ทิงอวี่ลังเลว่าจะตามใครเพียงครู่เดียว สองสาวใช้ก็วิ่งหนีไปแล้ว แต่โชคดีที่นางจำรูปลักษณ์ของทั้งคู่ได้
ตอนที่ทิงอวี่ถืออาหารของงูน้อยกลับมา ไทเฮาเสด็จออกไปแล้ว เรื่องของเต๋อเฟยไม่ใช่เรื่องเล็ก ไทเฮาและฮองเฮาล้วนเสด็จไปที่นั่น
พอไทเฮาเสด็จไป เว่ยฝูก็จิ้มงูน้อยเล่น นางเห็นงูน้อยหลับตานิ่งสนิทไม่ขยับเขยื้อน ก็กังวลว่ามันจะอดตาย จึงจับปากมันยืดออกให้ตรง
หลินหยิ่นกำลังเข้าสู่สภาวะลึกลับ ในตอนที่มันกัดมนุษย์น้อยนี่ เลือดของมนุษย์น้อยนี่ก็ไหลเข้าปากมัน ตอนแรกยังไม่รู้สึกอะไรพิเศษ แต่พอมนุษย์น้อยนี่เอามันขดเป็นวง มันก็ค้นพบว่าพลังในร่างกำลังฟื้นคืนอย่างรวดเร็ว ถ้าไม่ใช่เพราะมันใช้พลังบำเพ็ญกดข่มร่างไว้ เกรงว่ามันคงจะกลับคืนร่างมังกรขนาดมหึมาดั้งเดิมแล้ว
เนื่องจากพลังยิ่งใหญ่เกินไป มันจึงต้องพยายามบีบอัดพลังเหล่านี้เพื่อไม่ให้ปรากฏออกมาจนทำให้คนตกใจ พลังที่ถูกบีบอัดนั้น สำหรับร่างเล็กๆ ของมันในตอนนี้ถือว่าค่อนข้างลำบาก มันจึงต้องทำใจให้สงบแน่วแน่
แต่ในขณะที่บีบอัดพลัง กระแสพลังมังกรในวังก็พุ่งทะลักเข้าหามัน มันจึงต้องเข้าสู่สภาวะลืมตัวตน
เดิมทีหลังจากบาดเจ็บมันก็ตั้งใจจะมาในวังหลวงเพื่อฟื้นฟู แต่จักรพรรดิมนุษย์เป็นคนใต้บัญชาจื่อเวยซิงจวิน มันคือมังกร ในที่ที่มีดาวจื่อเวยย่อมมีพลังมังกร แต่พ่อมังกรของมันไม่ถูกกับจื่อเวยซิงจวิน ฉะนั้นมังกรจึงไม่อาจเข้าวังได้ จะฝ่าเข้ามาก็ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่ก็ไม่มีความจำเป็น