เซี่ยเหยียนโยนแก่นพลังทั้งสี่เล่นอย่างอารมณ์ดี เช้านี้ทำเงินได้ตั้ง 604 นับว่ารวยขึ้นมาอีกนิดแล้ว!
หลังมองส่งจิ่งอี้ม่าย เจ้าของเงินถุงเงินถัง เดินออกจากโรงแรมไป เธอก็โยนแก่นพลังลงในกระเป๋าที่ระบบแถมมาให้
ตอนนี้เซี่ยเหยียนยังไม่คิดจะอัปเกรดเครื่องอาหารเช้ากับเครื่องอาหารกลางวัน เธออยากซื้อโทรทัศน์มากกว่า
พอมีโทรทัศน์แล้ว เธอจะเลิกงานแต่เนิ่น ๆ นอนเอกเขนกบนโซฟา กินขนม ดื่มชานม แล้วดูทีวี!
“ระบบ ช่วยแสดงเวลาเปิดให้บริการบนกระจกหน่อย เขียนว่า 9 โมงเช้าถึง 6 โมงเย็นก็แล้วกัน”
เธอต้องผ่อนคลายกับตัวเองบ้าง ถึงเวลาเข้างานก็ทำงาน ถึงเวลาเลิกก็เลิก ไม่ยืดเยื้อเด็ดขาด
เซี่ยเหยียนลุกขึ้น เดินออกไปนอกประตู เมฆบนขอบฟ้าหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ สีขาวใสแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาเข้ม ทั้งยังมีลมพัดแรงขึ้น ดูท่าอีกไม่นานฝนห่าใหญ่คงเทลงมา
อากาศแบบนี้ยังจะมีคนมาพักโรงแรมอีกไหมนะ?
เธอมองไปรอบ ๆ อยู่นาน แต่ไม่เห็นคนเป็นแม้แต่คนเดียว นอกจากซอมบี้
หลังสั่งให้สงสงเฝ้าประตูโรงแรมให้ดีแล้ว เธอก็เตรียมออกไปสำรวจบริเวณไกล ๆ
ตั้งแต่มาถึงโลกนี้ เธอยังไม่เคยออกไปดูข้างนอกเลย
เซี่ยเหยียนก้าวพ้นเขตปลอดภัย เมื่อเห็นว่าซอมบี้มองเธอเป็นอากาศธาตุจริง ๆ ก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
เธอยืนอยู่ตรงสี่แยกท้ายถนน มองซ้ายมองขวา สภาพสองฝั่งไม่ต่างกันนัก สุดท้ายจึงตัดสินใจไปทางขวา
ถนนสายหลักเต็มไปด้วยรถยนต์เก่าโทรม จอดระเกะระกะขวางถนน กระจกรถถูกทุบแตก ของกินที่อยู่ข้างในถูกกวาดไปจนเกลี้ยงตั้งนานแล้ว