เซี่ยหงอู๋ไม่ได้คิดมาก เธอทุ่มเทให้ลูก ๆ ของตระกูลเซี่ยอย่างเต็มที่ เงินเพียงนิดเดียวที่ได้ก็เพราะเห็นแก่ความเป็นญาติพี่น้อง เซี่ยเยี่ยนหลินรู้สึกขอบคุณเธอก็สมควรแล้ว
เซี่ยหงอู๋ถูกหลอกไปพบปะดูตัวอย่างโง่เขลาแบบนั้น
พอไปถึงร้านอาหารของรัฐ นั่งได้ไม่นาน ชายวัยสี่สิบกว่าใบหน้าดูดุดันแฝงความอำมหิตก็มานั่งลงตรงข้ามโต๊ะ
เซี่ยหงอู๋ยังไม่ทันได้เอ่ยปากห้ามปราม เซี่ยเยี่ยนหลินก็พูดขึ้นก่อน "ผู้อำนวยการฉิน ท่านมาแล้ว เชิญนั่งก่อน นี่คือน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของผม เซี่ยหงอู๋"
ตอนแรกเซี่ยหงอู๋ยังไม่ทันตั้งตัว แต่ตอนนี้ก็รู้ทันแล้ว โดยเฉพาะคำเรียกของเซี่ยเยี่ยนหลิน ทำให้เธอนึกถึงชายคนหนึ่งที่เขาเคยแนะนำก่อนหน้านี้ เธอปฏิเสธไปแล้วชัดเจนว่าไม่เต็มใจ เซี่ยเยี่ยนหลินกล้าดียังไงมาฝืนความต้องการของเธอบังคับให้เธอมาพบปะดูตัวแบบนี้
เกินไปแล้ว ใบหน้าเซี่ยหงอู๋แดงก่ำด้วยความโกรธ
ส่วนฉินเซ่าในตอนนี้กำลังพิจารณาเซี่ยหงอู๋อย่างละเอียด หญิงสาวไม่ได้สวยโดดเด่นอะไร แต่น่ามองมาก กลิ่นอายรอบตัวอ่อนโยนมาก ให้ความรู้สึกมั่นคง
ฉินเซ่ามองเซี่ยหงอู๋ถูกใจทันที หญิงสาวหน้าตาไม่ขี้เหร่ แค่ค่อนข้างผอม คิดไปถึงว่าคนบ้านนอกอาหารการกินไม่ดี ผอมเพราะกินไม่อิ่มก็ปกติ หลังจากอยู่กับเขาแล้วจะได้ไม่ขาดแคลนอาหารการกิน โดยเฉพาะกลิ่นอายอ่อนโยนนั้น เขาชอบมาก
ถึงเขาจะดูโหดร้ายทารุณกับคนนอก แต่พอถึงบ้านกลับชอบบรรยากาศสงบอบอุ่นแบบนั้น มันจะทำให้หัวใจที่กระสับกระส่ายของเขาค่อย ๆ สงบลง