“พี่ ขอบุหรี่สูบสักตัวสิ”
เสียงสดใสดังมาจากด้านบน
หลินเหย่เงยหน้าขึ้น แล้วก็อึ้งไป
ตรงหน้าเป็นเด็กสาวคนหนึ่ง ดูอายุมากสุดก็สิบแปดสิบเก้า
ย้อมผมสีเหลือง โคนผมยาวออกมาเป็นสีดำ ใส่ชุดเดรสโลลิต้ายับยู่ยี่ ขาใส่ถุงน่องแห พื้นรองเท้าผ้าใบเปื้อนฝุ่น
ด้านหลังเธอยังมีอีกสองคน ผมเขียวคน ผมชมพูคน ทั้งสามเหมือนเปิดโรงย้อมผ้า จ้องกล่องบุหรี่ในมือหลินเหย่เป็นตาเดียว
“แบ่งให้สักตัว”
สาวผมเหลืองพูดซ้ำอีกครั้ง ยื่นมือมาชี้บุหรี่ของหลินเหย่
“หมายถึงขอแบ่งตัวหนึ่ง”
หลินเหย่เข้าใจ
หยิบบุหรี่ตัวหนึ่งยื่นให้เธอ
เธอรับไปคาบไว้ในปาก แล้วล้วงไฟแช็กจากกระเป๋า จุดปั๊บ สูดลึกหนึ่งที พ่นควันเป็นวงกลมออกมาเป๊ะ
“พี่ เพิ่งเลิกกับแฟนเหรอ”
“รู้ได้ไง”
“ขอบตาแดง จอมือถือยังเปิดข้อความบอกเลิก นั่งสูบบุหรี่ตรงนี้เหมือนถ่ายหนังเลย”
เธอย่อตัวลงข้างๆ หลินเหย่ “เรื่องแค่นี้เอง ไปๆๆ พาไปเที่ยว”
“เที่ยวอะไร”
“สองร้อย เที่ยวได้ทั้งวัน”
เธอกะพริบตาปริบๆ “เติมคุณค่าทางใจให้เต็มที่เลย”
หลินเหย่เกือบสำลักควันบุหรี่
สองร้อย? เที่ยวทั้งวัน? คุณค่าทางใจ?
“ไม่ไป”
“อ้าว ไปหน่า”
สาวผมเหลืองลุกขึ้นดึงแขนหลินเหย่
“นายนั่งสูบบุหรี่อยู่คนเดียวมีอะไรสนุก มาสิงกับพวกเรา รับรองสนุก”
สาวผมเขียวและสาวผมชมพูก็ร่วมแซว “ใช่ๆ พี่ก็หน้าตาดีนะ มานั่งเสียเวลาอยู่ตรงนี้”
หลินเหย่มองมือถือ
ไทม์ไลน์ของแฟนเก่าอัปเดต รูปหนึ่ง เขียนแคปชั่น: ชีวิตใหม่เริ่มแล้ว
ในรูปเธอซบไหล่ผู้ชายใส่เสื้อเชิ้ต ยิ้มหวานเหมือนดอกไม้
หลินเหย่เก็บมือถือกลับเข้ากระเป๋า
“ไป”
ที่อยู่ของพวกสาวผมเหลืองไม่ไกลจากนี้ เป็นบ้านเช่ารวมในย่านชุมชนเก่า
ผลักประตูเข้าไป หลินเหย่อึ้งเลย
ในห้องนั่งเล่นยังนั่งอีกสามคน บนโซฟามีสาวแขนลายสักนั่งขัดสมาธิเล่นเกม ข้างโต๊ะกาแฟมีสาวขาลายหมอบซดเส้น พิงประตูระเบียงมีสาวหน้าม้าปลอบแมวจรจัดอยู่
รวมกับสามคนที่พาหลินเหย่มานี่ หกคนพอดี
ทั้งหกเงยหน้าขึ้นมองหลินเหย่พร้อมกัน
“โอ้ พวกสาวผมเหลืองพาผู้ชายกลับมาแล้ว?”
