【จุดฝากสมอง อ่านเอาสนุกก็พอ】
แสงตะวันอุ่นสาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ลงมาบนร่างของเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะหนังสือ คางเล็ก ๆ เท้าอยู่กับมือ กำลังสัปหงกด้วยสีหน้าง่วงงุน ใบหน้าละมุนอ่อนโยนเต็มไปด้วยความอ่อนล้า
“เฟิงเถิง ถ้าเธอไม่ได้รักฉันแล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ? เธอแค่เอ่ยปาก ฉันก็จะไปเอง ไม่จำเป็นต้องทำร้ายฉันถึงขนาดนี้”
“ฉันมันสู้หยวนลี่ซูไม่ได้ก็จริง แต่วันนั้นก็เธอนั่นแหละที่มารักฉันก่อน แล้วเธอทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง?”
“ฉันจะหย่ากับเธอ หย่า...”
เด็กสาวขมวดคิ้วน้อย ๆ หายใจกระชั้นถี่ขึ้น ดวงตากลมใสเบิกโพลงขึ้นทันใด มองไปรอบ ๆ ด้วยความเหลือเชื่อ
เธอไม่ใช่... ถูกรถชนตายไปแล้วหรือ? ฝันหวานลม ๆ แล้ง ๆ งั้นหรือ?
บีบต้นขาตัวเองแรง ๆ ความเจ็บแปลบรุนแรงเกือบจะพาเธอหลุดไปจากโลกนี้แล้ว แหม ถ้าอย่างนั้นเธอเกิดใหม่หรือนี่? มองปฏิทินบนโต๊ะหนังสือ ปี 2011? หนึ่งปีก่อนสอบเอ็นทรานซ์?
สวรรค์เอ๋ย คนอื่นเกิดใหม่ก็ไปเกิดช่วงมหาวิทยาลัยกันทั้งนั้น ทำไมเสวียซานซานของเธอต้องมาเจอการสอบเอ็นทรานซ์อันโหดร้ายอีกรอบ? ระบบสอบเอ็นทรานซ์ของเจียงซูนี่มันโหดสุดขั้วจริง ๆ ชาติที่แล้วที่เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยระดับ 211 ได้ ก็เพราะฟิตติวเข้มก่อนสอบได้ดี
หนุ่มที่มาจีบหลิ่วหลิ่วเป็นนักเรียนหัวกะทิ เธอเลยตามไปเรียนด้วย
【 ติ๊ง... โฮสต์สวัสดีค่ะ ยินดีด้วยที่ผูกพันกับระบบเทพเจ้าแห่งโชคลาภ เรียกฉันว่าเฉียนตัวตัวนะคะ กำลังส่งมอบของขวัญต้อนรับมือใหม่ให้โฮสต์ โปรดรับด้วยนะคะ】
ทันใดนั้นเสียงอิเล็กทรอนิกส์กังวานใสดังขึ้นในหัว เสวียซานซานเบิกตากลมซื่อไร้เดียงสาคู่นั้นกว้างด้วยความตกตะลึง ยังไม่ทันที่เธอจะได้สติ กล่องใบใหญ่ใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนเตียง
ขยับตัวลุกจากเก้าอี้ไปที่เตียงอย่างเชื่องช้า นั่งลง แล้วเอื้อมมือไปแก้ปมโบว์สีชมพูน่าเกลียดน่ารักนั่น เปิดฝากล่องออก เพียงแค่แวบแรก สมองของเธอก็ขาวโพลนขึ้นมาทันที
บัตรธนาคารหนึ่งใบ แบบฝึกหัดกองพะเนิน แล้วก็กระเป๋าอีกหนึ่งใบ ดูจากสัญลักษณ์ก็รู้นี่นา ว่านี่คือ Chanel ใช่ไหม? นี่มันหมายความว่ายังไง?
“เฉียน... เฉียนตัวตัว เธออยู่ไหม?”
【 ติ๊ง... อยู่ค่ะโฮสต์】
“ฉันจำได้ว่าฉันถูกรถชน แต่ทำไมถึงได้เกิดใหม่ล่ะ?”
