เซี่ยเซิ่งหลินฟังความเห็นของกู้เจาเจาจบก็ตะลึงไปพักหนึ่ง เขารู้ว่ากู้เจาเจาหาทางลัดเก่ง แต่ไม่คิดว่าเธอจะหาทางลัดได้สุดโต่งถึงขนาดนี้
แต่ที่เธอพูดมาก็ดูมีเหตุผลดี ไม่เพียงแต่คำนึงถึงความรู้สึกของทุกคนเท่านั้น ยังทำให้ทุกคนไม่มีคำตำหนิด้วย สิ่งเดียวที่ต้องเสียใจก็คือตู้วิ๋นเซิงและเซี่ยเยี่ยนหลิน
กู้เจาเจาคนนี้ตั้งใจหรือเปล่านะ?
เซี่ยเยี่ยนผิงฟังความเห็นที่กู้เจาเจาเสนอแล้ว ก็ได้แต่เอามือลูบหัวเธออย่างจนใจ "ดื้อจริง"
"พ่อ เจาเจาแค่พูดเล่นไปเรื่อยเปื่อย พ่ออยากจะจัดการยังไงก็จัดการเอง อย่าเอาเจาเจาเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย ไม่ว่าใครจะถามก็บอกว่าเป็นความคิดของพ่อเอง ออกไปจากประตูนี้ไป พวกเราจะไม่รับรู้เรื่องนี้" เซี่ยเยี่ยนผิงมองเซี่ยเซิ่งหลินอย่างจริงจัง ต่อให้เป็นความคิดของภรรยาเขา ก็ไม่สามารถบอกคนนอกได้ว่าเป็นความคิดของภรรยาเขา
วิธีของกู้เจาเจาค่อนข้างจะทำร้ายเซี่ยเยี่ยนหลินกับภรรยา และถ้าเซี่ยเยี่ยนหลินกับภรรยารู้เข้า พวกเขาจะต้องโกรธแค้นพวกเขาอย่างแน่นอน แถมถ้าบอกต่อคนนอกก็ฟังดูไม่ดี ดังนั้นไม่แพร่งพรายออกไปดีที่สุด
"ได้ ฉันเข้าใจแล้ว" เซี่ยเซิ่งหลินยิ้มแห้ง
เรื่องนี้ฟังดูไม่ดี ถ้าทำจริง ๆ เขาจะไม่บอกใครแน่นอน หรือพูดอีกอย่างก็คือไม่กล้าบอกใคร
"เอาล่ะ ฉันกลับก่อน เรื่องนี้ต้องไปปรึกษาเหมิงเถาด้วย" เซี่ยเซิ่งหลินถอนหายใจ
เหมิงจื่อหยวนถูกคนเล่นเล่ห์จนเกิดเรื่องแบบนั้น ยังไงก็เลี่ยงเหมิงเถาไม่พ้น เพียงแต่ว่าจะต้องปรึกษาเหมิงเถายังไง และตระกูลเซี่ยจะต้องหาทางออกยังไงถึงจะไม่เสียเปรียบ