การย้ายบ้านต้องซื้อของอีกหลายอย่าง ที่สำคัญคือเขาไม่มีเงิน ไม่มีเงินซื้อชุดเครื่องใช้ทั้งชุด และเมื่อแยกออกไปแล้ว ต่อไปจะกลับมาก็ยาก
ถึงตอนนั้นบ้านหลังนี้จะเป็นของใครก็ไม่รู้ได้
"คุณไม่เหมาะที่จะอยู่บ้านต่อไปอีกแล้ว พาภรรยากับลูกออกไปให้หมด" เซี่ยเซิ่งหลินท่าทางแข็งกร้าว ครั้งนี้ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะไล่คนพวกนี้ออกไปให้ได้ เซี่ยเยี่ยนหลินพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์
เซี่ยเยี่ยนหลินเห็นเซี่ยเซิ่งหลินแข็งกร้าว เขาก็แข็งกร้าวกลับบ้าง "ถ้าผมไม่ย้ายล่ะ? คุณจะโยนผมกับลูก ๆ ทิ้งออกไปเหรอ? ถ้าคุณกล้าทำ ผมก็กล้าที่จะให้ตู้วิ๋นเซิงพาลูกแปดคนไปนั่งร้องไห้อยู่หน้าบ้านพักครอบครัว"
"เซี่ยเยี่ยนหลิน ขอหน้าไว้บ้างเถอะ" เซี่ยเซิ่งหลินโกรธจนตัวสั่น เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าลูกชายของตัวเองจะเป็นคนที่ไม่รู้จักอายขนาดนี้
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคิดว่าทำพลาดแล้วก็ทำต่อไป เซี่ยเยี่ยนหลินก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป "อายเหรอ อายแล้วจะอิ่มท้องไหมล่ะ"
"พ่อ คุณจะทำกับผมแบบนี้จริง ๆ เหรอ?" เซี่ยเยี่ยนหลินถามด้วยความแค้น
ไม่รอให้เซี่ยเซิ่งหลินตอบ เซี่ยเยี่ยนหลินก็ถอนหายใจอย่างเยาะเย้ยแล้วพูดว่า "พ่อ คุณคิดว่าทางคนรองคุณยังพึ่งได้อีกเหรอ ศัตรูฆ่าลูกไม่มีวันปรองดองกันได้ เซี่ยเยี่ยนผิงเกลียดพ่อแทบตาย ถ้าพ่อไม่ใช่พ่อแท้ ๆ ของเขา เขาคงอยากเอามีดมาเชือดพ่อแน่ คนที่พ่อจะพึ่งได้ในอนาคตมีแต่ผมคนเดียว"
เซี่ยเซิ่งหลินหน้าซีดเผือด ชี้มือสั่น ๆ ไปที่เซี่ยเยี่ยนหลิน "ทั้งหมดนี้ก็เพราะแก แกนั่นแหละต้นเหตุ"