เดิมทีแผนของตระกูลเซี่ยคือส่งเซี่ยเยี่ยนผิงไปต่างจังหวัดให้ไปตายที่นั่น เก็บลูกทั้งสามคนที่ร่างกายแข็งแรงไว้ข้างกาย แต่ผลกลับกลายเป็นว่าเซี่ยเยี่ยนผิงลุกขึ้นต่อต้าน แถมยังรับงานจากปู่มาได้สำเร็จ
เซี่ยเยี่ยนชิงจะกล่าวหาว่าเซี่ยเยี่ยนผิงเห็นแก่ตัวได้หรือ? ไม่ได้ เพราะพี่น้องตระกูลเซี่ยมีสี่คน ใครจะไปต่างจังหวัดก็ได้ มีเพียงเซี่ยเยี่ยนผิงเท่านั้นที่ไม่เหมาะจะไป
ถ้าเป็นคนอื่นไปต่างจังหวัด อย่างมากก็ต้องลำบากและทนทุกข์ แต่ยังพอมีชีวิตรอดกลับมาได้ ทว่าเซี่ยเยี่ยนผิงไปแล้ว คงถึงขั้นเอาชีวิตไปทิ้งไว้ที่นั่น ยิ่งไปกว่านั้น เซี่ยเซิ่งหลินคิดอยู่แล้วว่าไม่ช้าก็เร็วเซี่ยเยี่ยนผิงต้องตายที่นั่น เขาจึงไม่มีทางเตรียมเงินหรือข้าวของอะไรให้แน่นอน
“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันไปปรึกษาพี่ชายสอง ดูว่าจะหาคนช่วยได้ไหม จะพยายามจัดการให้เธอได้ไปอยู่ใกล้ ๆ หรือถ้ามีที่ไหนที่อยากไปก็บอกมาได้” บ้านเกิดของพวกเขาก็อยู่ชนบทเหมือนกัน ถ้าจัดการให้กลับไปอยู่แถวบ้านเกิดได้ย่อมดีที่สุด ต่อให้คนทางบ้านไม่ช่วยดูแล อย่างน้อยคนที่จะเล่นเล่ห์กับเซี่ยเยี่ยนชิงก็มีน้อยลง
“ขอบคุณค่ะพี่สาว” เซี่ยเยี่ยนชิงกล่าวขอบคุณเสียงหวาน
“เดี๋ยวฉันจะหาทางเตรียมของให้เธอสักหน่อย หรือถ้ามีอะไรที่อยากได้ก็บอกมา ฉันไม่กล้ารับปากว่าจะซื้อให้ได้ทุกอย่าง แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ฉันทำได้ ฉันจะพยายามให้เต็มที่” เซี่ยเยี่ยนถิงพูดเช่นนี้ และตั้งใจจะทำเช่นนั้นจริง ๆ
ในบ้านหลังนี้ เธอมีใจจริงให้น้องสาวที่เป็นผู้หญิงเหมือนกันอยู่บ้าง อีกทั้งเธอยังชิงหาคู่แต่งงานและแต่งออกไปก่อน ทำให้เซี่ยเยี่ยนชิงไม่มีโอกาสเลือก ต้องไปต่างจังหวัดเพียงอย่างเดียว เธอจึงรู้สึกผิดอยู่บ้างและอยากซื้อของมาชดเชยให้เซี่ยเยี่ยนชิง