ในชั่วขณะที่หลี่ฝานหลบลูกธนู พลังฝ่ามืออันเกรี้ยวกราดก็โถมเข้าใส่ตามมาติด ๆ!
หลี่ฝานพลิกตัวกลางอากาศ ใช้ท่าพิสดารจุ้ยว่อเถี่ยเฉียวจากย่างเมฆาคล้อยไล่ลมได้อย่างฉิวเฉียด ลมฝ่ามือเฉียดท้ายทอยไป ก่อนกระแทกเข้ากับชั้นน้ำแข็งบนผาหินด้านหลังอย่างรุนแรง
ชั้นน้ำแข็งแข็งแกร่งใสกระจ่างแตกกระจาย เศษน้ำแข็งปลิวว่อน พลังโจมตีหนักหน่วงจนน่าหวาดหวั่น!
หลี่ฝานทรงตัวได้แล้วหันกลับไปมอง เห็นชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งยืนจ้องเขา มือไพล่หลัง
ชายผู้นี้สวมชุดรัดกุม เส้นกล้ามเนื้อทั่วร่างตึงแน่น ท่วงท่าสง่าผ่าเผย ใบหน้ามืดครึ้ม ดวงตาแฝงจิตสังหารเข้มข้น
“ไม่คิดว่าเจ้าจะบรรลุขั้นผู้ฝึกยุทธ์ทั้งที่อายุยังน้อย แต่ดูจากการแต่งกายแล้ว คงเป็นชาวบ้านจากหมู่บ้านแถวนี้กระมัง?”
“แล้วถ้าใช่เล่า ถ้าไม่ใช่เล่า?”
หลี่ฝานเอ่ยย้อนอย่างไม่ใส่ใจ พลางถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างเงียบเชียบ
ชายตรงหน้าแข็งแกร่งมาก นับตั้งแต่มีแผงข้อมูลติดตัวมา นี่คือคู่ต่อสู้ที่สูสีกับเขาที่สุด ระวังตัวให้ดีจะประมาทไม่ได้เด็ดขาด!
หิมะและลมหนาวพัดเส้นผมของชายผู้นั้นให้ยุ่งเหยิง เขายิ้มบาง ๆ ก่อนกล่าวว่า “ข้าชื่อหวงคุน ในยุทธภพมีฉายาว่าเสือดาวเงินทอง น้องชาย ข้าท่องยุทธภพมาหลายสิบปี พบเจอผู้คนมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยคิดรับศิษย์มาก่อน”
“แต่วันนี้นับว่าเรามีวาสนาต่อกัน หากเจ้ายินดีกราบข้าเป็นอาจารย์ ต่อไปข้าจะพาเจ้าท่องไปทั่วหล้า ดีหรือไม่?”
“หืม?”
หลี่ฝานขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น
เมื่อครู่ยังไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ลงมือด้วยกระบวนท่าสังหาร แต่จู่ ๆ กลับเอ่ยปากรับเขาเป็นศิษย์?
หมอนี่กำลังหยั่งเชิงฉันอยู่หรือเปล่า? หรือจงใจถ่วงเวลา รอให้พรรคพวกมาช่วย?