เมืองหลวงมีจวิ้นจู่น้อยกลับมาองค์หนึ่ง เป็นธิดาขององค์หญิงหย่าเหอ จวิ้นจู่น้อยมีอาจารย์เซียนเป็นผู้สอน นางมีพลังความสามารถอันน่าทึ่ง กลับเมืองหลวงเพียงสองวัน วันแรกให้ฮ่องเต้ลงโทษโฮ่วเจิ้นเป่ยผู้เป็นบิดา วันที่สองขับไล่ยายเจิงที่ปรนนิบัติไทเฮามานานออกจากวัง
ข่าวลือว่าจวิ้นจู่น้อยเก่งกาจ สามารถเรียกสายฟ้าคำราม เพียงชำเลืองมองก็รู้ว่าผู้ใดดีหรือชั่ว และสาธยายเรื่องราวในอดีตของอีกฝ่ายออกมาได้
ข่าวคราวเช่นนี้แพร่สะพัดราวกับสายลม แต่เว่ยฝูในวังยังไม่รู้เรื่อง วานนี้หลังจากกลับมา นางก็ยุ่งวุ่นวาย กว่าจะส่งยายเจิงไปได้ก็ดึกมากแล้ว จึงอยู่เป็นเพื่อนไทเฮาเสวยพระกระยาหารค่ำ จากนั้นไปเยี่ยมมารดาที่ยังป่วยอยู่บนเตียง แล้วจึงกลับไปนอน
ยามเช้าตรู่ ทิงอวี่ช่วยสวมอาภรณ์ให้เว่ยฝูอย่างใส่ใจ เพิ่งพานางมาหาไทเฮา ก็ได้ยินท่านขันทีจ้าวกราบทูลไทเฮาว่ามหาเสนาบดีกับเจ้าศาลต้าหลี่เถาจือมาขอเข้าเฝ้าแล้ว
ไทเฮาก็ทรงทราบจากทิงอวี่และกงกงหลี่แล้วว่ามหาเสนาบดีกับเถาจือเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องของเว่ยฝู จึงรับสั่งให้คนเชิญพวกเขาเข้ามา และให้คนไปจัดสำรับเพิ่มอีกสองชุด
เว่ยฝูได้ยินว่ามหาเสนาบดี นางไม่รู้จัก แต่ได้ยินว่าศิษย์น้องเถาจือจะมา นางก็ดีใจมาก
“ศิษย์พี่สิบสาม~~~~” เว่ยฝูเห็นชายวัยกลางคนที่อยู่เคียงข้างเถาจือ ซึ่งแม้จะดูอาวุโสแต่ก็งามสง่าอย่างผู้รู้ นางก็ดีใจจนร้องอุทาน