วันต่อมา เซี่ยเยี่ยนผิงใช้เงินเล็กน้อยจ้างนักเรียนประถมคนหนึ่งเขียนจดหมายด้วยน้ำเสียงของตู้วิ๋นเซิงถึงเว่ยฉางอัน ใจความโดยประมาณในจดหมายคือ หล่อนถูกคนใส่ร้าย ชื่อเสียงพังทลาย คนในตระกูลเซี่ยไม่พอใจหล่อน ชีวิตความทุกข์ยาก ครอบครัวฝ่ายหญิงก็รังแกหล่อน โทษเรื่องของตู้วิ๋นเฟิงว่าเป็นความผิดของหล่อน แถมยังแย่งงานชิ้นเดียวของหล่อนไป พูดว่าเป็นสิ่งที่หล่อนติดหนี้ตระกูลตู้ ครอบครัวฝ่ายหญิงได้งานไปแล้วก็ไม่สนใจหล่อนจะตายจะรอด เซี่ยเยี่ยนหลินก็ระแวงหล่อน ตอนนี้ยิ่งถูกเซี่ยเยี่ยนหลินขังไว้ในบ้าน ไม่เห็นแสงตะวัน
ในจดหมายยังบอกอีกว่า ตอนที่โอนงานครั้งก่อน เว่ยฉางอันแสดงความซื่อตรงและยุติธรรมมาก หล่อนขอร้องให้เขาสงสารหล่อน ช่วยหล่อนด้วย
เว่ยฉางอันเป็นคนเปี่ยมด้วยความยุติธรรม เขาเองก็รู้สึกว่าเรื่องของตู้วิ๋นเซิงน่าสงสัยนัก และเขาคิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังชั่วร้ายเกินไป ใช้วิธีต่ำช้าเช่นนี้ทำลายหญิงสาวคนหนึ่ง เขาจะต้องสืบหาคนที่อยู่เบื้องหลังให้ได้
ช่วงนี้เว่ยฉางอันกำลังสืบเรื่องนี้อยู่ เพียงแต่ช่วงนี้ข่าวลือมากเกินไป เขาไม่กล้าเข้าใกล้ตู้วิ๋นเซิง เกรงว่าจะนำความเสียหายมาสู่ตู้วิ๋นเซิง
เขานึกไม่ถึงว่าตระกูลเซี่ยและตระกูลตู้จะไร้ประโยชน์และไร้ยางอายขนาดนี้ โดยเฉพาะเซี่ยเยี่ยนหลิน ในฐานะสามีของตู้วิ๋นเซิง ผู้ชายคนหนึ่งปกป้องภรรยาตัวเองไม่ได้ก็ช่างเถอะ กลับไม่ไว้ใจภรรยาตัวเองอีก แถมยังขังคนไว้ในบ้าน ตู้วิ๋นเซิงจะต้องอึดอัดใจแค่ไหน