อวิ๋นเฉินไม่ได้โต้เถียงกับเฉินเยี่ยน เขายังคงยืนสงบอยู่ข้างเตียง
เมื่อครู่ที่ซู ลั่วเวยเข้ามาใกล้ มังกรบนหน้าอกของเขาก็เริ่มปั่นป่วนอีกครั้ง
ตอนนี้เขากำลังกดอารมณ์รุนแรงนั้นไว้ พร้อมกับดูเหมือนจะค้นพบรูปแบบบางอย่าง
'เคล็ดมังกรแปรเปลี่ยนสุริยันจันทรา' ที่เขาฝึกนั้นเดิมมีรากฐานมาจากการเปลี่ยนผ่านของหยินหยาง
ถึงแม้ตอนนี้จะถูกปราณหยินบริสุทธิ์แปรเป็นเปลวไฟหยางบริสุทธิ์ จุดชนวนพลังสืบทอด แต่ร่างกายก็ยังคงอ่อนแอเกินไป
รอยมังกรนั่นราวกับคอยเตือนเขาอยู่เสมอว่าต้องบำรุง
การบำรุงหลักๆ มีอยู่สองด้าน
หนึ่งคือใช้สมุนไพรล้ำค่ากินและแช่ตามแต่ละขั้น
สองคือหลอมรวมหยินหยางเพื่อปรับรากฐานให้มั่นคง
คงเป็นเพราะปราณหยินบริสุทธิ์ของซู ลั่วเวย ทำให้ 'มังกรหื่น' ตนนั้นน้ำลายหก
เวลาผ่านไปหนึ่งนาทีครึ่ง ในที่สุดเขาก็ควบคุมอารมณ์ได้ เอื้อมมือปลดเข็มเงินที่ทำเองจากขอบกางเกง
“นี่... นี่มันเข็มอะไร”
อวี๋ชุนหลินดันแว่นตาตัวเอง
ต่อให้เป็นเข็มเบอร์เล็กก็ยังไม่เล็กเท่านี้
ซุนเต๋อชวนยกมุมปากเย้ยหยัน พูดจาเสียดสี
“พวกคุณภาวนาอย่าให้เขาหักเข็มคาไว้ในร่างท่านผู้เฒ่าแล้วกัน”
ซูฉางหมิงตกใจกลัว รีบเข้าไปห้าม แต่ก็สายไปเสียแล้ว
อวิ๋นเฉินปักเข็มรวดเร็วราวกับโบยบิน ปลายนิ้วดีดเบา ๆ เพียงชั่วพริบตา เข็มเงินเรียวบางดุจเส้นขนวัวกว่าสิบเล่มก็ปักลงจุดสำคัญทั่วร่างของซูหยวนซ่านอย่างแม่นยำ
ท่วงท่าของเขาดูราวกับปล่อยตามอำเภอใจ แต่ในความเป็นจริงทุกเข็มล้วนสอดคล้องกับวิถีสวรรค์ ปลายเข็มสั่นสะเทือนเล็กน้อย ถึงกับมีเสียงมังกรคำรามดังแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินแว่วออกมา
นี่คือพลังปราณหยางบริสุทธิ์แรกกำเนิดในร่างของเขา ถูกส่งผ่าน 'สื่อกลาง' ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษนี้เข้าไปในร่างผู้ป่วย