“คำนับครั้งที่หนึ่ง คำนับครั้งที่สอง...”
ภายในห้องประกอบพิธี โฆษกดำเนินพิธีไว้อาลัย
เซียวอี้พุ่งเข้ามาจากด้านนอก ฉุดร่างของชายชราในโลงแก้วขึ้นมา จับข้อมือ ส่งพลังปราณเข้าไป
ภาพที่เห็นทำให้ทุกคนตะลึงงัน เขากำลังทำอะไร?
“หึ สมควรแล้ว ที่แท้ก็อยู่ในร่างเจ้านี่เอง!”
เซียวอี้หัวเราะเย็นชา หยิบยาหมาจอทะเลออกมา ยัดใส่ปากของซูต้าไห่
“เวลาเสียชีวิตภายในสามชั่วโมง ยังมีร่องรอยแห่งชีวิตหลงเหลืออยู่บ้าง บำรุงหยางให้เต็มที่ก่อน!”
“อ๊ะ! เจ้าทำอะไรน่ะ!”
“...”
ในงานเกิดความโกลาหลขึ้นในพริบตา
“หยุดอยู่กับที่! พวกเจ้าบังอาจเข้ามา ข้าจะทำลายศพของเขาเดี๋ยวนี้ ให้พวกเจ้าไร้หน้าในจงไห่!”
เซียวอี้ตะโกนเสียงดังลั่น สยบคนตระกูลซูลงได้
“เจ้าเป็นใคร? จะทำอะไรน่ะ!”
ซูหมิงฮุย บุตรชายคนโตของตระกูลซู เอ่ยด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยว
“ข้าบอกว่าข้าช่วยให้ซูต้าไห่ฟื้นขึ้นมาได้ เจ้าเชื่อไหม?”
ระหว่างที่พูด เซียวอี้ก็ปักเข็มเงินหลายเล่มลงบนศีรษะของซูต้าไห่
“อะไรนะ?”
ทุกคนรู้สึกว่ามันไร้สาระสิ้นดี ซูต้าไห่ตายไปเกือบสองชั่วโมงแล้ว จะฟื้นขึ้นมาอีกได้อย่างไร!
“เจ้าปล่อยท่านปู่ของข้า!”
ซูเหยียนตาแดงก่ำ ถ้าไม่ใช่เพราะเกรงว่าเซียวอี้จะทำร้ายศพของท่านปู่ นางคงพุ่งเข้าไปนานแล้ว
“ซูเหยียน เจ้าบอกว่าข้าปลอมแปลงหนังสือหมั้นหมายเพื่อหลอกแต่งงานมิใช่หรือ? ประเดี๋ยวข้าจะให้ซูต้าไห่บอกกับเจ้าด้วยปากของเขาเอง ว่าหนังสือหมั้นหมายนี้เป็นของจริง”
เซียวอี้ใช้พลังปราณละลายฤทธิ์ยา เข็มเงินก็สั่นสะเทือนขึ้น
“หนังสือหมั้นหมาย?”
“หลอกแต่งงาน?”
“ซูเหยียน นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”
ทุกคนจ้องมองไปที่ซูเหยียน
“เขานำหนังสือหมั้นหมายมาที่บ้าน บอกว่ามีสัญญาหมั้นหมายกับข้า ข้าไม่เชื่อ...เขาบอกว่ามีลายเซ็นของท่านปู่อยู่ข้างบน แล้วจึงวิ่งเข้ามา”
ซูเหยียนเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ฟังอย่างรวดเร็ว
หลังจากฟังคำเล่าของซูเหยียน ในงานก็เกิดเสียงฮือฮา
ข่าวที่ว่าสาวงามอันดับหนึ่งแห่งจงไห่มีสัญญาหมั้นหมายกับใครสักคนก็ร้อนแรงพออยู่แล้ว
แล้วนี่ยังจะมีคนที่จะช่วยปลุกซูต้าไห่ที่ตายไปแล้วให้ฟื้นขึ้นมาเพื่อพิสูจน์ว่าหนังสือหมั้นหมายเป็นของจริงอีก?
