เสวียซานซานมีความยึดติดกับทองคำมาก ในชาติก่อนก่อนที่เฟิงเถิงจะลังเลในความรัก เขาปฏิบัติต่อเธอดีมาก เคยให้มงกุฎทองคำมูลค่า 2 ล้านหยวนแก่เธอ แต่เธอครอบครองมันได้เพียงสั้น ๆ แค่ 3 ปี เพราะหยวนลี่ซูแสดงออกว่าชอบ เฟิงเถิงก็ยกให้อีกฝ่ายไปอย่างไม่ใส่ใจ
ตอนนั้นเธอไม่เต็มใจเลย แต่เพื่อรักษาหน้าเฟิงเถิงจึงต้องมอบให้หยวนลี่ซูด้วยตัวเอง จริง ๆ แล้ว ณ ตอนนั้นเธอควรจะจากไปแล้วด้วยซ้ำ
ส่ายหน้าเบา ๆ เกิดใหม่แล้วแท้ ๆ ยังจะคิดถึงไอ้ชั่วคนนั้นทำไมอีก? ในชาตินี้เธอมีตัวตัวคือของขวัญจากสวรรค์แล้ว เรื่องราวในอดีตชาติไม่ควรถูกหยิบยกมาคิดถึงบ่อย ๆ ควรเก็บไว้เป็นบทเรียน บทเรียนที่มองคนไม่เป็นต่างหาก
"สวัสดีค่ะ ฉันอยากดูทองคำแท่ง แม่ฉันจะฉลองวันเกิดแล้ว ฉันเลยอยากซื้อทองคำแท่งให้แม่"
ที่จริงเสวียซานซานไม่ถนัดโกหกเลย ประโยคสั้น ๆ แค่นี้ก็ทำให้แก้มเนียนขาวของเธอแดงก่ำแล้ว
ส่วนพี่สาวพนักงานขายที่ต้อนรับเธอเข้าใจผิดว่าสาวน้อยขี้อาย พูดไม่เก่ง เลยเขินอาย
"1 กรัม 2 กรัม 5 กรัม 10 กรัม 20 กรัม น้องสาวต้องการราคาแบบไหนคะ?"
สาวน้อยเอียงศีรษะครุ่นคิด
"พี่คะ ราคาทองคำเท่าไหร่เหรอ?"
"298 หยวนต่อกรัม ทองคำแท่งไม่มีค่าแรงค่ะ"
"งั้นหนูขอ 20 กรัม เงินอั่งเปาหนูเอามาหมดแล้วนะ"
ยังไงก็มีรางวัลเพิ่มเท่าตัว ถ้าไม่ได้ก็แยกจ่ายเหมือนเมื่อกี้ เดือนหนึ่งต้องใช้ 10,000 หยวนนะ ภารกิจก็หนักอยู่เหมือนกัน
เสียงของเด็กสาวอ่อนหวานนุ่มนวล แค่ฟังพี่พนักงานขายก็รู้สึกใจอ่อนยวบ น่ารักมาก
"นี่คือทองคำแท่งที่คุณต้องการ รวม 5,940 หยวน จ่ายยังไงดีคะ?"
