เยี่ยหนิงซวงตอนที่ได้ยินว่าพวกโจรภูเขาจะจับนางไปเป็นของเล่น ในใจนางกลัวมาก
ได้ยินคนอื่นบอกว่า เมื่อคืนนี้คุณชายที่นางช่วยไว้วิ่งไปทางรังโจร
เยี่ยหนิงซวงเป็นห่วงมากจริง ๆ แต่นางก็ไม่ใช่คนที่เห็นคนตายแล้วไม่ช่วย
ดังนั้น นางจึงไปแจ้งทางการ แล้วตัวเองออกตามหาอิ๋งหวยซวีก่อน
เพียงแต่สิ่งที่เยี่ยหนิงซวงคาดไม่ถึงก็คือ คนที่นางช่วยไว้ กลับมีวรยุทธ์สูงส่ง
คนเดียวฆ่าล้างรังโจรภูเขาทั้งหมด แถมยังไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิด
ถึงสุดท้ายจะได้รับบาดเจ็บ ก็เป็นฝีมือเขาเอง
เยี่ยหนิงซวงคิดว่า อิ๋งหวยซวีคงจะเพื่อตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิต จึงไปฆ่าคนพวกนั้นที่วัดร้างคนเดียว
ถึงเยี่ยหนิงซวงจะมีจิตใจดี แต่ก็ไม่ได้ดีกับทุกคน
คนชั่ว ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย
แล้วพวกโจรภูเขานั่นยังมีค่าหัวอีกด้วย
โจรร้ายที่มีค่าหัว ยิ่งสมควรตายเข้าไปใหญ่
และเพราะเหตุนี้เอง เยี่ยหนิงซวงจึงชวนอิ๋งหวยซวีมาพักที่บ้านตัวเอง
ว่าแล้ว อิ๋งหวยซวีก็เป็นดาวนำโชคของนางด้วย
ก็ดูสิ เช้าตรู่ เยี่ยหนิงซวงก็ไปที่ทำการเพื่อรับเงินค่าหัว แถมเพราะตัวเองช่วยวีรบุรุษที่กำจัดภัยให้ชาวบ้าน ยังได้ส่วนแบ่งเงินรางวัลไม่น้อยเลย
แต่เยี่ยหนิงซวงก็ยังเชิญหมอชื่อดังในหมู่บ้านมา
นางรู้สึกว่าอิ๋งหวยซวีสมองไม่ค่อยปกติอยู่บ้าง
ตอนนี้มีเงินแล้ว ก็ต้องช่วยดูให้หน่อย
เพิ่งเข้าบ้าน เยี่ยหนิงซวงก็เห็นอิ๋งหวยซวีนั่งบนหลังคามองฟ้าเหม่อลอย
แถมยังเป็นสายตาที่ไร้วิญญาณอีกด้วย
เยี่ยหนิงซวงอดสงสารไม่ได้
ดูสิ เพี้ยนอีกแล้ว
แต่ต้องบอกว่า คุณชายคนนี้รูปงามจริง ๆ แค่ดูดีจนไม่เหมือนผู้ชาย...
"ท่านหมอ คือเขาเลย ท่านดูให้เขาหน่อย สภาพเพี้ยน ๆ อย่างนี้ พอจะรักษาได้ไหม?"
ท่านหมอเฒ่าก็เงยหน้าขึ้นดู
อดไม่ได้ที่จะพูดว่า "ดูแล้วก็เพี้ยนจริง ๆ แหละ!"
"ไปหาบันไดมาให้ข้าหน่อย ข้าจะขึ้นไปดู!"
เยี่ยหนิงซวงรีบพยักหน้า
จากนั้นทั้งสองก็ย้ายบันไดไม้ไผ่มา ท่านหมอเฒ่าสะพายกล่องยาก็ขึ้นไป
อิ๋งหวยซวียังจมอยู่ในโลกของตัวเอง ไม่สนใจสิ่งเหล่านี้เลย
ดังนั้น มือของเขาจึงถูกท่านหมอเฒ่าจับไปจับชีพจรโดยไม่ใส่ใจ
แต่หลังจากท่านหมอจับชีพจรเสร็จ ก็รู้แก่ใจ แล้วคลานลงจากหลังค้า
เยี่ยหนิงซวงรีบถาม
"ว่าไง?"