นี่ไม่ได้หนีออกมาจากโรงพยาบาลจิตเวชที่ไหนมาใช่ไหม?
คนปกติ...ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้หรอก!
ฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบด้าน ซูหมิงฮุยมีสีหน้าย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ถ้าวันนี้จัดการเรื่องนี้ไม่ดี ตระกูลซูของเขาต้องกลายเป็นตัวตลกแห่งจงไห่เป็นแน่!
“ไร้สาระ! คนมา! จับมันมาให้ข้า!”
ซูหมิงฮุยตวาด
“ขอรับ”
พ่อบ้านรับคำ พาคนจะเข้าไป
“เดี๋ยว! ท่านปู่ยังอยู่ในมือเขา ห้ามบุ่มบ่าม”
ซูเหยียนห้ามพ่อบ้านและคนอื่นๆ
“ซูเหยียน เจ้าหลีกไป พวกเราตระกูลซูที่ยิ่งใหญ่จะยอมให้เขามาควบคุมได้อย่างไร?”
“นั่นสิ ว่าไปแล้วเรื่องนี้เจ้าเป็นคนก่อ ท่านปู่ถ้าเป็นอะไรไป ก็โทษเจ้าแต่เพียงผู้เดียว”
“ข้าเองก็สงสัยอยู่ เขาเป็นคนที่ตามจีบเจ้า ถูกเจ้าปฏิเสธ สมองเลยได้รับการกระทบกระเทือน ถึงมาหาเรื่องถึงตระกูลซู!”
“ใช่ ใครจะไปรู้ว่าเจ้าสองคนมีอะไรซ่อนเร้นกัน...ทำไมเขาไม่มาบอกว่ามีสัญญาหมั้นหมายกับข้าบ้างเล่า?”
“...”
เหล่าคนรุ่นใหม่ของตระกูลซูต่างพากันตะโกน
พวกเขามองซูเหยียนขวางหูขวางตามานานแล้ว ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น นางงามเกินไป และก็โดดเด่นเกินไป
ก่อนหน้านี้มีท่านปู่คอยปกป้อง พวกเขาไม่กล้าทำอะไร ตอนนี้ท่านปู่ตายแล้ว แล้วยังมีเรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้าอีก นี่คือโอกาสเหมาะที่จะหาเรื่อง
พวกเขาจะโยนเรื่องในวันนี้ไปให้ซูเหยียนรับผิดทั้งหมด จะได้ไม่มีใครปกป้องนางได้!
ซูเหยียนถูกมุ่งเป้าเล่นงาน ชะงักนิ่งไปกับที่ ไม่รู้ว่าจะเถียงกลับอย่างไร
“พวกมึงส่งเสียงดังอะไรกันนักหนา? หุบปากให้หมด!”
เซียวอี้มองซูเหยียนที่ยืนขวางอยู่ข้างหน้า แล้วมองไปที่คนตระกูลซู ต่อว่าอย่างไม่ยั้ง
“ไอ้ลูกเต่านั่น เมื่อกี้มึงว่าใครสมองกระทบกระเทือน? สมองมึงนั่นแหละที่กระทบกระเทือน! ส่วนมึง ทำไมไม่มาบอกว่ามีสัญญาหมั้นหมายกับมึง? หน้ามึงอัปลักษณ์แค่ไหน มึงไม่มีสติบ้างเลยหรือไง?”
ได้ยินคำด่าของเซียวอี้ เหล่าคนรุ่นใหม่ของตระกูลซูยิ่งโกรธ เขาช่างหยิ่งยโสเกินไปแล้วใช่ไหม?
พวกเขาสบตากัน แล้วกรูเข้าไป
คนมากมายขนาดนี้ จะจัดการเซียวอี้ไม่ได้เลยหรือ?
