พวกเขาเล่นกันเซ็งแซ่ในโพสต์โมเมนต์ ชีหยางมองไปแวบหนึ่ง รู้สึกหน้าร้อนผ่าว
เฉินจั้วลูบหัวเธอเบา ๆ "ไม่ต้องไปสนใจพวกเขา"
เมื่อครู่ทั้งคู่เพิ่งจูบกันในกระเช้า ตอนนี้ริมฝีปากของหญิงสาวบวมเล็กน้อย ยิ่งแดงระเรื่อขึ้นไปอีก ทำเอาเฉินจั้วสายตาคมเข้ม อยากจะโถมเข้าไปจูบซ้ำอีกครั้ง แต่ชีหยางเบนหน้าหนีไปทางหนึ่ง เสียงนุ่ม ๆ เตือนเขา "ใกล้ถึงแล้ว"
เฉินจั้วเงยหน้าขึ้น ชิงช้าสวรรค์หมุนครบรอบแล้ว กำลังค่อย ๆ เลื่อนลงมา ร่างของพนักงานเริ่มชัดเจนขึ้น
เขาทำได้เพียงนั่งลงอย่างเสียดาย
ลงจากชิงช้าสวรรค์ ผู้คนเริ่มหนาแน่นขึ้น ถึงเวลาเล่นพลุในรอบกลางคืน ชีหยางดึงเฉินจั้วเดินไปทางฝูงชน
เพิ่งเข้าไปใกล้ ข้างหน้าวูบสว่างขึ้น พลุระเบิดออก
ชีหยางเงยหน้ามองภาพนั้นด้วยความทึ่ง พลุสะท้อนในดวงตาของเธอ ทำให้ดวงตาของเธอยิ่งสดใสขึ้น
เฉินจั้วไม่ได้ดูพลุ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา เล็งไปที่หญิงสาวข้างกาย
ชีหยางไม่รู้ตัว สายตายังไล่ตามทิศทางพลุอยู่ ดวงตาโค้งงาม ถูกแสงไฟสาดส่องจนชัดเจน
เฉินจั้วนึกขึ้นได้ Suddenly ถึงตอนเปิดเทอมม.ปลายปีสองได้ไม่นาน ตอนที่เขาประทับใจชีหยางเป็นครั้งแรก เขาเปิดประตูห้องเก็บอุปกรณ์โดยไม่ตั้งใจ หญิงสาวที่ขดตัวเป็นก้อนดึงดูดสายตาเขาก่อน ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยน้ำตา ปลายจมูกแดงก่ำ ช่างน่าสงสารเหลือเกิน
หลังจากนั้นเขาก็เฝ้าสนใจเธอเรื่อยมาอย่างบอกไม่ถูก
หญิงสาวคนนั้นชอบมัดผมเปียธรรมดา ๆ ตัวผอมบางแต่เต็มไปด้วยความฮึด พอเช็ดน้ำตาเสร็จก็กลับมาสู้ใหม่ได้อีกครั้ง