ท่านหมอส่ายหัว
"จริง ๆ แล้วไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก ที่เขาเป็นอย่างนี้ก็แค่เพราะเจอเรื่องอะไรบางอย่าง ได้รับผลกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง รับความจริงไม่ได้บ้าง พอผ่านไปสักพักคิดได้ก็หายเอง"
เยี่ยหนิงซวงอดถอนหายใจโล่งอกไม่ได้
"ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว อ้อใช่ เขายังมีนิสัยอีกอย่าง คือชอบกระโดดเวลาเดิน!"
ท่านหมอโบกมือ
"นี่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร คิดว่าเมื่อก่อนเขาคงมีวิชาตัวเบาดี ยามปกติเดินก็ใช้วิชาตัวเบา เพียงแต่ตอนนี้สูญเสียความทรงจำ จำวิชาตัวเองไม่ได้ ก็เลยใช้วิชาตัวเบาโดยไม่รู้ตัว"
เยี่ยหนิงซวงเชื่อสนิทใจทันที
หลัก ๆ ก็คือ อิ๋งหวยซวีจัดการโจรภูเขาได้คนเดียวจริง ๆ คำอธิบายของท่านหมอนี่สมเหตุสมผลมากจริง ๆ
"ขอบคุณท่านหมอ ขอบคุณท่านหมอ นี่คือค่ายาตรวจของท่าน!"
ท่านหมอโบกมือ
"เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่ต้องหรอก แต่คราวหน้าถ้ามียาดี ๆ ละก็ จำเอามาขายให้ข้าด้วยก็พอ"
เยี่ยหนิงซวงพยักหน้า "ได้เลย ได้เลย!"
จากนั้นนางก็ไปส่งท่านหมอด้วยตัวเอง
ท่านหมอไปแล้ว เยี่ยหนิงซวงก็เงยหน้าถามอิ๋งหวยซวีอีกครั้ง
"คุณชาย หิวมั้ย?"
อิ๋งหวยซวี: "..." (กำลังตั้งคำถามกับชีวิต! สับสน ไม่รู้จะทำยังไง เสียดายและเสียใจ...)
เยี่ยหนิงซวงส่ายหัวอย่างจนใจ
นางหยิบธนบัตรห้าร้อยตำลึงวางบนโต๊ะ ใช้หินทับไว้
"นี่คือเงินค่าหัวที่ทางการให้ ข้าช่วยมารับให้ วางไว้บนโต๊ะนะ ถ้าเจ้าหิว ก็ออกไปซื้อของกินเองได้ ตอนนี้เจ้าก็รวยแล้ว"
จากนั้นเยี่ยหนิงซวงก็สะพายตะกร้า นางจะขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพร
อิ๋งหวยซวีได้ยินว่ามีเงิน ก็ได้สติกลับมาโดยอัตโนมัติ
แต่กว่าจะได้สติ ก็พบว่าเยี่ยหนิงซวงเดินไปไกลแล้ว
ตอนนี้อิ๋งหวยซวีรีบกระตุ้นตัวเอง
"ไม่ว่ายังไง ตอนนี้ตัวเองยังมีชีวิตอยู่ไม่ใช่เหรอ?"
"ก็แค่โลกหงเมิ่งเล็ก ๆ ระวังตัวหน่อย บางทีก็อาจจะไม่มีปัญหาอะไรมาก แล้วตัวเองก็เป็นผู้เล่นระดับเทพมือหนึ่งที่ไม่เติมเงินมาตลอด อย่างตกใจ อย่างตกใจ!"
อิ๋งหวยซวีบังคับกดความรู้สึกตอนนี้ของตัวเองลงไป
ก่อนอื่นก็ทำใจแบบมีโชคสามส่วน จริงจังแปดส่วน
จากนั้นอิ๋งหวยซวีก็เริ่มสำรวจทุนรอนในการใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้
อย่างแรก อิ๋งหวยซวีตั้งสมมติฐาน
ตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในโลกของตำนานหงเมิ่งบำเพ็ญเซียนจริง ๆ
งั้นไพ่ตายในการมีชีวิตอยู่ของตัวเอง ก็คือระบบเกมยังอยู่
แล้วรากวิญญาณดาบเต๋าของเขาถึงแม้จะถูกซ่อนไว้ แต่มันก็มีอยู่จริง
นี่แหละคือรากฐานในการแข็งแกร่งขึ้นในวันหน้า
แค่ต้องรักษาตัวให้มั่นคง บวกกับตัวเองเป็นผู้เล่นระดับเทพ ก็น่าจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่ยาก
รองลงมาก็คือระบบเกม
ถึงแม้ระบบเกมจะมีฟังก์ชันมากมายที่หายไป
แต่ระบบหลักยังอยู่
เช่นระบบอุปกรณ์ ระบบวิชา ระบบพรสวรรค์รากวิญญาณ
แค่กลุ้มใจมาก
ตำนานหงเมิ่งบำเพ็ญเซียน ไม่ใช่เกมตีมอนสเตอร์อัปเลเวลแบบดั้งเดิม
ทุกอย่างล้วนใช้วัชาดันหลอดมานาหรือหลอดเลือดเพื่อทะลวงขีดจำกัดและอัปเลเวล
นี่ก็คือจุดที่ต้องเติมเงิน เพราะไอเท็มประเภทวิชา ตอนเล่นเกมก็มีมูลค่าสูงมาก
ส่วนค่าประสบการณ์ก็เพื่อรับใช้วิชาและวิชาเซียน
ตอนนี้ตัวเองถึงจะมีค่าประสบการณ์ 1500 แต่ไม่มีวิชา เลยลองใช้ไม่ได้
นอกจากนี้ ก็คือกระเป๋า
นี่เป็นของดีเลย
อย่างน้อยของหลายอย่างก็ใส่ในกระเป๋าได้โดยตรง
นี่เท่ากับตัวเองมีแหวนมิติแต่กำเนิด!
