ตอนที่ 3 หกหัวก้มลงพร้อมกัน
“พี่ มีบุหรี่อีกมั้ย”
หลินเฟยล้วงซองบุหรี่ออกจากกระเป๋า คาบไว้หนึ่งมวน แล้วโยนซองลงบนโต๊ะกลาง
สาว ๆ หกคนหยิบไปคนละมวน
สาวแขนลายค้นใต้โต๊ะออกมาได้ไฟแช็กอันหนึ่ง กดจุดแล้วสูดลึก ควันพุ่งออกจมูก เธอพิงโซฟาอย่างพึงพอใจ
สาวขาลายคีบบุหรี่ได้ท่าทางดีทีเดียว ข้อศอกยันเข่า ตาปรี่ เหมือนถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสาร
สาวผมเขียวกับสาวผมชมพูหัวชนกันใช้ไฟแช็กอันเดียว สาวผมม้าจุดแล้วก็ไม่สูบ แค่คีบไว้ระหว่างนิ้ว มองกลุ่มควันลอยขึ้นเพดาน
สาวผมทองคาบบุหรี่ไว้ในปาก แต่ยังไม่จุด
เธอค้นใต้โต๊ะเจอเทียนหางที่เหลืออยู่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ จุดแล้วหยดขี้เทียนลงบนกระป๋องเบียร์เปล่า ปักเทียนให้ตั้ง
แสงเทียนวูบวาบบนหน้าเธอ เธอเอามวนบุหรี่เข้าไปใกล้ จุดกับเปลวเทียน
“พิธีการเยอะจริงนะมึง”
สาวแขนลายด่าพลางหัวเราะ
“ก็ต้องอย่างงี้สิ”
สาวผมทองสูดควันแล้วพ่นออก เปลวเทียนโคลง
บนโต๊ะกลางกองขวดเปล่าและซองขนมที่กินเหลือ แจ็กแดเนียลส์พร่องไปกว่าครึ่งขวด คราฟต์เบียร์หมดไปสี่ห้าขวด เครื่องดื่มพร้อมดื่มถูกสาว ๆ ถือขวดดื่มคนละขวดเหมือนแบ่งของโจร
สาวผมเขียวหน้าแดงก่ำ ซบไหล่สาวผมชมพูยิ้มโง่ ๆ
สาวขาลายไม่รู้ถอดถุงน่องตาข่ายข้างนึงออกตั้งแต่เมื่อไหร่ ข้างนึงนั่งขัดสมาธิบนโซฟา นิ้วเท้าทาเล็บหลุดไปครึ่งนึง
หลินเฟยพิงโซฟา คีบบุหรี่ มองความรกเรื้อเต็มห้อง
สาวผมทองกระดกเหล้าอึกใหญ่ วางขวดลงบนโต๊ะแรง ๆ ปาดปาก
“พี่ ไม่ปิดบังหรอกนะ”
เธอก้มมองบุหรี่ในมือ ขี้บุหรี่หล่นใส่กระโปรงชุดโลลิต้า เธอปัดออก
“เราหกคน รวบเงินซื้อชานมไข่มุกสักแก้วยังไม่ได้เลย”
ในห้องเงียบไปชั่วขณะ
สาวแขนลายหยุดยิ้ม เอาบุหรี่ขี้ใส่กระป๋องเปล่า
สาวขาลายก้มหน้าหมุนขวดเหล้าในมือ
สาวผมเขียวกับสาวผมชมพูมองหน้ากัน ไม่พูดอะไร
สาวผมม้าดึงแมวมากอดแน่นขึ้น
เปลวเทียนกระพริบ
“ก่อนที่พี่จะเจอพวกเราเมื่อบ่ายนี้”
สาวผมทองดีดขี้บุหรี่ น้ำเสียงเหมือนเล่าเรื่องคนอื่น
“เรายืนอยู่หน้าร้านชานมยี่สิบนาที อยากจะซื้อน้ำมะนาวแก้วถูกที่สุดสักแก้ว สี่คนช่วยกันหาเงิน หามาหาไปก็ยังขาดอีกบาทห้าสิบ”
“สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อ”
เธอหัวเราะ สั้นมาก
“เจ้าของร้านออกมามองพวกเราแวบนึง เราก็เลยเดินออกมา”
หลินเฟยไม่พูดอะไร ดับบุหรี่
บนโต๊ะกลางเหลือคราฟต์เบียร์อีกหนึ่งกระป๋อง ไม่รู้ของใครยังไม่ได้เปิด
สาวผมทองเอื้อมไปหยิบ ค้นลิ้นชักใต้โต๊ะ คว้าเอาหลอดมาหนึ่งกำ
หลอดสีสันสดใส
แดง เขียว เหลือง น้ำเงิน ม่วง หกอัน
เธอเสียบหลอดลงในกระป๋องคราฟต์เบียร์ทีละอัน
