"ได้สิ" ชิวหลิงฟางส่งคนมาถึงหน้าประตู พอถึงหน้าประตูก็ยังลังเล สุดท้ายก็เอ่ยปาก "หยานผิง ขอโทษนะ แล้วก็ขอบคุณด้วย"
"ป้าสะใภ้ใหญ่ ไม่ต้องขอโทษผมหรอก ผมเป็นคนติดค้างเยี่ยนชู ตอนนี้ก็ชำระหนี้คืนแล้ว" เซี่ยเยี่ยนผิงพูดจบก็จูงมือกู้เจาเจายิ้มแล้วจากไป
ชิวหลิงฟางมองคู่สามีภรรยาเซี่ยเยี่ยนผิงที่จากไป ดวงตาคลอหน่วยเล็กน้อย จริงๆ แล้วเซี่ยเยี่ยนผิงก็เป็นเด็กดีเหมือนกัน เพียงแต่ยุคสมัยนี้เองที่บีบบังคับให้เด็กดีๆ ต้องกลายเป็นแบบนี้
หลานชายคนนี้ของนางเก่งขึ้นเรื่อยๆ แล้ว การสอบรับสมัครงานของโรงงานทอผ้านางรู้ดี เพราะทั้งเมืองรับสมัครงาน คนหลายร้อยมาสอบ แต่มีเพียงหกตำแหน่ง เซี่ยเยี่ยนผิงได้หนึ่งตำแหน่ง แสดงว่าเซี่ยเยี่ยนผิงเรียนเก่งมาก เซี่ยเซิ่งหลินไม่รู้จะเสียใจหรือเปล่า
เดาว่าคงเสียใจ เพราะลูกชายคนโตที่ทุ่มความหวังไว้กลับเป็นคนใจดำ ไร้ประโยชน์และยังก่อเรื่องวุ่นวายไว้มากมาย ส่วนเซี่ยเยี่ยนผิงที่เคยดูไม่มีความสำคัญกลับมีน้ำใจ มีความยุติธรรม และยังสร้างเส้นทางของตัวเองได้สำเร็จ ใครกันที่พึ่งพาได้มากกว่ากันไม่เห็นชัดเจนอยู่หรือ?
แต่ทว่าเซี่ยเซิ่งหลินกลับทำให้เซี่ยเยี่ยนผิงโกรธจนไม่เหลือเยื่อใยแล้ว
เซี่ยเซิ่งหลินย่อมให้ความสนใจกับเรื่องนี้เช่นกัน ไม่นานก็รู้จากคนอื่นว่าเซี่ยเยี่ยนผิงสอบติดแล้ว เซี่ยเซิ่งหลินดีใจมาก แล้วก็รอซ้ายรอขวาก็ไม่เห็นเซี่ยเยี่ยนผิงกลับมา
ไม่สิ สองสามีภรรยานี้ไปไหนกันแน่? ได้ยินว่ากู้เจาเจาได้อันดับที่ห้า เสียดายที่อันดับที่ห้ามีหลายคน กู้เจาเจาเลยถูกคัดออก แต่ลูกชายเขายังเก่งกว่า