เซี่ยเยี่ยนหลินสีหน้าหม่นลง ก่อนจะส่งสัญญาณให้คนข้างกาย คนนั้นเดินไปถึงหน้าอาจารย์ม้าแล้วยกมือตบหน้าหนึ่งที "ไอ้อาชญากรฉวยโอกาสเก็งกำไร หลักฐานชัดเจนขนาดนี้ยังกล้าขัดขืนและด่าทอพวกเราอีก เพิ่มโทษอีกข้อ จับไปเลย"
อาจารย์ม้าถูกตบจนหน้าเบี้ยว เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ที่สถานีขนส่งแห่งนี้เขาก็ถือว่าเป็นคนมีชื่อเสียง เป็นช่างมากประสบการณ์มาหลายปี เคยสอนลูกศิษย์มาหลายคน ฝีมือก็ใช้ได้ ผู้บริหารระดับสูงของสถานีขนส่งเห็นหน้าก็ยังยิ้มแย้มเรียกเขาว่าอาจารย์ม้า แต่ตอนนี้กลับโดนตบหน้า
คนที่ตบเขาก็คือลูกศิษย์ที่เขาสอนมาเอง
เหล่าคนขับรถที่สนิทกับอาจารย์ม้าเห็นเหตุการณ์นี้ก็อดไม่ได้ที่จะด่าตาม "เซี่ยเยี่ยนหลิน ไอ้สัตว์เอ้ย แกกล้าดียังไงลงมือกับอาจารย์ของตัวเอง!"
ในยุคนี้ความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับศิษย์ก็แทบไม่ต่างจากพ่อกับลูก หากลูกศิษย์อกตัญญูจะโดนคนนินทาไปทั้งเมือง ถึงแม้คนที่เซี่ยเยี่ยนหลินพามาจะมีไม่น้อยที่ดูถูกเขา
ถึงพวกเขาจะดูเหมือนพวกนักเลง แต่ก็ยังถือเรื่องน้ำใจและความถูกต้อง พวกเขาจะไม่มีวันเอาอาจารย์ของตัวเองมาเป็นคำมั่นสัญญาเพื่อขึ้นไปเป็นใหญ่หรอก
เซี่ยเยี่ยนหลินคนนี้ไม่ใช่มนุษย์จริง ๆ แต่ถึงจะดูถูกก็ได้แต่ดูถูกไว้ในใจ ไม่มีใครกล้าพูดออกมา เพราะยังไงเขาก็เป็นคนที่ผู้อำนวยการฉินเลือกมาด้วยตัวเอง
อย่างไรก็ตาม คนใต้บังคับบัญชาเริ่มระวังตัวเซี่ยเยี่ยนหลินกันแล้ว สำหรับผลประโยชน์ เขายังกล้าขายแม้กระทั่งอาจารย์ของตัวเอง ขนาดไม่เลือกวิธีการขนาดนั้น แล้วพวกเขาล่ะ เรื่องที่พวกเขาทำก็ไม่ค่อยจะเข้าท่าสักเท่าไหร่ ต่อไปต้องระวังเซี่ยเยี่ยนหลินไว้ให้ดี และงานสกปรกบางอย่างที่ดีที่สุดควรโยนให้เซี่ยเยี่ยนหลินไปทำ เพราะเขามีจิตใจโหดเหี้ยม