ยั่วยวนกันมาแบบโจ่งแจ้งเลยนะ
ชีหยางสูดหายใจลึก ทอดสายตาอยู่ที่รูปนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปทีละคำ: ฉันจะนอนแล้ว
เฉินจั้วมองดูข้อความนั้น มุมปากยกขึ้นอย่างเงียบเชียบ
เฉินจั้ว: ได้ นอนได้เลย ฝันดีนะ＞᎑＜
ชีหยางมองอิโมติคอนท้ายประโยค ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย อดถามไม่ได้: ไปเรียนมาจากไหนเนี่ย
เฉินจั้ว: หามาโดยเฉพาะเลย
ชีหยางเอ่ยชม: น่ารักจังเลยนะ
เฉินจั้ว: ฉันก็ว่าแบบนั้น
แล้วก็เสริมอีกประโยคว่า: เหมือนเธอเลย
มุมปากของชีหยางโค้งขึ้นยิ่งกว่าเดิม และทำตามอย่างเขาบ้าง: ฝันดีนะ＞᎑＜
จากนั้นเธอก็วางโทรศัพท์ลงแล้วหลับตา ท่ามกลางภวังค์ครึ่งหลับครึ่งตื่น จู่ๆ เธอก็นึกถึงข้อตกลงในวันพรุ่งนี้ นี่คงเป็นการเดตครั้งแรกของพวกเขาหลังจากกำหนดความสัมพันธ์กันแล้วสินะ
*
ชีหยางคิดไว้ว่ามันจะอลังการ แต่ไม่คิดว่ามันจะอลังการขนาดนี้
ด้านนอกหน้าต่างกระจกสูงจากพื้นถึงเพดานคือตึกสัญลักษณ์ของเมือง ภายในห้องส่วนตัวของร้านอาหารถูกตกแต่งอย่างสวยงาม กลางห้องวางช่อดอกไม้ที่กว้างยิ่งกว่าตัวเธอครึ่งตัว มีกล่องของขวัญขนาดใหญ่เล็กกองอยู่ข้างๆ
ชีหยางอ้าปากค้างเล็กน้อย “เธอถูกหวยหรือไง?”
ชายหนุ่มเดินตามหลังเธอ มือที่ข้อนิ้วเป็นระเบียบเรียวสวยจับข้อมือเธออย่างเป็นธรรมชาติแล้วพาเข้าไปข้างใน “เป็นยังไงบ้าง ชอบไหม?”
เขาจูงชีหยางให้นั่งลง เห็นสีหน้าเธอยังงงๆ ตาลุกวาว เขารู้สึกคันภายในใจโดยไม่รู้ตัว อยากจะโน้มตัวเข้าไปหอมแก้ม แต่เหลือบเห็นพนักงานเสิร์ฟยังยืนอยู่ข้างๆ ก็ต้องเอาไว้ก่อน จึงเปลี่ยนเป็นยกมือขึ้นบีบแก้มเธอเบาๆ แทน