“หล่อนะ ใช่แฟนใหม่เปล่า”
“อย่ามั่ว เก็บมาจากข้างทางน่ะ เพิ่งอกหัก”
สาวผมเหลืองทิ้งตัวลงบนโซฟา
“เพื่อนๆ วันนี้มีคนใจดีเลี้ยง จะกินจะดื่มอะไรก็รีบบอกมา”
ดวงตาหกคู่จ้องมองหลินเหย่เป็นตาเดียว
สาวแขนลายสักเอ่ยก่อน “พี่ ฉันอยากกินปิ้งย่าง”
สาวขาลายยกมือ “หนูอยากกินชานมไข่มุก แก้วใหญ่”
สาวผมเขียวตะโกน “ไก่ทอด ไก่ทอด!”
สาวผมชมพู “ขอแบ่งซื้อถุงมันฝรั่งทอดได้ปะ?”
สาวหน้าม้ากอดแมวพูดเบาๆ “อาหารแมวหมดแล้ว...”
หลินเหย่มองเด็กสาวทั้งหก
“จัดไป”
หลินเหย่หยิบมือถือออกมา “เลี้ยงเอง”
ตาสาวผมเหลืองเป็นประกาย “พี่ เออ... คือว่าพี่ชอบหนูจริงเหรอ?”
“อะไรชอบไม่ชอบ แค่ข้าวมื้อเดียว”
เปิดแอปสั่งอาหาร ปิ้งย่าง ชานมไข่มุก ไก่ทอด มันฝรั่งทอด อาหารแมว ครบไม่มีขาด
หน้ายอดชำระเด้งขึ้นมา: 186.5 หยวน
หลินเหย่มองยอดเงินคงเหลือ เหลือแค่ 217 หยวน
กดสั่ง
ทันทีที่จ่ายเงินสำเร็จ
[ติ๊ง!]
เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นเยียบดังสนั่นในสมอง หลินเหย่ชะงักทั้งตัว
[ภารกิจมือใหม่สำเร็จ: เลี้ยงอาหารเด็กสาวสุดเปรี้ยวหกคน]
[ทริกเกอร์ผลตอบแทนคืน 10 เท่า ยอดเงิน 1865 หยวนเข้าเรียบร้อย]
หลินเหย่ก้มดูมือถือ
ข้อความจากธนาคารเด้งขึ้นมา: บัญชีเลขท้าย 3827 ของคุณได้รับเงินโอนเข้า 1865.00 หยวน ยอดคงเหลือ 2082.00 หยวน
“พี่ เป็นอะไรไป?”
สาวผมเหลืองขยับเข้ามา โบกมือตรงหน้าหลินเหย่ “เหม่ออะไร?”
หลินเหย่เงยหน้าขึ้น มองเด็กสาวหลากสีทั้งหกตรงหน้า
พวกเธอกำลังรออาหารที่สั่งด้วยสายตาละห้อย
สาวขาลายส่งรูปหัวใจให้เขา “ขอบคุณนะพี่ พี่เป็นคนดี”
[ติ๊ง! ตรวจพบผลตอบรับคุณค่าทางใจ เพิ่มผลตอบแทนคืนพิเศษ 3 เท่า ยอดเงิน 558 หยวนเข้าเรียบร้อย]
มือถือสั่นอีกครั้ง
หลินเหย่ก้มดูยอดคงเหลือ: 2640 หยวน
เงยหน้าขึ้นมองเด็กสาวกลุ่มนี้อีกครั้ง
“ไม่เป็นไรหรอก”
หลินเหย่เก็บมือถือ “วันนี้อยากกินอะไรก็กิน ยังไม่พอสั่งเพิ่ม”
สาวผมเหลืองกะพริบตาปริบๆ อยู่ดีๆ ก็ขยับมากระซิบข้างหูหลินเหย่ ลดเสียงลง “พี่ ถ้าใจถึงจริง ค่ำๆ มีเรื่องอยากปรึกษาด้วย”
“เรื่องอะไร?”