ถึงแม้ศพท่านปู่จะถูกทำลาย ก็เป็นความผิดของซูเหยียน ไม่เกี่ยวกับพวกเขา
ฉับ!
เซียวอี้สะบัดมือ แสงเย็นเยียบหลายสายพุ่งออกไป
โครม
สามคนที่พุ่งนำมาถึงตัวก่อน ร้องโหยหวนล้มลงไปกับพื้น
คนข้างหลังเห็นดังนั้น หวาดกลัวจนถอยกรูด นี่มันวิชาอะไร?
“พวกเขาเป็นอะไรไป?”
สีหน้าซูเหยียนก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
“ก็แค่วิชาเล็กๆ น้อยๆ กล้าด่าข้า ก็ต้องถูกลงโทษหน่อย”
เสียงของเซียวอี้ราบเรียบ
“ซูเหยียน ข้าขอถามเจ้าแค่ประโยคเดียว อยากให้ท่านปู่ของเจ้าฟื้นขึ้นมาไหม?”
“ข้าอยากแน่นอน...”
“เช่นนั้น ก็เชื่อใจข้าสักครั้ง เป็นอย่างไร? และให้โอกาสท่านปู่ของเจ้าสักครั้งด้วย”
เซียวอี้พูดแทรกซูเหยียน แล้วยกมือขึ้น
“ให้เวลาข้าห้านาที ถ้าช่วยไม่ฟื้น หนังสือหมั้นหมายระหว่างเราก็ถือเป็นโมฆะ ข้าไปเอง พวกเจ้าก็ทำพิธีไว้อาลัยต่อไป”
ซูเหยียนมองไปยังท่านปู่ที่จากไปแล้ว และนึกถึงวิชาของเซียวอี้เมื่อครู่ อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวก็ผงกศีรษะ “ได้ ข้าให้เวลาห้านาที ถ้าเจ้าช่วยให้ท่านปู่ของข้าฟื้นขึ้นมาได้ ไม่ว่าหนังสือหมั้นหมายจะเป็นของจริงหรือปลอม ข้าก็จะแต่งงานกับเจ้า!”
“อะไรนะ?”
“ซูเหยียน เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ?”
“เจ้าไปเชื่อคำของคนเสียสติคนหนึ่งได้อย่างไร?”
“...”
ในงานเกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง
ไม่มีใครคาดคิดว่าซูเหยียนจะตอบตกลง และยังพูดออกมาว่า ถ้าช่วยฟื้นแล้วนางจะแต่งงานกับเขา
“แต่งงานกับข้า? ฝันไปเถอะ...เว้นแต่เจ้าจะขอร้องข้า ไม่อย่างนั้นข้าจะถอนหมั้น!”
เซียวอี้เบะปาก เพิ่งพบหน้าก็เอาหนังสือหมั้นหมายมาฟาดใส่ข้า คิดว่าข้าไม่มีอารมณ์โมโหบ้างหรือ?
หนังสือหมั้นหมายตั้งเก้าฉบับ ข้าไม่ขาดแคลนภรรยาน่า!
ส่วนเรื่องช่วยซูต้าไห่...
เขาคิดว่าท่านผู้เฒ่าให้เขารีบมาให้ทันก่อนเที่ยง คงไม่ใช่ให้เขามากินเลี้ยงหรอก แต่ให้เขามาช่วยซูต้าไห่ต่างหาก! สุดท้ายเพราะเขามาช้า ซูต้าไห่เลยตายห่า!
ถ้าไม่ช่วยซูต้าไห่ให้ฟื้นขึ้นมา เขาไม่มีทางอธิบายให้ท่านผู้เฒ่าฟังได้!
อีกอย่าง เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครใจดำอำมหิตถึงเพียงนี้ ฆ่าคนแก่ แล้วยังจะหลับนอนกับซูเหยียนอีก...ก่อนที่เขาจะถอนหมั้น หลับนอนกับซูเหยียน มันก็คือการสวมเขาให้เขาน่ะสิ!