ปากกระป๋องเบียร์ก็แค่นั้น หลอดหกอันเบียดกัน เอียง ๆ เหมือนดอกไม้พลาสติกช่อหนึ่งที่งอกออกมาจากกระป๋องอลูมิเนียม
“มา”
สาวผมทองผลักกระป๋องไปกลางโต๊ะ
สาวแขนลายขยับเข้ามาเป็นคนแรก คาบหลอดสีแดง
สาวขาลายคลานเข้ามา คาบสีน้ำเงิน
สาวผมเขียวกับสาวผมชมพูซ้ายขวา คาบสีเขียวกับสีเหลือง
สาวผมม้าลังเลนิดหน่อย อุ้มแมวขยับเข้ามา คาบสีม่วง
หัวทั้งห้าก้มลงเหนือโต๊ะกลาง
ผมหลากสีเบียดกัน
แสงเทียนจากข้างล่างส่องหน้า สว่างบ้างมืดบ้าง
สาวผมทองยื่นหลอดสีชมพูให้หลินเฟย
“พี่ รีบดูดสิ”
เธอยัดหลอดใส่มือหลินเฟย
“อืดอาดเดี๋ยวก็หมดนะ”
หลินเฟยรับหลอดมา
หกคน หกหลอด เบียร์กระป๋องเดียว
แขนลายของสาวแขนลายยันบนโต๊ะกลาง กล้ามเนื้อในแสงเทียนดูนิ่มนวลกว่าตอนกลางวัน
รอยสักกุหลาบบนขาสาวขาลายถูกเปลวเทียนส่องเหมือนกำลังเบ่งบานจริง ๆ
ผมสีเขียวของสาวผมเขียวปรกลงมาปิดครึ่งหน้า
ปลายจมูกสาวผมชมพูยังเปื้อนซอสปิ้งย่างนิดหน่อย
แมวของสาวผมม้าโผล่หัวออกมาจากอ้อมกอด มองกระป๋องเบียร์เหมือนกัน
สาวผมทองเป็นคนแรกที่โน้มลงไปคาบหลอดตัวเอง
“หนึ่ง สอง สาม”
หกหัวก้มลงพร้อมกัน
หลอดหกอันสั่นไหวในแสงเทียน แล้วก็หยุด
หลินเฟยเห็นเบียร์ไหลขึ้นมาตามหลอดหกอัน เห็นแก้มของพวกเธอบุ๋บลงพร้อมกัน เห็นเปลวเทียนจุดประกายแสงเล็ก ๆ ในดวงตา
รสเบียร์เอ่อขึ้นมา
เย็น ขมนิด ๆ มีกลิ่นมอลต์เฉพาะของคราฟต์เบียร์
หกคน ดูดเบียร์กระป๋องเดียวกัน
เบียร์ในกระป๋องลดลงอย่างเห็นได้ชัด
เปลวเทียนกระพริบ
แล้วหกคนก็ปล่อยหลอดออกเกือบพร้อมกัน
สาวแขนลายเอนหลังพิง ถอนหายใจยาว ปาดปาก
สาวขาลายหลับตาเหมือนดื่มด่ำรส
สาวผมเขียวกับสาวผมชมพูมองหน้ากันยิ้มโง่ ๆ
สาวผมม้าเม้มปาก มุมปากยกขึ้นน้อยนิด
สาวผมทองเอาหลอดออกจากปาก มองหลินเฟย
“อร่อยมั้ย”
หลินเฟยพยักหน้า
เบียร์กระป๋องนั้นไม่รู้มีอะไรพิเศษ อาจจะเป็นตอนที่หลอดหกอันเบียดกัน รสชาติที่ดื่มออกมาก็เลยไม่เหมือนเดิม
“พี่”
สาวผมทองหยิบเทียนขึ้นมา ขี้เทียนหยดใส่นิ้ว เธอก็ไม่หลบ
“วันนี้พี่เลี้ยงปิ้งย่าง ซื้อเหล้าให้พวกเรา หมดไปหลายร้อย เราหกคนที่รวบเงินซื้อชานมไข่มุกยังไม่ได้ ไม่มีอะไรจะตอบแทนพี่”
เธอยกเทียนขึ้นมาตรงกลางระหว่างพวกเขาสองคน
“แต่ว่า”
“ต่อไปถ้าพี่จะนั่งสูบบุหรี่ริมถนนอีก ก็ไม่ต้องอยู่คนเดียวแล้ว”
มือถือหลินเฟยสั่นในกระเป๋า
เขามองหน้าทั้งหกหลังเปลวเทียน
สาวแขนลายไม่รู้จุดบุหรี่อีกมวนตั้งแต่เมื่อไหร่ คาบในปาก แขนพาดพนักโซฟา
สาวขาลายถอดถุงน่องตาข่ายอีกข้างแล้ว เท้าเปล่าสองข้างเหยียบขอบโต๊ะกลาง
“อ้อ พี่”
สาวผมทองวางเทียนกลับลงโต๊ะ ใช้หลังมือเช็ดขี้เทียนบนหน้า
“ฉันชื่อไป๋เซี่ยวจิ้ง”
เธอพูดจบก็ก้มหน้า เอื้อมไปหยิบเบียร์กระป๋องนั้นที่ถูกดูดจนเกือบเกลี้ยงบนโต๊ะกลาง