หลังจากตรุษจีน ผู้คนต่างทยอยกันออกจากบ้านเกิดไปทำงาน ถนนหนทางร้านค้าต่างเปิดทำการอีกครั้ง หน้าประตูทุกบ้านเรือนต่างติดคำว่า "ฝู" กลับด้านสีแดง เต็มไปด้วยความครึกครื้นอีกครั้ง
ชีหยางบอกเรื่องย้ายออกกับเจ้าของโรงแรม หญิงเจ้าของโรงแรมรู้สึกสงสัยไม่น้อย แถมยังถามเธอว่าเจอเรื่องยากลำบากอะไรหรือเปล่า
ชีหยางรีบอธิบาย: "เป็นน้องสาวฉันมา อยู่ที่นี่ต่อไปคงไม่สะดวก"
หญิงเจ้าของโรงแรมเป็นห่วง ยังดึงเธอไว้ถามอีกหลายคำ สุดท้ายถึงเชื่อว่าเธอไม่ได้เจอเรื่องอะไร แท้จริงแล้วเป็นน้องสาวมาเองจริง ๆ
ถึงแม้จะย้ายออกจากโรงแรมมาแล้ว แต่งานที่ร้านบะหมี่ก็ยังทำอยู่
ทำไม่ได้ ชีหยางยังจำเป็นต้องมีรายได้ส่วนนี้อยู่ชั่วคราว
แต่โชคดีที่ชีอานเป็นเด็กเชื่อฟังรู้จักฟัง ด้วยมีคุณครูท่านนี้อยู่ การย้ายโรงเรียนของชีอานจึงเสร็จเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว ตอนชีหยางทำงาน เธอก็จะตามมาบ้าง จะนั่งเรียบร้อยอยู่ในร้าน คอยน้องสาวเลิกงาน
ดูไปดูมา ชีอานยังเรียนรู้ที่จะช่วยลูกค้าสั่งอาหารได้อีก
ดังนั้นไม่ว่าใครก็ต่างชอบเด็กสาวน้อยน่ารักคนนี้
ทุกครั้งที่เห็นแบบนี้ ชีหยางก็จะยืดหลังให้ตรง ใช่แล้ว นี่คือน้องสาวฉันเอง
ใกล้ถึงวันเปิดเทอม ชีหยางก็เตรียมกระเป๋าและเครื่องเขียนให้ชีอานไว้แต่เนิ่น ๆ ตามคำขอของชีอาน ทุกอย่างที่ซื้อเป็นสไตล์เจ้าหญิงการ์ตูนสีชมพูทั้งนั้น
ทุกครั้งที่เห็นชีอานตัวเป็นสีชมพูไปทั้งตัว ชีหยางก็อดหรี่ตามองไม่ได้