ไป๋ฉู่ฉู่มิใช่คนโง่ นางเดาสายธารความคิดของจู้ชิงอวิ๋นได้ในพริบตา “ชิงอวิ๋น ข้ามีความผิดต่อเจ้า ข้าแทบอยากให้พวกเขาทุบตีข้าเอง แต่ข้าต้องปกป้องเยว่เจียว คนตระกูลมู่โหดเหี้ยมอำมหิต ใครจะรู้ว่าพวกมันจะลงมือกับเด็กหรือไม่”
ความระแวงในใจจู้ชิงอวิ๋นพลันสลายไปสิ้น ดวงตาของเขาเย็นเยียบดั่งน้ำแข็ง “ไม่ ไม่ใช่ความผิดเจ้า ล้วนเป็นความผิดของมู่หนานเซิง! เรื่องเล็กน้อยเพียงนี้ เหตุใดนางต้องทำให้เป็นเรื่องวุ่นวายถึงเพียงนี้?”
“ชิงอวิ๋น ดูท่าพี่สะใภ้จะตั้งใจจะหย่าขาดจริง ๆ แล้ว จะทำอย่างไรดี?” ไป๋ฉู่ฉู่ทอดถอนใจ
แววตาของจู้ชิงอวิ๋นเปี่ยมด้วยความรู้สึกผิด ราวกับยากจะเอ่ยปาก “ฉู่ฉู่ มู่หนานเซิงเป็นบุตรีจวนอัครมหาเสนาบดี ข้าไม่อาจปล่อยมือไปง่าย ๆ เรื่องงานวิวาห์ของเราสอง…”
“ข้ามิใช่สตรีขี้แงเจ้าอารมณ์เสียหน่อย ขอเพียงเจ้าสามารถทะยานขึ้นสู่ตำแหน่งสูงส่ง แสดงปณิธานอันยิ่งใหญ่ ข้าไม่ต้องการฐานะใด ๆ ทั้งสิ้น ข้าจะเป็นเสมือนสหายร่วมทางของเจ้าก็พอ” ไป๋ฉู่ฉู่จับมือของเขาไว้
จู้ชิงอวิ๋นรู้สึกอบอุ่นใจนัก หากมู่หนานเซิงใจกว้างเช่นเดียวกับฉู่ฉู่ก็คงดี
เขาประสานนิ้วกับนาง “ฉู่ฉู่ ชาตินี้ข้าจักไม่ทรยศเจ้าเป็นอันขาด”
ไป๋ฉู่ฉู่มองจู้ชิงอวิ๋นที่ใบหน้าบวมเป่งดั่งหัวสุกร แถมยังฟันหน้าหักไปหนึ่งซี่ กระเพาะของนางพลันปั่นป่วนราวกับทะเลคลั่ง ฝืนยิ้มออกมาอย่างเสียมิได้
จู้ชิงอวิ๋นเป็นเพียงก้อนหินรองเท้าของนางเท่านั้น
นางไม่เคยคิดแต่งงานกับจู้ชิงอวิ๋น เป้าหมายของนางคือการพึ่งพา ‘แก้วตาดวงใจของทุกคน’ ในนิยายเล่มนี้ นั่นคือจู้เยว่เจียว เพื่อก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของอำนาจ
อีกไม่นาน จู้เยว่เจียวก็จะถูกฮ่องเต้ทรงรับเป็นธิดาบุญธรรม แต่งตั้งเป็นองค์หญิง
นางในฐานะมารดาผู้ให้กำเนิดแก้วตาดวงใจ และยังรู้เนื้อเรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อไป บางทีอาจจะใช้โอกาสนี้กลายเป็นแม่ทัพหญิงคนแรกแห่งราชวงศ์ฮวง หรือถึงขั้นเป็นอัครมหาเสนาบดีหญิงก็เป็นได้!
“ชิงอวิ๋น เจ้าคิดจะทำอย่างไรต่อไป?” เห็นได้ชัดว่าไป๋ฉู่ฉู่มีแผนการในใจแล้ว