แล้วอิ๋งหวยซวีก็นึกทบทวนดู
"ดูเหมือนว่า ภารกิจหลักยังทำได้ตามปกติ นั่นก็คือ ตัวเองยังหาค่าประสบการณ์ได้ตามปกติ!"
คิดได้อย่างนี้ อิ๋งหวยซวีก็รู้สึกปลอบใจขึ้นมาบ้าง
นอกจากนี้ ฟังก์ชันแผนที่ก็ยังใช้ได้
แถมบนนั้นยังเห็นบางจุดของหมู่บ้านผิงอันได้ชัดเจน ถึงแม้ส่วนใหญ่จะเป็นหมอก...
ถึงฟังก์ชันจะมีไม่มาก แต่ถ้าใช้ประโยชน์ดี ๆ ตัวเองก็น่าจะอยู่รอด
ที่ทำให้อิ๋งหวยซวีประหลาดใจที่สุดก็คือ ฟังก์ชันขวดเลือดกับขวดมานาของเกมยังใช้ได้
แล้วข้างในยังมีของแถมเริ่มต้น ยาห้ามเลือด 20 เม็ดกับยาหลอมลมปราณอีก 20 เม็ด
เดิมทีอิ๋งหวยซวีตั้งไว้ให้ใช้ตอนพลังชีวิตกับพลังวิญญาณต่ำกว่า 30% โดยอัตโนมัติ
ตอนนี้เขาปรับกลับเป็น 70% ทันที
ประเด็นคือ เจ้านี่เหมือนจะไม่มีคูลดาวน์!
ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่า ถ้าหลังจากนี้เรียนวิชาดาบอื่น ๆ ไป จะไม่มีคูลดาวน์ด้วยหรือเปล่า
อิ๋งหวยซวีอยากหาวิชายุทธ์ดาบมาลองจริง ๆ
แต่สถานการณ์ตอนนี้เขาไม่กล้าลอง
ถ้านี่เป็นเกม อิ๋งหวยซวีจะไม่ลังเลเลย เขาจะไปที่สำนักยุทธ์ในหมู่บ้านผิงอันซื้อวิชายุทธ์ดาบสักเล่มมาเรียน
แต่ตอนนี้ไม่ได้ ใครจะรู้ว่าค่าประสบการณ์หลังจากนี้จะหาง่ายเหมือนในเกมหรือเปล่า
ดังนั้น ค่าประสบการณ์ใช้สุรุ่ยสุร่ายกับเรื่องนี้ไม่ได้
แล้วที่สำคัญที่สุดก็คือยาคืนชีพสร้างสวรรค์สิบเม็ด หรือเรียกสั้น ๆ ว่าเหรียญคืนชีพ
เจ้าสิ่งนี้ถึงแม้จะบอกว่าใช้ตอนตายโดยอัตโนมัติ
แต่ไอ้นี่ อิ๋งหวยซวีไม่กล้าลองเลยสักนิด
เอาชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อพนันกับประสิทธิภาพของโอสถ ไม่คุ้ม ถึงแม้จะสำเร็จ ก็เสียเหรียญคืนชีพไปฟรี ๆ หนึ่งเหรียญ นั่นก็ขาดทุนย่อยยับ
สำรวจข้อได้เปรียบของตัวเองตอนนี้เสร็จ อิ๋งหวยซวีสูดหายใจเข้าลึก ๆ
"ใจเย็น ๆ ตอนนี้ ไปหาอะไรกินก่อน..."