"รูดบัตรค่ะ รูดบัตรหนูเอง แต่ขอแยกสองครั้งนะ ครั้งแรก 4,000 ครั้งที่สอง 1,940"
มอสี่ อายุ 17 พูดจาไร้เดียงสาหน่อยก็ไม่แปลก กลับทำให้อีกฝ่ายคลายความระแวงด้วย
"ได้ค่ะ รอสักครู่"
【ติ๊ง……ยินดีกับเจ้าบ้านที่ใช้จ่ายเงินทุนเริ่มต้นครบ 4,000 หยวนพอดี รางวัลเท่าตัว 8,000 หยวนถูกโอนเข้าบัตรเครดิตแบงก์จีนเพื่อการก่อสร้างเลขท้าย 2210 ของคุณแล้ว ที่มาของเงินถูกกฎหมาย โปรดตรวจสอบ】
【ติ๊ง……ยินดีกับเจ้าบ้านที่ใช้จ่ายเงินทุนเริ่มต้นครบ 1,940 หยวนพอดี รางวัลเท่าตัว 3,880 หยวนถูกโอนเข้าบัตรเครดิตแบงก์จีนเพื่อการก่อสร้างเลขท้าย 2210 ของคุณแล้ว ที่มาของเงินถูกกฎหมาย โปรดตรวจสอบ】
เพิ่งเข้า 8,000 หยวนก็ถูกหัก 1,940 เข้าอีก 3,880 ตอนนี้ในบัญชีเธอมีถึง 9,940 ในกลุ่มคนรุ่นเดียวกันนับว่ามากที่สุดแล้ว
รับบัตรธนาคารที่แคชเชียร์ยื่นให้ เสวียซานซานสอดทองคำแท่งใส่เป้ (พื้นที่มิติ) อารมณ์ดี ก้าวเท้าเบา ๆ ออกจากประตูร้าน
พ่อแม่เธอประหยัดมาตลอด ไม่ต้องพูดถึงทองคำแท่ง แค่วันแต่งงานแหวนทองของแม่ยังเก็บรักษาอย่างดี ถ้ารู้ว่าเธอซื้อทองคำ 20 กรัมในครั้งเดียว หลังคาบ้านคงถูกเธองัดแน่
อีกอย่างเธออธิบายที่มาของเงินพวกนี้ไม่ได้ เงียบไว้ดีกว่า เก็บใส่พื้นที่มิติรอให้มูลค่ามันเพิ่มขึ้นเองก็พอ
ตอนอาหารเย็น แม่ทำสองกับข้าวหนึ่งซุป ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน มันฝรั่งผัดพริกเขียว ซุปมะเขือเทศไข่ ไม่ใช่เพราะขี้เหนียว แต่คนกินข้าวก็มีกันแค่สามคนพ่อแม่ลูก กินได้เท่าไหร่? ไม่ใช่วันปีใหม่เทศกาลอะไร ขายหน้าขายตาถ้าทำกินเหลือทิ้ง
กินซี่โครงอย่างอร่อยเหาะ เสวียซานซานแทบจะร้องไห้เพราะความหอม เธอชอบกินและกินเยอะมาก โดยเฉพาะของประเภทเนื้อ อีกอย่างฝีมือแม่ตัวเองสุดยอด กินเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ
"ซานซานนะ อังคารหน้าเราจะสอบประจำเดือนแล้วใช่ไหมลูก?"
ระบบการแบ่งห้องของโรงเรียนเธอเข้มงวดมาก ห้องอักษรแดง ห้องคัดเลือก ห้องปกติ ทั้งสามระดับมีทรัพยากรการเรียนรู้และคุณภาพของครูประจำชั้นแตกต่างกันมาก ส่วนเสวียซานซานตอนนี้อยู่ห้องคัดเลือก
เปลี่ยนทุกหนึ่งเดือน คนที่สามารถอยู่ห้องอักษรแดงได้สามปีโดยไม่ถูกเตะออกล้วนเป็นหัวกะทิ ต้นกล้าที่ดีสำหรับมหาวิทยาลัยชั้นนำ ทางโรงเรียนย่อมให้ความสำคัญ
"ใช่ค่ะ หนูเลยใช้เงินอั่งเปาที่เก็บมาหลายปีจ้างติวเตอร์ เริ่มพรุ่งนี้ทุกคืนสองชั่วโมง บ่ายนี้หนูจ่ายเงินไปแล้วค่ะ"
การจ้างติวเตอร์เป็นเรื่องปกติมากในอู๋ซี มหาวิทยาลัยที่ใช้ปิดเทอมเป็นติวเตอร์หารายได้ค่าสอนก็ยิ่งแพร่หลาย
เป้าหมายของเธอครั้งนี้คือพุ่งชนห้องอักษรแดง ถ้าอยากเลี่ยงชะตากรรมชาติก่อน ก็ต้องเริ่มจากการเปลี่ยนคุณค่าของตัวเอง