณะ
ดาบของฟางซิวเมื่อครู่โหดเหี้ยมเกินไป
ฟันเพียงดาบเดียวก็สังหารลู่เฉินหยวน ไม่ได้ต่อสู้ยืดเยื้อ ไม่ได้ลอบโจมตี