【 ติ๊ง... โฮสต์ โลกที่ท่านอยู่ความจริงแล้วเป็นโลกในนิยาย ท่านเป็นนางเอก ฉากรักหวาน ๆ ก็จบแล้ว รักที่เคยมีก็หมดลงแล้ว ท่านจึงได้กลับมา】
ดี ดีมาก รักที่เคยมีมันหมดลงแล้วงั้นหรือ? ฟังดูแทงใจดำจริง ๆ!
“บัตรธนาคารใบนี่เธอเป็นคนให้ฉันหรือ?”
【 ติ๊ง... ใช่แล้วค่ะ บัตรใช้บัตรนักเรียนของท่านเปิดบัญชี รางวัลเริ่มต้น 1000 หยวน เมื่อใช้หมดจะได้รับรางวัลทบเป็นสองเท่า คือ 2000 หยวน ใช้ 2000 หยวนหมดแล้ว จะได้รับรางวัล 4000 หยวน เป็นเช่นนี้ต่อไปเรื่อย ๆ โปรดพยายามเข้านะคะ โฮสต์ผู้แสนน่ารักของระบบ】
ใช้ 1000 หมดได้รางวัล 2000 ใช้ 2000 หมดได้รางวัล 4000 แล้วถ้าใช้ 50000 หมดก็จะได้ 100000 ใช่ไหม? จริงหรือเปล่านะ?
【 ติ๊ง... แนะนำให้ท่านลงคอร์สเรียนเสริมก่อนนะคะ ท่านคงไม่อยากซ้ำรอยอดีตที่ชาติก่อนมีประวัติการศึกษาที่ไม่โดดเด่นใช่ไหมล่ะ?】
นั่นสินะ ถึงแม้จะเป็นนักศึกษาจบจากมหาวิทยาลัยระดับ 211 ถ้าอยู่บ้านนอก ประวัติการศึกษานี้ก็เพียงพอแล้ว แต่ถ้าเป็นมหานครเมืองใหญ่แบบเซี่ยงไฮ้หรือปักกิ่งแล้วล่ะก็ คงยากที่จะทำให้ใครมองด้วยสายตาชื่นชม
แล้วก็ ชาตินี้เธอก็ไม่ได้คิดจะพบเจอกับเฟิงเถิงอีก เพราะถึงอย่างไรก็ได้เกิดใหม่แล้ว ใครจะอยากไปยุ่งกับชายเฮงซวยอีก?
“เธอพูดถูก แล้วกระเป๋าใบนี่ล่ะ?”
ชาติก่อนเฟิงเถิงไม่ได้ใจร้ายกับเธอ กระเป๋าที่ใช้ล้วนเป็นแบรนด์เนมหรูหราทั้งนั้น แต่ชีวิตแต่งงานที่ไม่มีความอบอุ่นสำหรับเธอมันก็คือกรงขัง พวกแบรนด์เหล่านี้เธอไม่เคยใส่ใจมาก่อนเลยจริง ๆ
【 ติ๊ง... Chanel Mini Flap Bag สีฟ้า เหมาะที่จะให้โฮสต์ถือออกไปเพิ่มหน้ามีตาตามปกติในชีวิตประจำวัน เป็นรุ่นคลาสสิก ราคากลาง 31600】
แหม เธอได้แต่อุทานว่าแหม นี่กระเป๋าใบเดียวราคาแพงถึงเพียงนี้เลยหรือ? ดูท่าชาติก่อนเฟิงเถิงคงจะใจกว้างกับเธอจริง ๆ
【 ติ๊ง... ขอแค่ท่านพยายามใช้เงินอย่างเต็มที่ อะไรจะซื้อไม่ได้? บ้าน รถ ขอแค่ท่านใช้เงินอย่างขยันขันแข็ง ซื้อได้ทั้งย่านแบบง่าย ๆ เลยล่ะ สู้ ๆ นะ ระบบเชื่อมั่นในตัวท่านนะคะโฮสต์】
เธอเก็บธนาคารจีนเพื่อการก่อสร้างใบนี้ใส่กระเป๋าสตางค์อย่างบรรจง แล้วซ่อนกระเป๋าไว้ในตู้เสื้อผ้า ส่วนแบบฝึกหัด... นั่นต้องวางไว้บนโต๊ะหนังสืออย่างเปิดเผยแน่นอนอยู่แล้ว!