เธอชี้ไปบนโต๊ะ
หลินเหย่มองตาม มีกระดาษแผ่นหนึ่งแปะอยู่ เขียนด้วยลายมือหวัดๆ
“ค่าเช่าห้องครบกำหนด จ่ายช้าออกไปเลย เจ้าของห้องทิ้งไว้”
สาวผมเหลืองนับนิ้ว “พวกเราหกคน ค้างมาครึ่งเดือน รวมร้อยยี่สิบ”
เด็กสาวหกคนเงียบอีกครั้ง ห้องนั่งเล่นเงียบกริบ
มีเพียงแมวจรจัดร้องเมี้ยวทีหนึ่ง
[ติ๊ง! ภารกิจใหม่ถูกทริกเกอร์!]
[ภารกิจ: ช่วยเด็กสาวสุดเปรี้ยวทั้งหกแก้วิกฤตค่าเช่าห้อง]
[รางวัลภารกิจ: สุ่มอัตราผลตอบแทน (10-50 เท่า) + รางวัลซ่อน]
หลินเหย่มองพาเนลภารกิจที่ลอยขึ้นในหัว แล้วมองเด็กสาวหกคนนี้อีกครั้ง ดวงตาพวกเธอแฝงประกายแห่งความคาดหวัง
ฟ้ามืดลงแล้วนอกหน้าต่าง เสียงมือถือพนักงานส่งอาหารดังขึ้น
สาวผมเหลืองยังคงนั่งยองๆ ข้างหลินเหย่ พูดเบาๆ “พี่ ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร อย่าฝืนเลย”
หลินเหย่ลุกขึ้น เดินไปรับอาหารตรงประตู
ตอนหันกลับมา วางอาหารลงบนโต๊ะกาแฟ มองเด็กสาวหกคนกรูกันเข้าใส่
“กินก่อน”
“เรื่องค่าเช่า กินเสร็จแล้วค่อยว่ากัน”
กล่องอาหารกองเต็มโต๊ะกาแฟ
เหล็กเสียบหมูปิ้งย่างกระจัดกระจาย แก้วชานมเห็นก้นแก้ว ไก่ทอดเหลือแต่โครงกระดูก ถุงมันฝรั่งทอดถูกเลียสะอาดเกลี้ยง
เด็กสาวหกคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อย สาวแขนลายสักปากเลอะน้ำมันยังแทะปีกไก่อยู่ สาวขาลายดูดไข่มุกเม็ดสุดท้ายดังซู๊ด สาวผมเขียวกับสาวผมชมพูเกือบตีกันแย่งเนื้อวัวเสียบไม้ชิ้นสุดท้าย สาวหน้าม้านั่งเงียบๆ แกะกุ้งอยู่ ป้อนให้แมวจรจัดที่อยู่ตรงเท้า
สาวผมเหลืองพิงข้างหลินเหย่ ไขว่ห้าง คาบกุยช่ายปิ้งอยู่ในปาก กัดไปก็โยกหัวไปด้วย
หลินเหย่ไม่ได้กินอะไรมากนัก เหลือบมองยอดเงินในแอปธนาคารอีกครั้ง
2640 หยวน
ครึ่งชั่วโมงก่อน ทรัพย์สินทั้งหมดเขามีแค่ 217 หยวน
จ่ายค่าเช่าเสร็จยังต้องชั่งใจว่าจะกินข้าวร้านซาเซี่ยนดีไหม
ตอนนี้หกคนกินจนปากเลอะมัน เงินที่ใช้ไปได้คืนเป็นสิบเท่าแถมเพิ่มอีก สาวขาลายพูดว่า“ขอบคุณนะพี่ พี่เป็นคนดี”ระบบก็ให้ผลตอบแทนคืนพิเศษอีกห้าร้อยกว่า
ผลตอบรับคุณค่าทางใจ แฟนเก่าใช้เป็นข้ออ้างบอกเลิก ระบบใช้เป็นเหตุผลให้ผลตอบแทนคืน
คำเดียวกัน สองชีวิต