เรื่องนี้เขาทนไม่ได้ และก็ไม่อาจมองดูนางตายไปต่อหน้าต่อตาได้!
“จริงด้วย ท่านปู่ของเจ้าถูกคนฆ่าตาย!”
ความคิดมากมายพรั่งพรูขึ้นมา เซียวอี้ก็เอ่ยประโยคที่น่าตกตะลึง
“อะไรนะ?”
“ถูกคนฆ่าตาย?”
“...”
แขกเหรื่อที่มาไว้อาลัย กลับกลายเป็นฝูงชนที่รอดูเหตุการณ์ในทันที
ความแค้นในตระกูลใหญ่?
หรือชิงอำนาจแย่งบัลลังก์?
คนตระกูลซู ต่างก็พากันเปลี่ยนสีหน้าไป
“เจ้ามั่วซั่วอะไร!”
ซูหมิงฮุยแผดเสียง
“พ่อของข้าตายเพราะโรค!”
“ข้าบอกว่าเขาถูกคนฆ่าตาย ปฏิกิริยาของเจ้าดูรุนแรงไม่น้อยเลยนี่?”
เซียวอี้มองซูหมิงฮุย สีหน้าคล้ายยิ้มเยาะ
“หรือว่าเป็นเพราะความรู้สึกผิดในสิ่งที่ตนทำ?”
“พล่าม! ข้าจะรู้สึกผิดอะไร!”
สีหน้าของซูหมิงฮุยเปลี่ยนอีกครั้ง
“คนมา! เอามันออกไป แขกไม่ได้รับเชิญ!”
“ทำไม? เจ้ากลัวพ่อของเจ้าฟื้นขึ้นมา? หรือกลัวเรื่องราวจะเปิดเผย?”
เซียวอี้หัวเราะเย็นชา
“ในตอนนี้ ใครขัดขวางไม่ให้ข้าช่วยคน คนนั้นแหละคือฆาตกร!”
“แก...”
ซูหมิงฮุยกัดฟัน
“ได้ ข้าให้แกช่วย! ห้านาทีต่อมา ถ้าพ่อของข้าไม่ฟื้นขึ้นมา ข้าจะฝังแกทั้งเป็น!”
“หึ กลัวก็แต่พอซูต้าไห่ฟื้น คนที่จะถูกฝังไม่ใช่ข้านะสิ”
เซียวอี้พูดจบ ก็รวบรวมสมาธิ ทุ่มเทพลังในการช่วยเหลืออย่างเต็มที่
“ท่านพี่ เหตุใดท่านจึงรับปากเขา...พ่อตายไปหลายชั่วโมงแล้ว นี่ไม่ใช่การก่อกวนกันไปใช่ไหม?”
ซูรองเอ่ย
“ต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ ถ้าข้าไม่ให้เขาช่วย ข่าวลือข้างนอกจะไม่พากันพูดหรือว่าข้าฆ่าพ่อ?”
ซูหมิงฮุยหัวเสีย
“เฮ้อ ให้เขาพูดแล้ว ข้าเองก็รู้สึกว่าการตายของท่านผู้เฒ่าชอบกลอยู่บ้าง”
ทันใดนั้น ซูซานข้างๆ ก็เอ่ยขึ้น
“รองสาม เจ้าหมายความว่าอะไร! เจ้าก็สงสัยว่าข้าเป็นคนฆ่าพ่อหรือ?”
ซูหมิงฮุยยิ่งโมโห
“ข้าไม่ได้พูดแบบนั้น”
ซูซานส่ายหน้า ในใจครุ่นคิดว่าจะทำให้สถานการณ์วุ่นวายอย่างไรถึงจะเป็นประโยชน์ต่อตนเองมากกว่า
ฟึ่บ!
ในระหว่างที่พี่น้องตระกูลซูต่างคนต่างคิดแผนร้าย ซูต้าไห่ที่ตายไปนานแล้ว ก็พ่นเลือดดำก้อนใหญ่ออกมา และค่อยๆ ลืมตาขึ้น