"พ่อคิดรอบคอบมาก ฉันจะไปหาที่มีแม่แพะขายด้วย" ตอนนี้การซื้อนมผงยากมาก ถ้าหาแม่แพะได้ก็ดี แต่เด็กหลายคนขนาดนั้น แม่แพะตัวเดียวคงไม่พอ ควรซื้อสองตัว
แต่การซื้อแม่แพะก็ต้องใช้เงินจำนวนมาก เซี่ยเยี่ยนหลินและเซี่ยเซิ่งหลินต่างก็ไม่มีเงินติดตัวมากนัก
เซี่ยเยี่ยนหลินกำหมัดแน่น ตลอดมาเขาราบรื่นมาโดยตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกจนใจกับเรื่องเงิน ดูเหมือนช่วงนี้ต้องหาของมาขายเพิ่มอีกแล้ว
เซี่ยเซิ่งหลินไปขอลาที่โรงงาน จากนั้นก็ขึ้นรถกลับบ้านเกิดที่ชนบท
ญาติที่สนิทที่สุดของตระกูลเซี่ยในบ้านเกิดคือนายลุง เซี่ยเซิ่งหลินนำของกลับไปด้วย พวกอาลุงในชนบทเห็นเซี่ยเซิ่งหลินก็ดีใจมาก เพราะในความคิดของพวกเขา สาขาของเซี่ยชิงไป๋ที่ตั้งหลักในเมืองได้ เป็นคนงาน ถือว่าเก่งมาก
แต่เซี่ยเซิ่งหลินไม่ได้กลับบ้านเกิดนานมากแล้ว ครั้งนี้เขาไปที่บ้านของอาผู้ใหญ่เซี่ยชิงซง
"เซิ่งหลิน กลับมาคราวนี้มีเรื่องอะไรเหรอ?" เซี่ยชิงซงถามตรงๆ หลานชายคนนี้ไม่มีเรื่องคงไม่กลับบ้านเกิดแน่
"ลุงครับ ผมกลับมาคราวนี้ อยากหาผู้หญิงมาช่วยดูแลเด็ก ลูกสะใภ้ของผมเพิ่งคลอดลูกเมื่อไม่นานมานี้ ลูกสิบคู่ เด็กมากเกินไป เมียกับลูกสะใภ้สองคนดูแลไม่ไหว เลยอยากกลับบ้านเกิดหาคนที่ขยัน รู้จักนิสัยกันดีมาช่วยดูแลเด็ก" เซี่ยเซิ่งหลินพูดความในใจออกมาตรงๆ